Octaua. pars. de. miſtica.
q̄ ceſſante oī ſua cognitione/ nihilominusdeorſū n̄ īpedita ferūt̉. Et lꝫ amor/ p̄ſertimqͣlem loqͥmur/ forte magis hꝫ de ſil̓itudinecū natura leuitatis/ cuiꝰ eſt ſuꝑferri. tn̄ ip̄aēt leuitas pōdus qd̓dā dici p̄t iuxta intentionē p̄noīati ſapiētis. ¶ Rurſū exꝑimur īferro qd̓ dū affectū ē ꝑ magnētē rapit̉ ad ipſū ꝓrſꝰ ſine cognitiōe. Sꝫ ⁊ virtꝰ nutritiuanutrim̄tū gͣue ſurſūtrahit/ n̄ oꝑāte ad hͦ cōgnitiua virtute; ¶ De hinctranſeamꝰ adraptum virtutum cognitiuarum:Alium¶ Cōſi. XXXVLI. ſcribisraptū imaginationis in paſſionatis exemplificando.Aptus imaginatiōis ſuꝑ vires ſēſitiuas inferiores/ fit ꝑ amoris affectionē. Manifeſtū ē ꝙ amoris veldeſiderij affectio. p̄t tāta fixione / virtutemimaginatiuā trahere vel rapere/ ꝙ pōtētieinferiores ſenſuū exterioꝝ/ obiecta ꝓpria eis oppoſita nō attēdūt. hͦ ſūpſit ph̓s ab exꝑientia. Et h̓ ē raptꝰ qͥdē pͥmus ī prīo celoaīe/ quē raptū qͥd alid̓ pͥncipaliter efficit/ qͣꝫferuidū intꝰ deſideriū rei ꝑ imaginationeꝫpn̄tate/ neqꝫ eī ſola cognitio imaginatiuaꝓfūdā fixionē facere ſufficeret. ¶ Uidemꝰhūc raptū in philocaptis alijſqꝫ plurimisqͦs melācolicos ⁊ fātaſticos appellamꝰ ⁊ qͥbuſdā repētetimētibꝰ ⁊ iratꝭ/ aut vehementer zelātibꝰ. Sic̄ āt imaginatio vel alie vires ſuꝑiores ſuꝑ ſenſus exteriores efferūt̉⁊ rapiūt̉? Sic ecōtra ꝯſtat aīam qn̄qꝫ ſic d̓tineri circa ſenſationē exterioris obiecti/ ꝑtactū/ guſtū/ aſpectūqꝫ/ ꝙ oꝑationes potētiaꝝ ſuꝑioꝝ ceſſant aut īpediūtur. Hoc ātꝓprie nō d̓r raptꝰ ſꝫ tractus aut demerſiodū ꝑ potētiā inferiorē ſuperior deorſū trahit̉ ⁊ ab actu ſuo cōpellit̉ ceſſare qd̓ fit ī nobis ex corruptela pctī nimis heu faciliter ⁊frequenter:¶ Conſi. XXXVIII.Traptus vim ꝓut ē in rōne ſicut in ſtudioſis.apparet oſtendit declarandum.Aptꝰ rōnis in actu ſuo ſuꝑ potentias inferiores fit ꝑ volūtatꝭ amorēFecerūt hͦ ꝑſpicuū ſtudioſi ꝑſcrutatores regulaꝝ generaliū in varijs artibꝰqͥ abſtrahētes a motu/ ⁊ materia / vel ſpūalia meditātes/ q̄rūt deducere ⁊ rōcinari exnotis incognita/ qͦs aliqn̄ volūtariꝰ hmōiappetitꝰ/ ceſſare fec̄ ab oꝑatiōibꝰ nō tm̄mō
ſenſuū exterioꝝ vt neſcirēt qͥd ab extra fieret ſꝫ ēt virtuti fantaſtice ac imaginatiue.ſua actio denegabat̉. Ita vt corporeū fantaſma nll̓m irrueret/ aut irrūpere volēs/ ſuꝑiori rōnis volūtatiſqꝫ virtute p̄meret̉. patuit hͦ in qͥbuſdaꝫ/ de qͥbus apud valeriummaximum nota eſt hiſtoria.¶ Conſi. XXXIX. eſt.de raptu mentali ſiue ſcintilla eiuſdem ⁊ ſolummodo eſt magis perfectorum:Aptꝰ mētis ſupra potētias ſe īferiores fit affectōis ꝑ ſcītillā/ mēti cognatā vel apporpatā/ q̄ amor extaticꝰ exceſſus mētis noīat̉ ¶ Mauducimurex pͥoribꝰ raptibꝰ/ qͥ ſic̄ crebriores ⁊ faciliores ſunt/ ſic ītelligibiliores inueniūt̉/ qͣlitermens in ſuis actibꝰ taliter efferri p̄t ⁊ figivt nulla inferioꝝ potētiaꝝ eā interturbetīmo ꝑ vim ſuā affectiuā/ ita ſeip̄am actuabit ꝙ vis ſua ītellectiua/ vt ſic neqꝫ ſe/ neqꝫalia redogitabit qͦ rōnabiliter ꝯceſſo/ ꝓmptiſſima ſūt ꝯſeq̄nter ad intelligēdū oīa quedoctores eleuatiſſimi/ noīatiꝫ Diony. tradiderunt de miſtica theologia. Ea inſuꝑdicūt fieri in ſapiētibꝰ ⁊ deuotꝭ/ vt ſūt extatmētis exceſſus. anagogica ductio. raptꝰ intertiū celū. diuiſio aīe ⁊ ſpūs. Introductioin diuinā caliginē exemplo moyſi. Uel inſcāſanctoꝝ cū nube oīa tegente inſtar aaron. Quid etiā amor vehemens .i. menteꝫvehēs qͥd mors aīe viuente ſpiritu; qͥd noxilluminatiua tenebris qͥd morſrachel inꝑtu beniamin? quid anagogica ꝯuerſio iordanis retrorſum intelligentie ſe preſentabunt ⁊ ſimilia.Octaua. pars. principalis agit de vi amoris qͥ amantē vnit cūdeo ac ſtabilem facit ac reqͥeſcere vſqꝫ ad finē primi tractatus. Ordine vero eſt ꝯſideratio. xl. que remouet varios vnionis modos ⁊ peruenit ad illū quē etiā oſtendit/ qͥanimam dicitur deo vnire:Mor vnit amātē cū amato ac pinde hūc ſtabilire ac ſiſtere facit cū illo. hec dicta ē ſcd̓a amoris ꝓprietaſ¶ Pro cuiꝰ intellectu loq̄ndū eſt aliqͥd demodis vnionū varijs ⁊ diuerẜ. Sꝫ cū hecvnio de qͣ loqͥmur n̄ corꝑal̓ eſt/ ſꝫ ſpūalisde corꝑalibꝰ vnionibꝰ nihil h̓ dicendū eſt.Uniones aūt ſpūales īuenimꝰ/ vt ꝑ iheſionē. ꝑ informationē. ꝑ actuationē. ꝑ aſſiſte-
.P