.Liber Primus.

tentias grauiſſimas atqꝫ veriſſimas in ſetenens? Uolucer. ¶ Noli mirari monice. ſi theologia philoſophie preficitur/quoniā ſicut naturam gratia / ſicut ancillam domina et diſcipulā magiſtra / ſicuttempus eternitas/ ſicut ratiocinatōnemintelligentia ſicut viſibilia ea que nō videntur. ſic theologia philoſophiam exuperat quam nō abijcit ſed in obſequiumſumit. Eſt autem lex diuinitatis ⁊ ordo.vt ſuprema inferiorum iungantur ad ſuperiorum infima/ more concatenatiōis/veluti plato loquebat̉ / que in corporalibus argentea in ſpiritualibus aurea vocabatur Et plane hanc in ſcala iacob graduū figuratiōem accipimus. ¶ Propterea ſub compendio procedentes inducemus theologiam inchoātem verbū ab illo ſupremo/ quo philoſophia conſolatōnem ſuam apud boetiū terminauit. Itaenī recto breuiatoqꝫ ordine procedet theologia/ ſurſum machinā ſue deductōniserigens. ſi philoſophie ſibi fundamentaſubſtrauerit. ¶ Quale vero ſit illd̓ quodpoſtremū philoſophia poſuerit; puto meminiſti. Magna enim vobis eſt inquit ſidiſſimulare non vultis; neceſſitas indicta probitatꝭ. cum ante oculos agitis iudicis cuncta cernentis. ¶ Monicus.Memini volucer/ ⁊ quali principio exordiens; quali preterea medio progrediens hucuſqꝫ proceſſerit retineo. nimirumqui ſtudio libri illius ab adoleſcentia vehementer incubuerim.UolucerOngratulor eruditiōi tue Sicquidē ab hac ſentētia qua philloſophia deſinit; theologia ſuam cū peregrino conſolatiōeminiciat/ qualis ſententia formaliter in auguſtini ſoliloquio poſita eſt. ¶ Et certePaulus dū ad hebreos ſcriberet/ collaudaturus virtuteꝫ fidei/ propoſuit ſymbolum nature/ quod homībus pro omni tēpore neceſſarium fuit. Tredere enī oportet accedentem ad deū/ quia eſt et inquirētibus ſe remunerator ſit. At vero deus ipſe qualis iudex exiſteret/ qualem inſuꝑ remuneratōnem daret querētibus ſe nonpotuit philoſophia neqꝫ diſcipuli ſui du

ctu ratiōis inuenire. Deficiebat enim volentibus ad altiora conſcendere ſcala creaturarū. per quam ſempiterna dei virtusatqꝫ diuinitas licet poſſit attingi/ non tamen vſqꝫquaqꝫ. vt cognoſcerent qualesquantas ve penas reprobis deum cōtemnētibus/ qualia porro premia ſe inquirētibus iuſtus iudex tribueret. Quod facere ſi vel philoſophi vel poete tēptauerūt/euanuerūt in cogitatōibus ſuis. ⁊ vix aliud qͣꝫ errores fabuloſos ſibiqꝫ diſſidētesfingere potuerūt. Rectam deniqꝫ mandatorum dei viam neſcierunt qua ꝑgitur advitam/ que eſt ſtatus omniū bonorū aggretōne perfectus. qualem hic aſſequi neminem poſſe philoſophia demonſtrat experimentali ratōne. Sed vel virtutes velactus formales qͥbus attingatur iſte ſtatus obiectiue quideꝫ. in deo intuitiue cognito philoſophia tradere nō valuit Miſeratus autem deſuper humanos erroresdeus/ eas veritates neceſſarias ⁊ ſalubresad quas euehere nō poterat philoſophianec tentare debuerat/ theologia ſupernaturaliter infuſa / ſicut et humanus ſupernaturalis ē finis/ reuelauit ⁊ addidit. Inter quas; non irrationabiliter theologiaſuper iſtam ꝙ deus inquirentibus ſe remunerator ſit. quia videlicꝫ iuſtus iudexeſt cuncta cernens. collocat ⁊ adijcit modum iudicij a chriſto traditti. Ibunt hinō dubium quin mali; in ſuppliciū eternum. Iuſti autem in vitam eternam:¶ Neqꝫ enim eſt alia veritas efficacius generatiua timoris domini qͣꝫ iſta/ claudēsin ſe horrendiſſimū illud damnationistonitruum. Ite maledicti in ignem eternum. Nunquid non horrendū valde ꝓijci a facie dei ſummi boni? Sed ad horroris cumulum inexcogitabilem/ additurmaledictio trudens in ignem; non qualēcumqꝫ/ ſed eternum. Et hoc cum dyabolo ⁊ angelis eius. vbi aſcendet fumus tormentorum in ſtagno ignis ardentis ⁊ ſulphuris/ vſqꝫ in ſecula ſeculorum. vbi vermis eorum nō morietur/ ⁊ ignis eorumnō extinguetur. Et erunt vſqꝫ ad ſatietatem viſionis omni carni. Ad hunc auditum ſi fides admixta eſt; timorē dominiquis non ſibi ſuſceꝑit? Eſt autem timordomini iniciū ſapientie. ⁊ ab ipſo concipimus ſpiritū ſalutis. Et per eū declinatoīs a malo. illūiant̉ corda/ ⁊ in oblctātōe