De verbis domini. Uenite

uꝫ in māibꝰ dn̄oꝝ ſuoꝝ ita ocl̓i nri ad dn̄ꝫdeū nr̄m. At vbi ꝓceſſu tꝑis is qͥ eiuſmōiē iā ceꝑit reſpirare ⁊ aſpirare ī libertatē gl̓iefilioꝝ d̓i ⁊ tiore d̓poſito iā adeptꝰ fuerit ſpēveīe ꝓpt̓ bonā volūtatē ſuā puto ꝙ iā dignꝰhēbebit̉ cui a dn̄o dicat̉. Fili ſurge ⁊ ſta ſupra pedes tuos. Et itē. accedē huc vt tāgaꝫte fili mi. Accede ꝑ bonā volūtatē vt tāgaꝫte ꝑ d̓uotōis īfuſiōeꝫ. Stabit igit̉ ad mēſāmagnā vt videat faciē dn̄i ī iubilo. vt comedat panē corā dn̄o. pāeꝫ vtiqꝫ ſcm̄ panē mūdū. panē coloris cādidi ſaporis eximij. panē ex ſil̓a ſuauitatꝭ ꝯfectū et igne dīni amorꝭ coctū. pāis iſte filioꝝ ē ſiue amicoꝝ qͥ tāfidelit̓ qͣꝫ fiducialit̓ clamare pn̄t ad dn̄ꝫ. pr̄nr̄ qͥ es ī celis. panē nr̄ꝫ quotidianū da nobis hodie. ¶ Pāis ē ſcā d̓uotō. panis/ oīsſuauitas ſiue ꝯſolatō ſpūs. ⁊ ſr̄ oēꝫ pāeꝫ panis gr̄e lacrīaꝝ Hic pāis aīaꝫ eſuriētē r̄plꝫhoīs ⁊ īfūdit nob̓ memoriā abūdātie ſuauitatꝭ. Qui paīs recte pōt dici ſcūs ꝓpt̓ v̓tutūexercitia ⁊ cādidꝰ ꝓpt̓ lucꝭ oꝑa et tā mūdꝰ vtnll̓i eū edere liceat niſi ſac̄dotibꝰ. ſacerdosd̓r qͣi ſacra dās vl̓ ſacrificia ꝓ ppl̓o offerēs.Qui gͦ tal̓ n̄ fuerit qͥ ꝓ vite merito ſacrificiaorōnū digne ꝓ ppl̓o īmolꝫ tā ſcē mēſe xp̄i ꝑticipare nō hꝫ IEt nota ꝙ ſic̄ ē paīs paneſuauior ⁊ cibꝰ cibo melior ita ē ⁊ ſtatꝰ ſtatu felicior qꝛ is qͥ paulo an̄ ſed̓bat ad pedes ih̓uꝑ ſpm̄ tīoris ⁊ māducabat ī geītu ſuo panēdoloris. iā nūc ꝑ ſpm̄ pietatꝭ ſurgit. ꝑ ſpm̄ſcīe ꝓfic̄. ꝑ ſpm̄ fortitudinis aſcēdit. ꝑ ſpm̄ꝯſilij accedit. ꝑ ſpm̄ ītelligētie diligētiꝰ ītuetur ⁊ ꝯſiderat qͥd mēſa priſfamilias dulcedīs ꝯtīeat. ſpūs nāqꝫ pietatꝭ efficit eū deuotū. ſpūs ſcīe diſcretū. ſpūs fortitudiuis adſua aduerſa validū. ſpūs ꝯſilij ad aduerſaaliēa caritatiuū ſpūs ītelligētie ad dīna ſpeculatiuū vt videre iā incipiat q̄ ſit volūtasdn̄i bn̄placēs ⁊ ꝑfecta ⁊ exultet ī mīa dīna¶ Et ita qͥdē ſe hꝫ ſtatꝰ ꝓficiētiū ⁊ ꝓceſſusde v̓tute ī ꝟ̓tutē eūtiū. Tu qͦꝫ bone ih̓u ꝑaſti ī dulcedīe tua ita inqͣꝫ ꝑaſti cibū illoꝝ ⁊ ꝓvarietate ꝓuectuū ſaporē diuerſificas internaꝝ ſuauitatū. Que āt ē p̄ꝑatio cibi ꝑfectorū? Māna ē ⁊ de celo veīt. māna ē abſcōditū qd̓ nēo nouit niſi qͥ guſtauit. cibꝰ ē ſic̄ incōꝑabilis ita ⁊ īeffabil̓. ⁊ ſolꝰ ſpūs ſapīe miniſtrabit illū Ceteri cibi d̓ t̓ra oriūt̉ orti colligūt̉. collecti ꝯterūt̉. triti ꝯficiūt̉. ꝯfecti coquūt̉. ⁊ ſic d̓mū ꝯmeſtibiles efficiūt̉. Oīa h̓ſtudij ⁊ laboris hūani ſūt ⁊ ſīgl̓is v̓tutibꝰ aſſignari pn̄t Nā d̓ corde puro qͣi d̓ t̓ra bonaꝑ affectū oriūt̉. ꝑ appetitū colligūt̉. ꝑ diſcretionē ꝯterunt̉ ꝑ aꝓpbatōeꝫ ꝯficiūt̉. ꝑ amorē

