Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Secundus.

theologia/ diuine volūtati p̄ſumis obſiſtere/ vl̓ aduerſus temerariꝰ murmurareUide qͥd equiꝰ ē. Aut te volūtati diuīeformādo ſubdere. Aut ip̄a tue ſubẜuiatvolūtati. Hāc ſolidā de diuīa ꝓuidētiaveritatē ſi ph̓ia plene potuiſſꝫ attigere/ velſuis ſectatoribꝰ demōſtrare/ theologiaꝫſuꝑaddi reuelatōeꝫ ita neceſſe fuerat/qͣꝫuis voluerit alios deꝰ qͣꝫ ph̓os ꝯgnitōishuiꝰ ſaluberrime ꝑticipes fieri. Ph̓is veroſic eueīt vt maior eoꝝ numerꝰ poneret deū minori neceſſitate/ qͣꝫ ſolem agere quicquid agit. Unde ſic libet depromere. Primū metrū ſecūdi li. dactilicū adoniū dimētrū catalecticūcurrēs vltīo primi ꝯſ. phi. nubibꝰ atrꝭOl radiantiLuce coruſcusLumina funditSemper eodemMiſſa tenore.Neſcit auarosCondere vultusNon ſibi fas eſtQuin ſua virtusLargiter omnisInfluat orbiPhiloſophantumTurba priorumLege cohercetHac dominantem.Libera dicuntNon ſibi vis eſtInflua mundoQua valeat plusAut minus vti.PerpetuataLege gubernansIugiter vnaMens ſua fatoStringitur arto. Ergo rependiGratia qualisDebet eidemId quia preſtat.reſtet oportet.Uana quid oresFlectere querensAd tua votaQui manet idem.Deuius errorIſte ſacrate

ReligionisDeſtruit omneRobur et aufert Sed nec egereCrede ſupremumQuoqꝫ creatoSat ſibi laus eſtUt placet et vultDat ſine motuCuncta moueriSecunda proſa ſecundi libripHiloſophia volucer nūqͥdapd̓ Boeciū vtrāqꝫ ponit ſaluat libertateꝫ/ dei vicꝫ naturecuiuſlibet vtētis rōe. Uolucer Cōſtitutꝰ ī ſuꝑiori lumīe potuit ita videre Boetiꝰ qͣlit̓ nec platonici nec ſtoici ī lumīe ſoloph̓ie ꝟſati viderūt. Alioqͥn ꝑpetuitatēdi/ vt alio attingā/ neqqͣꝫ demōſtrare conati fuiſſent/ ex carentia libertatis advtrūlibꝫ prime cauſe. de canit theologiadixit facta ſūt. mādauit creata ſūt. Necmirādū in ph̓is ꝑfectōeꝫ actōeꝫ prīecauſe venabāt̉ ex inſpectōe creature viſibilis in eſt exꝑimētū reꝑire/ aliqͣ ſitaut poſſit creato. Hinc prīcipio ꝑcrebruit apd̓ eos ex nihilo nihil fieri. ſꝫ alibi latiꝰ tractāda ſūt. Et amplectēda theologie traditō ſcripturā reuelatā diuīa voluntas agit ad extra libere. ꝯͣdictorie/ et advtrūlibet/ ſic̄ hiſtorial̓ ꝓpheticꝰ ſcripturedecurſus palā mōſtrat. Cuiꝰ ē quā ph̓ivel negauerūt vel neſcierūt. Deꝰ qͥppeideo vult res ad extra fieri qꝛ bone ſūt quēadmodū mouet̉ hūana volūtas ex obiectōne boni veri vel apparētis. Eſt eꝯͣ potiꝰideo res ad extra bone ſunt qꝛ deꝰ vult eastales/ adeo ſi vellet eas vl̓ vl̓ aliter. id qͦꝫ bonū eēt. Propterea bn̄ enūciauit magnꝰ Ambroſiꝰ poſt Baſilium/volūtas diuīa nature prima lex ē. Deniqꝫvolūtas etiā creata ſi ꝯcedat̉ immobilitaricirca volitōeꝫ alicuiꝰ boni ē niſi reſpectu finis. eoꝝ ſine qͥbꝰ finis haberi pōtQuis vero negauerit diuinā volūtatēaliū habere fine quē velit niſi ſe. qm̄ ꝓpterſe fecit oīa. ꝓpter ſe erat anteqͣꝫ fierent oīa.qualia ꝯſtat non eſſe neceſſario ꝯnexa advolitionē ſeu ꝯſecutionē finis huiꝰ/ quarenec neceſſario volita ſūt. Secꝰ ī cōicatōne diuinaꝝ perſonaꝝ ad intra/ que in ſuab 2

bb 2

Z.