Sancti ludouici regis
48
omnes beſtie agri. et ſingularis inobediētie ſuꝑbe ferus/ depaſcit ea. ¶ Ager iſte ſiquerit̉ qualis et qͥs ſit. apte rn̄det̉ hō .ſ. minor mūdus. Math̓. xiij. Idem ip̄e hō eſtagricola ſub agricola ſup̄mo cōſtitutꝰ: Dequo Math̓. xiij. et Ioh̓. xv. Porro totidēabūdare lilijs debet ager talis/ qͦt virtutibꝰiubet̉ inſigniri. Nōne pulcerrimū liliū caſtitas; pulcrū ſobrietas: pulcrū iuſticia. pl̓crū ⁊ formoſum ſapīa. modeſtia fides. ⁊ itade reliqͥs virtutibꝰ floriferis. qͥbꝰ redolet ager aīe velut odor agri pleni. cui benedixitdn̄s. Gen̄. xxv. ¶ Sed credite nō ꝑuo autgratis poſſidet̉ ager/ talibꝰ lilijs decoratusEmitur certe laboribꝰ qͣꝫ pl̓imis ⁊ ſtudioſocolendi exercitio. ſicut in figura fortis mulieris dicit̉ Prouerb̓. vl. Cōſiderauit agꝝet emit illū. Et qm̄ nemo repente fit ſūmꝰſed cū tꝑis curſu ⁊ etatꝭ iucremēto/ creſcūtaltius ip̄a virtutū lilia. quēadmodū diſtīctio formoſa ſignificat q̄ quoſdā ponit incipiētes quoſdā ꝓficientes. alios ꝑfectos.¶ Cōſideremus eadē lilia quo nature mōcreſcūt a primeuo ſui germine ad mediumrobur ſtipitis. vſqꝫ ad floris fructuſqꝫ maturitatē. Hoc cōſiderantes. xp̄o obedimꝰ ⁊ſermonē aptabimus auditoribꝰ. Sūt qͥppe in hoc cetu venerādo hoīes ſub etatꝭ diſtinctiōe triplici. ſub germināte adoleſcentia. ſub virenti iuuētute. ſub matura fructuoſaqꝫ ſenectute. In qͥbꝰ pari typo virtutuꝫlilia ſuccreſcere debere demōſtremus. Aliaeniꝫ virtus in fortitudine ⁊ efficacia decetmaturū ſenem. alia virilē iuuenē. alia tenerū adoleſcentē. Fallor ſi n̄ hoc ſignauit Apoſtolus Cū eſſem inqͥt ꝑuulus loq̄bar vtꝑuulus ⁊c̄. Cū autem factus ſum ſenex euacuaui ⁊c̄. i. Coꝝ. xiij Idē notauit Ora.poetas inſtituens et etates deſcribēs. hocmō pn̄s cetus eſt velut ager ille. in qͦ eranttres ordines ouiū accubates iuxta puteū.Gen̄. xxix. Puteus locus eſt vn̄ haurit̉ aqͣſcīe ⁊ ſalutaris ſapīe. Tres ordines ouiūtres acciꝑimus ordines ſtudentiū ſimplicium. ¶ Cōſiderandū vero eſt ꝙ etſi ī omni etate neceſſe ſit v̓tutū lilijs vt creſcāt miniſtrare triplex antidotū qd̓ p̄diximꝰ. Rorem ſcꝫ hūorē ⁊ clanſurā. nihilominus appropriatiori breuitate nō oīa oībꝰ/ ſed ſiugula ſingulis diſꝑtiri curabimꝰ. Eſtantesin terminis nr̄is/ ne diſſoluta fluctuemuseuagatiōe dicemus ꝙ clauſura diſciplinep̄cipua neceſſaria eſt in agro adoleſcentuꝫ
teneroꝝ qͦ ad incipiētes. humor prꝰ ⁊ ſufficiens. aer in agro viriliū iuuenū quo adꝓficiētes. Ros ſuꝑnus et aſpectus celi lib̓decet maxime in agro maturoꝝ qͦ ad perfectos. ¶ Et plane ſi vellemus; nō operoſuꝫerat adaptiōes has ad alia deducere p̄ſertīad ſtatū triplicē p̄fatū regni francoꝝ qͥ conſiſtere ponit̉ in laborātibꝰ ſubditis. et inclitis militibꝰ ⁊ in clericis atqꝫ cōſuſibꝰ Ueꝝhec reliqͣ oīa comp̄hēdere q̄ dici ſe offeruntqͥs ſermo ſufficeret? Poſtpoſitis gͦ ceterꝭ q̄dicere vel ad laudē gl̓ioſiſſimi regis noſtricopioſiſſime; vel ad edificatiōem nr̄aꝫ abūdātiſſime/ ꝯſideratio ꝓfunda nr̄i thematꝭingerebat. ſub triplici orōe cōcludat̉ ſermonoſter. Prīa or̄o ad incipiētes. ſcd̓a ad ꝓficientes. tertia ad ꝑfectos.¶ Prima oratio¶ Ad vos mihi nūc ſermo eſt o generoſiadoleſcētes. etſi generoſi non degeneres. ſidiſciplinati nō diſcholi eſſe vultis. obedite xp̄o iubenti. Quid iubet xp̄us? Cōſiderate lilia agri quō creſcunt. Conſiderate eabſqꝫ ſtrepitu vel tumultū ⁊ fabulatiōibꝰattēdite. qm̄ ita in nouello agro mētis vr̄ecreſcere primula ꝟtuoſoꝝ lilioꝝ germīa cōueniet. Sunt eqͥdē inſita vob̓ a natura agente infallibili germina quedā virtutumquaſi ẜm rōes ſeminales qͣs tullius appellat ſeminaria virtutū. q̄ ſi nos inqͥt creſcer̄et valeſcere ſineremus. illa nos ad beatamvitam deducerēt. Et de hoc nō ſiluit ph̓sij. eth̓. Hec ſemina nolite ſuffocare vicioſgermībꝰ aūt aliūde diſꝑdere. Et quāqͣꝫ metuēdū vob̓ ſit. tū ab algido gelū torpentisdeſidie. tū ab vredine. tū ab erucis. ab erugine ⁊ ab alijs peſtibꝰ improbis aduerſantibꝰ incremēto ſpūaliū lilioꝝ Nihilominin primis ſtudēdū eſt ad clauſurā cōgruaꝫꝑ murū diſcipline qͣ nō appoſita vel demolita. plane de lilijs actū eſt ꝓteruit̉ ⁊ ꝑeunt.Quāobrē app̄hēdite diſciplinā cū illoqͥ dicebat deo. Et diſciplina ip̄a me docebit.¶ Sed qͥd loquimur adoleſcentibꝰ? forſāobſurdeſcūt. aut nō ſatis cōſiderate ſuſcipiūt q̄ dicūtur. Ita eſt. Sua quorūdā garrulitas hoc indicat. Nimiꝝ minꝰ idoneiſunt cōſiderare ob craſſam ignorātie caliginē. vel ob turbā paſſionū. ⁊ deſiderioruꝫiuueniliū. q̄ cogitatiōes ſuas ⁊ cōſiderationes traducit aliorſum. aut qꝛ indiſciplinatiōem quā alibi exercēt. huc afferūt Pro
NN4