Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.De conceptibus.

60.

ad metaphyficā ſpectat ſcire. an abſtractōnes qͣs facit a materia. ſint ita in re adextra vel in ſolo cōceptu. Nec ad medicū ſpectat ſi anima ſenſitiua diſtīguat̉ ab intellectiua. Nec ad aſtrologū vt talis ē. ſi motus eſt res diſtincta a mobili. Et ſi ſint veraciter epicicli vel intelligētie a celo diſtincte. ita de ſimilibꝰ ſciētijs ſuo. Utrūvero metaphyſica contentet̉ in ſuis explicatōnibꝰ grāmatica logica. vel ſi latiꝰ accipit ens ſub diuerſis analogijs eſt noſtrū inter formaliſtas terminiſtas tantācōponere litem / que ꝓfecto ſepe ꝓcedit exeqͥuocatōne quid noīs; que patit̉ inuis diſputatōe fieri poſſe cōcordiam Eſſꝫigit̉ vtraqꝫ via a ſcholaſticis cognoſcendaConceptus ſpeculatiui facil̓r tranſeūtin affinitatē practicorū et ecōtra/ ſicut verum bonū in ente ꝯnectūtur. īmo nullaeſt ſciētia vel ſapiētia quin ad dilectōꝫ deidebeat ordinari. vbi ſua ſtat ꝑfectio libertas nobilitas. Secus in amore ſenſibiliū vel ipſoꝝ factōne. Concipiēs quicquid eſt ſcibile naturaliter intellectū veladeptū vl̓ aſſil̓atū ſeu diuinū iuxta modūtraditōis platonicorū peripateticorūob hoc dicēdus eſſet vere felix: īmo ſe fundat in prīcipijs erroneis. de intellectu humano intelligētijs/ vn̄ confinxerūt ydolatre. et demonicole/ theletas theorgiāpurificatōibus animaꝝ ad ꝯformitatē intelligentiaꝝ tandē dei. Sed defeceruntſcrutātes ſcrutinie mētita eſt iniqͥtas ſibi Concipiēs anima diuinū verbū hicper fidē ſpem charitatē. dicenda eſt felixiniciatiue virtual̓r. Adipiſcit̉ beatitudi conſummatā partū verbi in gloria ſiꝑſeuęrauerit vſqꝫ in finē De partu theologiſantes magna dicūt nec oculꝰ vidit.nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcēditque preꝑauit deꝰ diligētibꝰ ſe. Ip̄i ſoli gloria in eternū et vltra Amen. Finitdrefatio magiſtriIohannis Gerſonis in librū de vita ſpirituali anime.Euerēdo in chriſto patri ſaMcre theologie profeſſori eximiodn̄o Petro Lameracēſi epiſcopo eiꝰ diſcipulꝰ Iohānes Cancellariꝰ indignꝰ eccl̓ie Pariſien̄: ſe humilem obedientiā. et cōi ſalute ſaꝑe ea recta ſunt. Poſtulare dignata eſt beniuo

lentia tua p̄ceptor inclite quatenꝰ ſcriptotibi traderē vnā ex lectōnibꝰ meis? cui pn̄tiam tuā preſtare erubuiſti. nec inſoli hanc rem effugiſti/ tu ſchole theologieiubar radioſiſſimū. tu iam doctor emeritus. Erubui fateor/ īmo tota ſchola obſtupuit ad hāc humiliationē dignitatisſapiētie tue quaſi lumen ſol a ſtella; mareaquā a fluuio: lanam ouis a capra mendicare videret̉. Sed ita verū eſt. vbi ſapiētiaibi hūilitas. ſicut ecōuerſo teſtꝭ eſt ſapiēs.ibi ſapientiā eſſe vbi reꝑitur hūilitas Tudeniqꝫ quāto maior es iuxta eiuſdē cōſiliū huilias te in oībus. Minꝰ quoqꝫ nūcmirandū eſt. ſi illā quātulacūqꝫ eſt meameruditōem diligis amplecteris/ cuius tunutritor fotor auctor hactenꝰ extitiſtij Quod fecit qͥſqꝫ tuetur opus vt ait Naſo.Ita hoc in loco xp̄i verbū inepte iūgitur? Doctrina mea eſt mea. ſed eiꝰ quimiſit me patris. Et certe tu pater me miſiſti. quia me te licenciatū in ſacre theologie facultate feciſti. Tu te ſub te magiſtralibꝰ me inſignijs decoraſtiTe inſupermotore in cācellariatus officiū tibi ſucceſſi/ qͣꝫqͣꝫ meritis equis. Feci autē cumulatiꝰ qͣꝫ queſiſti. Seq̄ntes itaqꝫ lectiones eiuſdē materie mittēdas decreui. nonqͥdē ad te docendū ſeorſum hec p̄ſumptōSed vel ad obediēter cōplacēdū. vel adſtandū guſtuꝫ aliquē veteris ocij oneroẜcuris tuis/ vel qd̓ modeſtiꝰ eſt; ad corrigēdum ꝑficiendūqꝫ imꝑfectū meū qd̓ viderūt oculi tui. Attamē faciliꝰ ignoſcatnoſtro huic opuſculo ſi qͥs forte lector alius in ip̄m cōiecerit oculos? Et ſi offenderit eum ſermo incultus nec ſatis ꝑfectopulcro vt tractatū decuerat ordine contextus recogitet pius interpres aliū pro lectionibꝰ/ aliū pro tractatibꝰ ſtilū eſſe? Sciat ita coherere varijs tꝑibus prolataſunt/ quēadmodū illa que elaborata ſubvno tenore dictauit oratio Nihilominꝰhis lectōibꝰ morē tractatus nūc impoſui.quod qͣꝫtum fas extitit diuidēs eas ī tresꝑtes ẜm materiā principalē triplicem Etcōformiter ad hec tria apl̓i verba inframemorata/ quaſi ad quoddā thema Inipſo viuimꝰ mouemurę ſumꝰ viuimꝰ enīin deo viuificatōe gratie Mouemur in eoet ad eum/ pondere oꝑatiōis meritorie ettandem circulo quodā intelligibili ſumꝰin eo velut in centro noſtro. per quietem

hh. 2.