Sancti ludouici regis

48

vel orandum. Hanc veritatem quaꝫ teſtorhoc zelo loquor ſupplico ꝑſuaſam habe tote me impulſore aut ſuaſore aut conſcio/ tales ſcedulas nullo modo factas fuiſſe. Nōdum enim deo miſerante ſic deſipio vt imitari velim tam publice/ militem glorioſumillū Thraſonem cōmicum/ p̄dicantē laudes ſuas tanqͣꝫ adulator et biraldus ſuijpſius. ⁊ velut cuculus qui non niſi ſe cantatEt quanqͣꝫ valde imparſim apl̓o. vſurpotam humili fiducia verbum ſuum in hac ꝑte. nō indigemus litteris cōmendaticijs apud vos. Sec nec plapſus ſum in illd̓ abEſopi fabuſis ſumptum improperiū Omnes accurrite rane; mons parturiet magnꝰnaſcetur ridiculus mus. ¶ Hec ex incidēti. Nunc ad rem redeo vbi de ip̄a conſideratione lilioꝝ agri particularius loquēdūeſt. Et primitus cōſiderandum occurritqꝫhabet hoc ꝓpriū ſcripture diuine inſignisvbertas vt verba eiꝰ ſingula myſteria ſintqͣꝫtumcunqꝫ videantur humilia Res inſuper loquuntur in ea ⁊ docent mores ⁊ virtutes. docent charitatem tropologice ſeumoraliter. docēt fidem allegorice. docentſpem angogice. Ita eſt ſcriptura ſacra lingua vna et ml̓tiplex. breuis ⁊ latiſſima quēadmodum et a diuino Bartholomeo allegat hierarcha Dion̄. ⁊ velut ſpeculum cōcauum; in quo varie relucēt facies. Et ruiſus manna in quo ſapor omnis reconditꝰinuenitur. Propterea non ꝑuum exiſtimandū eſſe putauit inclitus rex noſter. ꝙmittit nos xp̄us ad conſiderandum lilia agri quomō creſcunt. p̄ſertim qꝛ ſumebat inſigne ſuū ex lilijs more atauoꝝ ſuoꝝ. īſtaretiam veterum illoꝝ quoꝝ meminit ph̓sin politicis. qui ornatū ſumebant ex lilijsẜm victorias. Eſt itaqꝫ natura nobis inſitum vt q̄ ſunt familiaria ⁊ nobis inſigniaea tum libentius tum frequētius cōſideremus. et ad hoꝝ inſpectiōem facilior ē animi noſtri formatio. Lilioꝝ igitur conſideratio generabat in rege noſtro doctrinammultiplicem. qua nutrietur ad fidem ſpemet charitatem ceteraſqꝫ virtutes. ¶ Ad fidem quidem; dum inuiſibilia dei ꝑ ea quefacta ſunt in lilijs pulcerremis ītellecta inſpexit ex numero pondere ⁊ mēſura. ex ſpecie mō et ordine. Nā ſi pulcra. ſi decora. ſiſpecioſa ſunt lilia. ſicut ⁊ valde pulcra ſuntqͣꝫto pulcrior ſpecioſior ⁊ mirabilior eſt illequi fecit ea. Ad ſpē deinceps aſſurrexit.

dum cōſiderauit ea creſcere que nō laborātneqꝫ nent ⁊ que diuina prudentia ſic veſtitvt Salomon in omni gloria ſua nō fueritopertus ſicut vnū ex iſtis. Si ergo ꝓut arguit xp̄us fenum agri qd̓ hodie eſt et cras īclibanū mittitur deus ſic veſtit? qͣꝫto plurꝭeſt homo modice fidei. vt de diuina ꝓuidētia non diffidat. ſed iactet curam ſuam ⁊ cogitatū in dn̄o et ip̄e euꝫ enutriet ¶ Ad charitatem deniqꝫ accenſus eſt rex noſter dumcōſiderādo ꝓſpexit qͦ pacto deꝰ vſqꝫ ad oblectationes varias dilexerit hoīem. ⁊ ꝓptereum etiam liliū ne dicam tot res mire pulcritudinis decoris et virtutis formauerit.nec ꝓpter vnum hominem iſta minus fecitquia cuꝫ multis fecit ꝓut eſt deductio apd̓Hugonem in ſuo de arra ſponſe. Quidautem ſi ternariū lilioꝝ in ſuo ſcuto regioet diuino/ rex noſter ad mores retorquereconſiderando volebat. Uidebat enī qualiter lilioꝝ fulgurat color aureus in campoazurro velut in ethere puriſſimo et ſereniſſimo. Et nonne poterat ꝑ ternariū hoc liliorum/ conſiderate. vl̓ tres virtutes p̄noīatas; fidem ſpem charitatem in anīa iuſti celica. aureo fulgore micantes. vel ip̄am attēdebat a qua originant̉; beatiſſimam trinitatem. in quo/ velut intellectuali ſcuto triāgulari ꝑ circūinceſſioneꝫ comp̄hendenterpoſitam. vel tres anime vires ſpeculabat̉.concupiſcibilem iraſcibileꝫ rationalē Autſi iuſtius eſt accipere tres partes imaginesmemoriam. intelligentiam. et voluntatemAut deniqꝫ appropriatius regie maieſtatitria lilia in ſcuto tres ſtatus in ſuo regno ꝯſiderare fas habuit idem rex noſter; ſtatumdico militantiū. ſtatum cōſulentiū. ſtatumlaborantiū. Hi ſiquidem ſtatus etſi in omni policia reperiri habeant vel mediocriterinſtituta; vſurpat tamen ſibi regnum francie colorem ethereum ob ſingularem religionis cultum. Coloreꝫ vero aureū triplici illi ſtatui contulit excellentia meritoruꝫin vtroqꝫ. Nam vbi queſo viguit vſqͣꝫ terrarum vel in militibus ſtrennuitas potentior. vel in cōſulibꝰ ⁊ clericis ſapientia diuinior. vel in laborantibus ⁊ ſubditis obedientia ꝓpenſior? Ita vt nihil errauerit qͥ regnum francie dixerit in orbe poſitum eſſevelut hortū ⁊ agrum quenddm voluptatꝭameniſſimū. ethereo ſplendore nitentem.fecūdum quoqꝫ lilijs hoc eſt populis/ aurea dignitate fulgentibꝰ. quē hortū itrigat

NN 3

O

P