coquūt̉. ⁊ tc̄ d̓mū habiles eē inchoāt̉ vt freq̄ntia ſuauitatꝭ cor afficiāt Sola āt ꝯtēplatōnis puritas qͣi māna d̓ celo veīt atqꝫ ī momēto ⁊ ī ictu ocl̓i mirabiliter afficit ⁊ ineffabiliter inebriat aīaꝫ fidelē. eā dūtaxat q̄ digna erit ita viſitari ab altiſſio ⁊ vti tā ſuauicibo. ¶ De his refectōibꝰ ī cāti. cāti. ſcpͥtū ēComedite āici ⁊ bibite ⁊ īebriamī km̄i Incipiētes ⁊ ꝓficiētes āici vocāt̉ ⁊ comedere acbibere monēt̉. hͦ ē cū labore ⁊ freq̄nti ſtudiov̓tutes ī vētrē aīe ꝯgerere. Perfecti āt km̄inoīant̉ vtpote ī ſuꝑlatīo gͣdū iā ꝯſtituti/ qͥ ⁊inebriari exhortāt̉ ꝯtēplatōis vicꝫ dulcedinea ſēſibꝰ corporeis ī ſurſū ducētꝭ ſpūs alienari. Sic̄ eī ebrietas mētē euertit ⁊ peītusſui īmemorē reddit. ita ꝯtēplatōnis īpetꝰaīaꝫ qͣꝫ ſb̓leuat ab oī ſēſu corporeo rapit etqͣi ī obliuionē ſui fūditꝰ abducit Tūc acce̓dit̉ ⁊ īflāmat̉ ardore mirifico. ⁊ ſopitꝭ vndiqꝫ carnaliū voluptatū illecebris extīctꝭ oīmmūdaliū cupiditatū fallacijs. remotꝭ a memoria corporeaꝝ ſil̓itudinū fātaſijs ⁊ cogitatōnū ꝯmuniū ppedimētis/ tota fert̉ ī amplexꝰ ꝟbi ad oſculū ſpōſi ad ꝯuiuiū xp̄i. ibiguſtat ⁊ vidꝫ qͣꝫ ſuauis ē dn̄s. qͣꝫ magna ml̓titudo dulcedinis eiꝰ ibi reqͥeſcit a turbīe ⁊a pluuia. ibi ſedet ī ſpōſi vmbra. ibi māducat illd̓ dulciſſimū dīne ſuauitatꝭ māna Iāqꝫ audire digna erit a dn̄o. Ueī ſpōſa meacolūba mea. ꝓxiā mea. At qͥd? Ut vincētidem ſedere mecū vt vīcēti deꝫ māna abſcōditū. vt vincēti deꝫ edere de ligno vite qd̓ ēin pardiſo dei mei. Nō iā ſedebis ſub mēſacū ẜuis. nō ſtabis ad mēſā cū filijs. ſꝫ ſedeb̓ad mēſā cū pr̄e familias. vt d̓ hoīs dn̄i gaudeas et comedas cibū illū quē ignorabas.tu ⁊ oēs pr̄es tui. dulcē p̄ oī fructu frumētꝭvini ⁊ olei. ¶ Talis ꝓfecto aīa/ cū de penetralibꝰ ſpōſi ꝓceſſerit plena caritate et dilectōne inebriata ⁊ ī ſe redierit puto ſi īt̓rogetur vn̄ venerit aūt qͥd audierit in ſecretariodilecti ſui. ꝙ ex memoria abūdātie ſuauitatis illiꝰ qͣ refecta ē eructuās ex ſnīa reſpōdebit. Introduxit me rex ī cellā vinariā. ordīauit ī me caritatē. Et iteꝝ ſb̓ illiꝰ vmbra qͣꝫ d̓ſiderauerā ſedi ⁊ frc̄us eꝰ dulcꝭ gutturi meoHec ē frēs mei refectio aīaꝝ ſcāꝝ. hec paſcua dn̄icaꝝ ouiū. qͣꝫ laborātibꝰ atqꝫ oneratis adſe veniētibꝰ/ dn̄s ꝓmitit dicēs Et egoreficiā vos. Ac ſi patēter dicat ego paraboin ꝯſpectu vr̄o mēſā. ego vobis p̄ꝑabo refectōeꝫ ꝓ capacitate ſingl̓oꝝ drn̄teꝫ. Egonoui figmētū vr̄m ego noui ꝓfectū vr̄ꝫ egonoui qͥd ſīgl̓is expediat. qͥd ꝯueīat vninerſis. Si veneritis ad me ⁊ māſeritis ī ẜmo-

X