Ad me omnes qui laboratis

ne meo mēſurā refectōis bonā vobis om̄ibꝰ dabo. ſꝫ alijs refertā hoc ē ſimpliciter repletā. ꝓficientibꝰ coagitatam. hoc ē cōtuſionibus et quibuſdaꝫ compreſſionibus repletam. ꝑfectis ſuꝑeflluentē vel ſuꝑcumulatam. Quapropter nolite tardare noliteformidare. venite ad me et ego reficiā vos.¶ Ego ſum panis vite. ego aqua ſapiētie.ego ſplendor lucis eterne. ego vitis vera etvinuꝫ cor hoīs letificans. ego cynamomūet balſamū aromatiſans: ego ſum granū ordei penitentibus ego granū frumenti ꝓficientibus ego dulcedo mellis perfectis. egopanis de celo veniens habens omne delectamentū ⁊ omnē ſaporeꝫ ſuauitatis. Egoſum lux mūdi. lucifer diei et ſol iuſticie egoviola horti. ego flos campi ⁊ liliū cōualliūEgo ſum via veritas et vita. ego ſuꝫ mirraelecta. nardus odorifera. oliua fructifera.Ego ſum fons hortorum puteus aquaruꝫviuentiū et vena gratiaꝝ. Ego ſum veniapeccatorū. gratia iuſtoꝝ ⁊ gloria ſanctorū.Ego ſum adiutor pauperū ⁊ pater orphanorū ⁊ iudex viduaꝝ. Ego ſum dn̄s ſeruorn̄m. pater filioꝝ. ⁊ ſponſus fideliū animarum. Ego iuuabo puſillanimes. refoueboflebiles. cōſolabor flentes. Qd̓ ꝑierat reqͥram. ⁊ qd̓ abiectū fuerat reducam. ⁊ qd̓ fractum fuerat alligabo. qd̓ infirmū fuerat cōſolidabo. ⁊ qd̓ pingue ⁊ forte cuſtodiā. Uenite ergo ad me et ego reficiam vos. Om̄ibus omnia fio. om̄es inuito dimittere vosieiunos nolo. venite ad me et ego reficiamvos. ¶ Sequit̉ tollite iuguꝫ meū ſuꝑ vosDuobꝰ modis poſſūt hec verba accipi. exquoꝝ altero. diuina benignitas. ex alteroſapientia dei magnifice cōmendatur. Sapientie in hoc ꝙ in tam breui clauſula. oīsrecte viuendi norma eſt expreſſa. Benignitas vero in hoc ꝙ ſuū iugum appellauit. ethoc nos trahere monuit. ¶ Quo modo benignitas eius in hoc commendabilis appareat attende. Tollite inquit iugum meūſuꝑ vos. Meū inquā. ac ſi dicat. Iugū qd̓dam impoſui mihi. et ip̄m iugū eſt caritasqua diligo vos hoc ergo iuguꝫ meū tolliteſuꝑ vos .i. diligite me quia prior dilexi vosUide homo ſi nō infinita h̓ eluceſcat benignitas dei. qui deus eſt ⁊ creator oīm ſeculoꝝ. Iugum dilectionis non dedignaturtrahere nobiſcū nec ſufficere ſibi iudicauitvt eſſet inter nos et ſuper nos ſue preſentiamaieſtatis/ niſi deſcenderet ad nos et eſſetin nobis tanqͣꝫ vnus ex nobis. tuꝫ ꝑ pn̄tiā

ſuſcetue dilectōnis ¶ Nunquid tante ac tali benignitati īmo (vt ita dicam) humilitati eiꝰingratus eſſe poteris. Uenerare fili Adaꝫin ſaluatori tuo ſacratiſſimā eius ſublimitatem. ſed nō minus admirare ſinceriſſimāeius humilitatem Reuerere in illo ꝙ deusnoſter eſt et nihilominꝰ amplectere ꝙ caroet frater noſter eſt. Trahe iugum dilectionis cū eo qd̓ n̄ ē alid̓ niſi vt ꝯtēdas redamare eū qͥ amauit te. Contēde diligere certatīdilige curre qͣntū potes p̄currere tn̄ n̄ potesqꝛ abeterno dilectus. ⁊ āplius dilectus tūadhuc minꝰ diligis. Dilige tn̄ creatorē tuūredemptorem tuum. dilectorem tuū quantum potes ⁊ ex quāto debes naͣm potes parum ⁊ debes multum. vel potius debes exmulto .i. ex toto corde tuo. ex tota aīma tua⁊ ex oībꝰ viribꝰ tuis .i. ex oī qd̓ ſcis ⁊ es ⁊ potes. Certe ſi milies ⁊ milies tm̄ eēs ⁊ ſcires⁊ poſſes qͣntū es ⁊ ſcis ⁊ potes. ex hoc totaliter toto diligere tenereris eū. Et ſi etiā extoto hoc diligeres quid es tu ad deum? Reſpondebo tibi inquit Heliū ꝙ maior ſit deus homine Quis prior dedit illi et retribuetur ei? Quis amplius dilexit euꝫ vel quisſaltem eque dilexit eum. Ipſe nimirū nosp̄cedit diligēdi inchoatōe ſicut p̄cedit eternitate. ip̄e nos p̄cedit diligendi intenſioneſicut p̄cellit maieſtatis īmenſitate. Fac ergo o hō qd̓ potes. ⁊ ſi qͣntū debes nō potesDiligit ph̓s deum pro eo ꝙ creatus abillo eſt. Gratias agit primo ꝙ voluerit euꝫpotius eſſe aliquid qͣꝫ nihil. ſecundo ꝙ potius hominem qͣꝫ pecus. tertio ꝙ virū magis qͣꝫ feminam. quarto ꝙ litteratum potiꝰqͣꝫ ydiotaꝫ. Uide tu (o chriſtiane) ſi nō multo amplius et excellentius gloriādum tibiſit. Etenim te deus tuus creanit. ab errorepaterni delicti per baptiſmum te abſoluitfide ſua et ſacramentis te imbuit ex multisetiaꝫ periculis te eruit et abſqꝫ vllis tuis meritis ad ſibi ſeruiendum te vocauit. et multa te ſpiritus ſuauitate ditauit. Quid ꝙ ante hec oīa morte ſua ⁊ tali morte te redemitꝙ pro te cedi. cōſpui ⁊ crucifigi voluit. vincuia ⁊ alapas verbera ⁊ ſpinas. ſputa ⁊ blaſphemias pro te ſuſtinuit. Quātum putasin hoc tibi benignitatis exhibuit qͣꝫtū propter hoc a te amari promeruit. O qͣꝫ infelices qͣꝫ infidelibus deteriores qui tantam ēius beīgnitateꝫ vilipēderint aut obliuionitradiderint ſiue etiā ꝯtempſerīt digni plāeꝙ deleāt̉ de libro viuētiū ⁊ cū iuſtꝭ n̄ ſcribāt̉

PP 5

T