Liber. Primus.

extra ſe ſalierūt/ filie iude propter iudiciatua domine. ¶ Monicus. ¶ Obſeruandū ne eſt obſecro volucer? ne minꝰ ſobriafortaſſis ⁊ inſolēs ſit huius doctrine traditio. quoniā ſtultoꝝ infinitus eſt numerus/ carnalium ⁊ arrogantium / qͥ non capiunt que dei ſunt. ⁊ ſi nō dixeris ea queverſant̉ in corde ſuo ⁊ que ſuo ingenio penetrare ſe gloriari poſſint ¶ Uolucer:Corrigit ⁊ repellit tuā hanc heſitationēconſcius arcanorū diuinorū apoſtolus.qui ſatagens contentiōem gentilium romanorū/ ⁊ iudeorū qui ſuſceperāt fidemcompeſcere collocauit totius diſputationis ſue velut centrū ⁊ cardinem ſupremūconſideratiōem diuine p̄deſtinationis etpreſcientie ab illo loco. Scimus autemquoniā diligētibus deum; om̄ia cooꝑantur in bonum his qui ẜm ꝓpoſitum vocati ſunt ſancti. Nam quos preſciuit ⁊ predeſtinauit. ⁊c̄. Uſqꝫ dum exclamat. O altitudo diuitiarū ſapientie ⁊ ſcientie deiqͣꝫ incōprehenſibilia ſunt iudicia eius etinueſtigabiles vie eius. Quis enī cognouit ſenſum domini? Aut quis conſiliarius eius fuit? Aut quis prior dedit ei ⁊ retribuetur illi? Illic inſerit ꝙ nō volentisneqꝫ currentis; ſed miſerantis dei eſt. ⁊ cūius vult miſeret̉. ⁊ quē vult indurat. Etꝙ non ex oꝑibus. ſed ex vocante dictū eſtIacob dilexi; eſau āt odio habui ¶ Apoſtolus igitur doctor gētium in fide ⁊ veritate/ inter quas erant inſipientes multecarnales ⁊ ſuperbe. ſi p̄miſſam eis conſideratōnem pro ſua edificatōne nō timuit exponere; quatinus eas ⁊ iudeos mutuo reduceret ad legitimā pacis ⁊ caritatis formā. Quo pacto verēdum erit interchriſtianos; p̄ſertim eos qui de ſua ſaluteſoliciti ſunt conſideratōe iſta vtiqꝫ apudeum/ talem de ſua ſalutē conſolatōem ſuorumqꝫ ſimiliū oꝑata eſt. vt aſſereret Certus ſuꝫ enim ꝙ neqꝫ mors; neqꝫ vita; neqꝫangeli; neqꝫ principatus. neqꝫ virtutes.neqꝫ inſtātia. neqꝫ futura. neqꝫ fortitudo.neqꝫ altitudo. neqꝫ profunduꝫ. neqꝫ creatura alia poterit nos ſeꝑare a caritate deique eſt in chriſto ieſu domino noſtro.¶ Poterit autē certitudo talis accipi de certitudine reuelatiōis diuine ſi Paulus deſe ſolo loq̄retur. Sed dum cōnumerauitalios electos; dei cōuenientius intelligit̉hoc eſſe dictū de certitudine ſpei. que trā-

quillitas quantū ſit oꝑatiua. ſatis admomodū propheta regius expoſuit. qͥ dumgloriabundus in dn̄o dixiſſet In pace inid ipſum dormiā ⁊ requieſcā. Subintulit pro cauſa ſpem/ dicens Quoniā tu domine ſingulariter in ſpe conſtituiſti me.¶ Honicus. ¶ Scire velimo volucerquo ſtudio vel induſtria deuenit aduenanoſter vt in hac pace in id ipſum frueret̉:¶ Uolucer. ¶ Accipito v̓ba mea ſobrieNeqꝫ enim dicere p̄ſumo; niſi quod aſpirat ⁊ aſpirare ſuadet̉ ad illam pacē in idipſum cum propheta dicente. Concupiuit anima mea deſiderare iuſtificatōnestuas/ in omni temꝑe/ ſi forte aliquādo deſiderium ſui ⁊ ſimiliū pauperū exaudiatdominꝰ. ⁊ preparatōnē cordis eorum audiat auris ſua. Scit enim quoniā nemorepente fit ſummus. ſcit quoniā munushoc gratie magis eſt qͣꝫ induſtrie. Nihilominus doctorū deuotorū ſcripta relegēstheologia ductrice/ ſuis vti conatur induſtrijs/ ne ſibimet deeſſe putetur. deumqꝫteptare videat̉. Enititur experimento cōgnoſcere que ſit illa pacis conſolatō quaſobrie inebriatꝰ exclamat pſalmiſta. Quāmagna multitudo dulcedinis tue domine quā abſcondiſti timētibus te. Signāter ait abſcondiſti / qꝛ nec ab habēte tradinec ab eo qui non habet capi poteſt. Eſtquippe nomen nouū in calculo candidoſcriptum. qd̓ nemo ſcit niſi qui accipit¶ Tertium. metrum.primi libri glyconicū coriambicū. ⁊ proportionat̉ ſexto primi de conſolatōe philoſophie. Cum phebi radijs.Agnū credenimis bonumIntus quo valeas frui:Extra non liceat loqui.Certe neſcit homo vetusIntro quid ſapiat nouusHoc eſt manna reconditum.Senſus quod capit intimus.Queris qualis ei ſapor?Aurem verbaqꝫ quid paras?Buſta poſt videas licet.¶ Degens frater agro ſenexQuerit gaudia / que domiprater iunior accipit.¶ Cecus mel ionathas priusGuſtat/ protinus hinc videt.

I

K.