Sermo factus in die
fons ille puriſſimus ⁊ fluuius niueis argēteus vndis. vniuerſitas ꝑiſien̄. in quatuorfacultatū flumina cōdiuiſus. quibꝰ irrigat̉omnis terra. ¶ Agnoſcitꝭ vt opinor doctiſſimi ⁊ ſapiētes qͣꝫlate patētem cōſiderationem rex noſter habuit ex inſpectatōne ꝓpriorum inſignioꝝ et dū rememorabat̉ ex hīcverboꝝ xp̄i que dicūt Conſiderate ⁊c̄. Etpotuit quidē amplius ex cōſideratiōe liliorum et eoꝝ creſcēdi mō anīaduerter̄ piusrex nr̄ tria eſſe neceſſaria ad debitū populitotius augmentū/ tanqͣꝫ ad crementū viuētiū lilioꝝ Nam ſi nō eſt homo liliū non dixiſſet ꝓph̓a. Iuſtus germinabit ſicut liliū.¶ Hec tria ſunt q̄ lilia vt creſcant exiguntRos ¶ Ros ſuꝑne benedictionisHumor ¶ Humor terrene ſuſtentatiōisClauſura ¶ Clauſura iuſte ꝓtectiōis.Abſqꝫ rore enī ⁊ ethere libero/ floccida ſūtlilia ⁊ decoloria. ſic abſqꝫ diuina gr̄a que ēpluuia volūtaria quā ſegregat deus hereditati ſue et abſqꝫ ſuꝑno afflatu vel aſpctū populus omnis interius cōtabeſcit Porro areſcūt lilia ſi deſit humor bonus in radice.et ppl̓s non ſubſiſtit ſed areſcit ſi ſibi deſitſuſtentatio in corꝑe. Demū lilia ſi nō claudantur ſepibꝰ aūt muris/ depaſcūtur ⁊ conculcant ea oēs beſtie agri. et ppl̓i ſi non iuſtis legibꝰ ⁊ obedientie muro cōcludanturip̄i celeriter hoſtibꝰ inuaſi depereūt. fiue hoſtes intelligas ſpiritales qͥ ſunt mūdus caro demonia. ſiue materiales ⁊ viſibiles quiſunt ip̄i hoīes ſubijp̄is. nam nullū eſt animalalteri magis inimicū. ¶ Hec cōſideraſti rexgl̓ioſiſſime ⁊ viuētiū lilioꝝ agricolaegregie Ludouice. Cōſideraſti inqͣꝫ vt noſſes quō lilia rōnabilia/ agri tui regni/ creſcerent dū viuebas in carne et nunc (vt piūnobis credere eſt) tuis interuētibꝰ cōſiderare nō ceſſas dū regnas in ethere. Cōſideraſti nempe vt eis nō deeſſet ros et aſpectꝰ celi liber. dū in eis ſctē religionis cultū ꝯſeruaſti. Cōſideraſti vt nō deficeret humor īcorꝑe velut in terre fixa radice dū eos tꝑaliter ſuſtētaſti. Cōſideraſti poſtremo ne diſſiparet̉ maceria vel clauſura iuſteptectiōisdū cōgruis legibꝰ atqꝫ iudicijs/ eos cōmuniuiſti. ita vt fuerūt ppl̓i tui inſtar lilioꝝ inrorati de ſurſum/ irrigati deorſum ⁊ ꝓtectiqͣqua verſum. ¶ Et poterā o doctiſſimi etſapiētes viri/ poterā iſta latius deducere exeiuſdē regis celebri chronica ſi vacaret. ⁊ n̄eſſetis onerandi notiſſimis. nam quis ne-
ſciat eum fuiſſe in cultu religionis catholice cōſeruando xp̄ianiſſimū? Quin et hereticoꝝ extirpator fuit vehemēs. et bis feruētiſſimo zelo ſuccēſus impios infideles barbaros ꝑſecutus eſt. ⁊ ad augmentū diuinicultus/ multa monaſteria cōſtruxit pl̓imareꝑauit. Ceterū egari nō pōt eū de corꝑali ſuſtentatione ſubditoꝝ curioſum fuiſſeqn̄ ip̄is etiam pauꝑibꝰ inopibꝰ ⁊ egenis intra et extra regnū ſuū/ tāta pietatis affectione et ſolicitudine ꝓuidebat eos ꝑſonalitermira ꝓrſus humilitate viſitās paſcēs ⁊ refouens. Quid amplius dicā de clauſura lilioꝝ ſuoꝝ ꝑ iuſtā legū ꝓtectiōem? Ip̄e enīlegibꝰ bn̄ cōdicis. circūcinxit ppl̓m ſuū/ ꝓuidens nc frangerent̉ ab eis q̄ſdā inſuꝑ addidit vt de ꝓhibitione duelloꝝ ⁊ punitiōeblaſphemantiū ⁊ forſan plures adiūxiſſetſi nō dictaſſet ſibi cōſideratio ſua/ multitudinē cōfuſam legū ⁊ ſtatutoꝝ nō tam ꝓtegere qͣꝫ aliqn̄ ſubuertere gentē cui ſeruādamandat̉. Exemplū in ꝓpoſito Aceruus lapidū aūt ſepes ſpinarū ꝓtegūt ⁊ circūdantlilia. Qd̓ ſi iuſto amplius excreuerint l̓ ſpine vel lapides. lacerant̉ lilia. aut ab aeris libero hauſtu ꝓhibent̉. Non ſecūs eſt de ml̓titudine traditionū humanarū; noīatiꝫ excōicationū. Ad hoc ſpectat illud Mat. xvIrritū feciſtis mādatū dei ꝓpter traditiōesvr̄as ⁊c̄. ¶ Talibꝰ modis ſtuduit optimꝰet ſolertiſſimus agricola nr̄ regius btūs ludouicus cōſiderare lilia agri .i. ppl̓os r̄gniquō creſcerēt dū habebāt rorē ſuꝑnū. huorem terrenū. et ſeptū munitiſſimū. Primūde bn̄dictiōe celi. ſcd̓m de bn̄dictiōe terre:tertiū de inſtitutione diſcipliue. ¶ Uelleꝫita cōſideraremus oēs. lilia agri noſtri qͦmō creſcerēt. nemo quippe eſt qui nō agrūhēat cure ſue cōmiſſum. de quo ſapiens admonet nos Prouerb̓. xxiiij. Diligenter aitexerce agrū tū. alioqͥn audi ab eo ibidē qͥdmali ſubſecuturū ſit. Per agrum viri pigritranſiui. et ecce totū repleuerāt vrtice. operuerūt faciem eius ſpine. et maceria lapidūdeſtructa erat. Fruſtra q̄rerent̉ ergo ī agrotali lilia creſcētia. vbi deeſt ſolers cōſideratio ⁊ dn̄at̉ ignauia ea nō cōſiderās q̄ premiſimus. Nam ꝓpter abūdantiā noxij humoris totū replent vrtice mordicātis ⁊ exurētis luxurie ꝓpter effectū nō ſereni roris operiūt faciē eiꝰ ſpine. Et qꝛ maceria lapidumdeſtructa eſt ꝑ indiſciplinatā diſſolutiōemcōculcant totam ſatiōem ⁊ germina vtilia
Q
R