.De vita. ſpirituali. anime.

contēplatōis ſtabilis ⁊ ſerene. Primū eſtomniū in gratia exn̄tiū quaſi incipientiū.Secūdum proficientiū Tertiū perfectorum. ¶ Primū in baptiſatōne fluminisvel flaminis? Secundū in temptatōe ꝑegrinatiōis; Tertiū in cōſolatōne angeliceadminiſtratōis? Sicut xp̄s prīo baptiſatus eſt/ poſtmodū temptatꝰ deinde conſolatus? Sicut ipſe eſt vita animās via mouens/ veritas ſtabiliēsꝭ alpha et o. principiū. mediū. ⁊ finis? In quo viuimꝰ per fidem formatā. qꝛ iuſtus ex fide viuit. ⁊ hocin viratōnali. Mouemur ꝑ ſpem deſiderantē que ſurſum ſunt/ in iraſcibili? Sumus ꝑ caritatē radicatā in cōcupiſcibili.¶ Prīa ergo pars opuſculi que latior eſt.⁊ ꝑ lectōes diſtinguit̉ agit de vita anime ⁊de morte ip̄ius/ ⁊ de egritudinibꝰ ſpiritalibus inqͥrendo qͥdditatē peccatorū a radice/ et eliciendo moralia documēta inde ſequētiā Secūda tractat de vita ſecūda anime que eſt motus eiꝰ vel inſtinctꝰ. inquirēdo diſtinctōem inter bonas inſpiratōes ⁊immiſſiōes ꝑ angelos malos/ in diuerſismaterijs ⁊ de modo temptatōes ſuperādi;Tertia loqͥtur de vita aīe ꝑ contēplatōesſtabilite et cōſolate. Bene valeas pater inchriſto etoremus pro inuicē vt ſaluemur¶ Pars prima. incipit de vita ſpirituali anime,Go vos baptiſaui aqͣ. ille vosbaptiſabit ſpūſancto Antiquaiam atqꝫ nōtiſſima patrū traditione cōpertū habemꝰ. qͥd oꝑabatur baptiſmꝰ iohānis. ⁊ quid baptiſmꝰchriſti. Nam cū baptiſari ſit naſci denuo.ſicut nicodemo dicebat xp̄s tm̄ int̓eſt inter baptiſma iohānis et chriſti/ qͣꝫtum ipſa diſpoſitō ad vitā differt ab introductōne eiuſdē vite ſpiritual̓ in nobis. ¶ Eratitaqꝫ nobis baptiſmꝰ Iohānis preꝑatorius ad vitā ſpūſſancti cōplendā in ſuſcipientibꝰ ſed chriſtus ſolus vere viuificabat;quia ſolus vere baptiſabat ſpūſanctoꝫ.Placet autē vt omiſſa interim ꝑtracͣtōnelitterali ſuꝑ hoc duplici baptiſmo. qm̄ nōtiſſima eſt. vertamꝰ conſideratōem noſtrāad loquendū de vita anime quā ſpūſſanctus oꝑat̉ in nobis ꝑ baptiſmū qui vſitato iam nomīe dicit̉ eſſe flaminis. Ille enībaptiſmus ꝑ ſe efficax eſt. Abſqꝫ eo auteꝫnec baptiſmꝰ flumīs nec ſanguinis ꝓdeſt

quicqͣꝫ. Dicebat paulꝰ atheniēſibꝰ allegāsvnū ex eorū poetis dū de deo loqueret̉. Inipſo enī viuimꝰ. mouemur ⁊ ſumꝰ Actuūxvij. Que verba ſi qͥs ad corꝑalem et hancviſibilē vitā motū et exiſtentiā referat. nihil eū errare crediderim. quoniā ſicut vasaquā cōtinet ⁊ figurat. ita vt verū ſit ꝙ aqͣplus in vaſe qͣꝫ in ſe figurat̉. ſic multo intimius in ip̄o deo tanqͣꝫ in vaſe oēm creature labilitatē continēte viuit quicqͥd viuit.mouet̉ quicqͥd mouetur. ⁊ omīs exiſtētiane defluat in nihilū; in ipſo eſt atqꝫ cōſeruat̉. ¶ Sed de ſpiritualibꝰ ⁊ inuiſibilibꝰlocuturi dicamus ꝙ anima ratōnalis habet in ſpirituſctō ſuam vitā/ ſuū motū ſuam exiſtentiā. Eſt quippe hoc propriū ipſi creature ratōnali ſuꝑ ceteras/ ꝙ capax ēvite alicuiꝰ gratuite ⁊ diuine ſil̓r et motuset exiſtentie vltra id quod eſt in ſe naturale. Et quēadmodū materia prima. et ſi deſe non ſit nihil/ capit tamē ſuum eſſe principalius ꝑ formā? Sic ⁊ anima ineſſe ſuonaturali conſiderata; imaginanda eſt tanqͣꝫ materia nuda que fieri poteſt ſubiectū.quaſi deferēs ip̄m ſpiritūſanctū/ tanqͣꝫ eiꝰveram vitā. non quidē formalē Hoc eniꝫdudū per magiſtros noſtros damnatū eſt;Sed formali nō prorſus diſſimilē. ¶ Etquomodo fiet iſtud/ ſi forſan īterrogas?Reſpondeo ꝙ ꝑ baptiſmū ſpūſſancti: cuitamē preuiꝰ eſt. aut natura aut temꝑe/ baptiſmus aque viue ⁊ munde/ tanqͣꝫ qualitatiua diſpoſitio prereqͥſita ad vite huiusformalis introductōeꝫ. ¶ Eſt autē baptiſmus iſte/ gratie et aliarū virtutū infuſio.aſꝑſioqꝫ intima animā abluēs: ⁊ reddensydoneam cui ſpūſſanctus ſeipſum vitam⁊ motū/ ⁊ eſſentiā inſpiret ⁊ donet. In ipſo viuimus vt in vita mouemur vt invia;ſumꝰ ut in veritate ¶ Et vide ſi nō ita cortex littere/ abſconditū habet in myſterio.Nā ſi iohānes interp̄tatiōe ſua gratiā ſonat/ et baptiſmus ablutiōem nomīat̉/ qͥdiohānis baptiſmus niſi gratie ablutō deſignatur. Et hec vt p̄diximus ablutio nōniſi preꝑatio eſt in aīa ipſa. vt ſpūſctō baptiſet̉. hoc eſt viuificet̉ vt iā non in ſe ſolum ſed in ſpūſancto viuat/ moueatur etexiſtat; quēadmodū dicebat diuinꝰ Paulus. viuo ego. iam nō ego. viuit vero ī mexp̄s ¶ Fatendū eſt nihilominꝰ eſſe quaſdam diſpoſitōes frequēter in animaº quelonginque ſunt ab iſtius vite. ſpiritus ſcꝫ

T.

A.