Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De verbis domini Uenite

Ecce quō benignitatē dn̄i Ih̓u. i. benigniſſimam dignationem eius commendabileꝫaſpicimꝰ ip̄e nobis dic̄ Tollite iugū meum ſuꝑ vos. Iam ꝟo qͣntū in v̓bis iſtisde ſapīa dei āmiratōnis caperes ſi ꝓfūdita ip̄oꝝ digne ꝓſpicere poſſes? Qui docetoēꝫ hoīeꝫ ſcīam. ꝯdidit oēꝫ ſacrā ſcpͥturaꝫ vētis pōdꝰ poſuit. qͥd ſine pōdere ꝓferrepotuit? Uideamꝰ qͥd ſit. tollite iugū meūſuꝑ vos. Iugū xp̄i ip̄o nrō vſu ẜuitiū dicimꝰ ip̄i ſb̓ ſcē religiōis habitu ꝓfeſſi ſum ergo dic̄ tollite/ ſignificare voluit.libera electōe volūtaria deuotōe iugū ip̄ꝫſb̓eūdū ſit. Tollere igit̉ iugū xp̄i/ ē coactos ſꝫ ſpōtaneos ẜuituti eiꝰ colla ſūmittere. Et ſi ſūt aliqͥ qͦs ad monaſticā vitā cogāt infirmitas. cōpellat pauꝑtas. reſideat aīo. ſꝫ faciāt de neceſſitate v̓tutē mutādo intētiōeꝫ. tūc ip̄a neceſſitatꝭ occaſionocebit. ad vitatis normā intentio directa fuerit. Dicit itaqꝫ. Tollite iugū meūſuꝑ vos. Ac ſi dicat. corā vobis qͣi poſitū ēiugū meuꝫ. ſꝫ penes vos ſit ꝯſilium vr̄m. ſivultis tollite iugū meū ſup̄ vos. ſi vultisfecti. vēdite oīa habetis date pauꝑibus ſeq̄mini me. Nouit deus frēs cariſſimi qꝛ bonū eſt hoī ſi portauerit iugū. ſedtollēdo eo ꝯſiliū dat. p̄ceptū. ne nos impingere videat̉ ī trāſgreſſiōis reatū. Sip̄ceptū daret/ oꝑteret oēs hoīes obedire vl̓ inobediētia eternalit̓ ꝑire. Sꝫ qꝛ ꝯſiliuꝫdedit/ qͣi in nrā volūtate poſuit vtꝝ velimꝰiugū eiꝰ tollere ſuꝑ nos. Sꝫ īdubitabileteneamꝰ. vt ſi ſemel nos ingo eiꝰ aſtrinximꝰ ab illa die liceat nob̓ de monaſterio egredi collū excutere de ſb̓ iugo regule. qd̓an̄qͣꝫ tollamꝰ/ liciteqͣꝫ libere poſſumꝰ refutare. ꝓpter qd̓ et btūs Bn̄dictus legiſlatornr̄/ formā daturꝰ tollēdi iugi ſtatī tollentes in ip̄o initio voto aſtrinxit ſb̓ iugo permanēdi. ſꝫ ānū integrū ꝓbatōni ſil̓ īdulget deliberatōni. vt vicꝫ ꝓbet ſeip̄m ſi poſſit deliberet. an velit ferre iugū dn̄i. Ac ſidiſcipl̓o ſuo v̓bis philoſophicis dicat Diudeliberādū ſemel ē ſtatuēdū. atſi ſtatuerꝭirrefragabile erit. Sꝫ qͥd ſibi vult iu potiꝰ qͣꝫ chamū frenū dn̄s tolli cōſuluit ſine hoc factū reor ſꝫ occl̓ti alicuius grā myſterij. Etſi meliꝰ aliqͥd in ꝓmptu habueris/ ego qͥd mihi videat̉ expo. igit̉ ad equū aūt mulū chamo regūt̉ et freno. ſed ad bouē fieri ſignificatōeꝫvoluit cui ſpēaliter cōpetit applicari iugo.Per equū deſignāt̉ ambitioſi. mulū luxu

