Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Theologia. ſpeculatiua.

Mare eſt ſenſualitas littus eternitas vētipaſſiones. piſces vel reptilia ſenſualia deſideria ⁊ fantaſmata. Spūs piſcator. nauis ratiocinatio. rhetia ſtudia mūdana. zebedeus tꝑis fluxus. mercēnarij. mundaniph̓i. vocatio Ieſu diuina attractio. Piſcari vero hoīes eſt ſuꝑnaturales vel diuinasinueſtigare inuenireqꝫ veritates.Septima pars principalis agēs de amore ⁊ eiꝰ triplici ꝓprietate ⁊ de raptū ſil̓ ⁊ extaſi ⁊ a. xxxv. ꝯſideratōne vſqꝫ ad. xl. Ordine vero. xxxv. conſideratio ponit aīam rōnalē ſine inſtinctu dei⁊ amore nō poſſe ad finē debitū peruenireAtionalis ſpūs tāqͣꝫ ſpūalis nautaꝑ theologiā miſticā doctꝰ/ nō niſivocāte dn̄o/ ⁊ ſecretis afflatibꝰ velū mētis īpellēte / a mari ſēſualitatꝭ ad littꝰeternitatis hͦ eſt a carnalibꝰ ad ſpūalia ꝑuenit. Et nō niſi ꝑ eiꝰ amorē in deifico portuſtabilitꝰ atqꝫ ſolidatus ꝯqͥeſicit. Hoc ex p̄cedēti ſil̓itudine ſatis ꝑſpicuū ē ex his quediximus in p̄cedēti ꝯſideratōe. Nā cuꝫ ibion̄ſum ſit ꝙ n̄ acqͥrimꝰ portū ſtabilē in d̓oꝑ ſolā cognitōꝫ/ ſuꝑē vt hͦ fiat aliūde/ vicꝫ ꝑamoroſā affectōꝫ/ ꝑ hāc qͥppe cū d̓ifico portu nr̄o vnimur/ ⁊ ei adheremꝰ/ dicēte ꝓph̓aMihi āt adherere deo bonū ē. Et rurſusſcriptū ē. Qui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Illud qͦꝫ clarius eluceſcit ex ꝓprietatibꝰ/ amoris qͦꝝ tres ad pn̄s attingere ſatis erit.Amor .n. rapit. vnit. ſatiſfacit. Prīo qͥdeꝫamor rapit ad amatū ⁊ inde extaſim facit.Scd̓o amor iūgit cū amato ⁊ qͣſi vnū effic̄Tertio amor ſibi ſufficit nec alid̓ p̄ter amarequerit. De his itaqꝫ proprietatibus deinceps aliqua ſunt proſequenda. Conſide̓. XXXVI.explicat vī amoris ꝓut ē in raptu ⁊ extaſi ꝑꝓprias differentias exemplificando d̓ paulo et exemplo naturali?.Mor rapit ad amatū ⁊ extaſim facit. Et vocat̉ raptus in ꝓpoſito eleuatio potētie alicuiꝰ ſupra inferiores potētias/ ⁊ exactuatione eiꝰ in ſua oꝑatione/ ceſſantibꝰ vel debilitatis actibꝰ inferioꝝ potentiaꝝ. Uel raptus ē fortis actuatio ⁊ vehemēs in ſuꝑiori potētia/ vn̄ ceſſātoꝑatiōes inferioris potētie/ vl̓ ita debilitātur ⁊ ligant̉/ vt ſuꝑiorē in ſua oꝑatione neqͣqͣꝫ īpediāt. Porro extaſim dicimꝰ ſpēꝫ

quandā raptꝰ qͥ fit aꝓpriatiꝰ in ſuꝑiori portione aīe rōnalis/ q̄ ſpūs/ vel mēs/ vel ītelligentia noīatur dū mēs ita ī ſuo actu ſuſpēſa eſt/ ꝙ potētie inferiores ceſſant ab actibꝰſuis ſic ꝙ nec rō nec imaginatio nec ſenſuſexteriores/ īmo qn̄qꝫ nec potētie naturalesnutritiue/ ⁊ augmētatiue ⁊ motiue/ poſſintexire in ſua ꝓprias operationes. Diſtguendo igit̉ ⁊ quodāmō ꝯtrahēdo raptū ꝯtra extaſim. Raptus eſt mīoris efficacie in ſuſpēdēdo/ vel īpediēdo actū inferiorē. Inuenitur tn̄ etiā in oī potētia ſuperiore reſpectu īferioꝝ. Extaẜ vero in ſola mente fit/ ſed etactus inferioꝝ potentiaꝝ nō ſolū debilitat̉ſꝫ tollit funditus/ qͣꝫdiu durauerit. Paulus itaqꝫ/ exēpli cā/ ī ſuo raptū duo expͥmitqͥ ꝯcurrūt in extaẜ deſcriptione. Exprimit̉eī potētia q̄ rapta ē .ſ. tertiū celū ip̄ius anīemō ſupra expoſito. qd̓ celū ī potētia cognitiua/ ē mēs/ vel intelligētia ⁊ in affectiua ēapex mētis. vel eiꝰ ſcintilla. Expͥmit̉ ſecundo ceſſatio oīm viriū inferioꝝ ab actibꝰ ſuis/ alioqͥn quō paulus neſciſſet an ī corpore vel extra corpus fuiſſet. Eſt igit̉ extaſraptus mētis cū ceſſatiōe oīm oꝑationū ininferioribꝰ potētijs. Et hec p̄trurſus ſubdiuidi ẜm duplicē viꝫ mentꝭ. vnā cognitiuaꝫ⁊ affectiuā aliā. Prīa extaſis ē raptus ī ſpūſcd̓a raptus extra ſpm̄. Niſi forte alitervelimꝰ diſtīguere hos raptꝰ penes obiectavtraptus in ſpū dicat̉ reſpectu intelligibilium ſub d̓o/ ⁊ raptus ſupra ſpiritū reſpectudiuinoꝝ. ⁊ forte vtranqꝫ acceptionē in ſcripturis legimus permixtim. Inuenimꝰ enīde regina ſaba ꝙ non habebat vltra ſpiritum quoniā admiratio vehemens ſuſpenderat actus omniū potētiaꝝ in ea reſpectueoꝝ que de ſapientia ſalomonis fuerat cōtemplata. Et hͦ poteſt dici ſtupor vel ſpaſmus. His itaqꝫ p̄locutis de nomnie raptus ⁊ extaſis ſupereſt indagare quō hec fiant originaliter per amorem. Cum igituramor ſit radix aliarū qualiumcūqꝫ affectōnum/ ſi oſtenderimus ꝙ affectio potius qͣꝫcognitio raptū agat/ patebit ſufficiēter qd̓intendimus. Eſt in primis ſimilitudoamoris quo ad pōdus/ quemadmodū vnꝰex ſapientibus dixit. Amor meus pondusmeum. illo feror quocunqꝫ feror. Oportetigit̉ ꝙ amor ſit trahēs ⁊ rapiēs Ferūt̉ itaqꝫgͣuia ad locū ſtabilitatꝭ ⁊ qͥetꝭ ſue/ tractu qͦdā potiꝰ/ qͣꝫ ex cognitōe hꝰ cētri. ſiue pōderꝭtēdētꝭ ad cētꝝ md̓i hͦ palā ī gͣuibꝰ cogͦſcētibꝰ

A

N.