rioſi. ſic̄ ſcpͥtū eſt Nolite fi. ſi. e. ⁊c̄. Hoꝝ ātcōſideratio magꝭ cōuenit ordini monaſtico qͣꝫ equꝰ mulꝰ iugo ſiue ēt holocauſto Ad bouē ergo nrā v̓tat̉ cōſideratio. qm̄ad ip̄m facta videt̉ eſſe ſignificatio. Uadeait ſapiēs o piger ad formicā diſce ſapīaꝫ.Poterat hic dicere ſaluator. Uade o ſecūlaris ad bouē diſce ab eo religioſā cōuerſatiōeꝫ. Iu eius oꝑatōnibꝰ ꝑpēdere potesabreuūciatōneꝫ cultus ſecularis. hūilitatēcordis. ad p̄latos obedientiā. ad cōdiſcipulos ſocialē vitā. Ibi notabis oratōnis inſtātiā. ibi cōpaſſionis iuduſtriā ibi lectōisſtudiū. ſuffragia int̓ceſſionū his ſimiliaEt audi quō. Hoc aīal vicꝫ bos. iugo ſb̓mitti ſolet. Eſt etiā aīal mūduꝫ eſui hūanocōceſſū. dīnis ſacrificijs aptum. Itaqꝫbos alligari ſe patit̉ ſignificat iuguꝫ dn̄itollere portare volētes. abnegare ſemetipſos ſibi ſb̓alienis imperijs ī monaſteriodegere debēt. Qd̓ cornibꝰ alligat̉ deſignathūites nos eſſe debere Per cornu nāqꝫ ſuꝑbia expͥmit̉ ſicut ſcpͥtū ē. nolite extollere inaltū cornu vr̄ꝫ .i. nolite ſuꝑbiā vr̄aꝫ erigerecōtia deū Per cornu ergo alligari ē ſuꝑbiānrām ſub vinculo amoris xꝑi reſtringere.Qd̓ aūt in iugo cōbināt̉ boues ſignificatoꝑtere nos charitatē fraternitatis caſto īpēdere amore. honore inuicē p̄uenire. īfirmātibꝰ alienis poſſe cōcurrere. Per hoc etiā bos ligatꝰ ruminat. admonetur clauſtrales. lꝫ diſciplīe legibꝰ corꝑaliter aſtricti. corde tn̄ ore inceſſant̓ ſacre ſcpͥture myſteriaruminare. Qd̓ bos vngulā diuiſā habꝫ ē affectus ad duo dirigi debꝫ Ungula pesbouis eſt ſic̄ ſcpͥtū eſt Planta pedis plātavituli. Per pedes aūt (vt notiſſimū eſt) deſignātur affectus quaſi ergo vngulā duidit gemīo mouet̉ affectu amori boni odiomali Uelcerte vngulā diuidit qui ꝓximoꝝnouit proſperitatibꝰ ſeu felicitatibus congratulari miſerijs comꝑati. qui ſcit iuxtaapl̓m gaudere gaudētibꝰ. flere flētibꝰ.Qd̓ bos arando glebas v̓tit notat clauſtrales dīne ſcpͥture inuigilare debent myſterijs ſibi ad deuotōnis profectū. ꝓximisad eruditōnis augmētū. Qd̓ etiā currum.trahit aꝑte denūciat quāte veneratōnis ſit ecc̄iaꝫ dei meritꝭ p̄cibꝰ adiuuādo ꝓmouere pn̄t Per currū nanqꝫ ecc̄ia figurat̉ ſic̄p̄s ait Currꝰ dei decem milibus multiplexCurrum ergo bos trahit. quando pro militante eccleſia religioſus qͥſpiam fideliterintercedit. Qd̓ etiam mundū animal eſt et