Sermo factus in die

conſiderationem? Et Iſa. xxxij. Princepsque digna cogitabit .i. cōſiderabit. et ip̄e ſuper duces ſtabit. Propterea terre maledic̄Ecc̄s. x. cuius rex eſt puer ⁊ principes māecomedūt. cur ita (niſi ꝙ pueritia et matutinaͣ comeſtio ad litterā aduerſant̉ cōſiderationi; Cur ſubinde celebrat̉ a tullio memorabile id dictū Scipionis. Nunqͣꝫ minusſolus qͣꝫ cū ſolus? Certe qꝛ priycipeꝫ decetmaxime ſecreta interdū ſilētia ⁊ ſeceſſus aturbis q̄rere vt ſolus cōſideret totiꝰ reipublice ſtatū. et ſolus abſqꝫ arbitro ponat an̄mentis oculos / ſeip̄m ⁊ curas omnes agēdoꝝ ſolertius et fidelius qͣꝫto ſecretiꝰ dijudicet. qm̄ affirmante vno ex eiſdē Scipionibꝰ (Et refert Ualerius li. vij. Nec filet ſeneca) tū in oībꝰ tum p̄ſertim in prīcipe hecturpis et nō admittēda excuſatio eſt dicer̄Nō putaui. Adeo uibil abſqꝫ cōſideratione agendū eſtimauit eſſe/ quin futura caute p̄uideat. Hec obſeruabat inclitꝰ ille ſcipio africanus minor qͥ qͦtidie nihil aggrediebat̉ agendoꝝ quouſqꝫ diluculo ſolꝰ ī capitolio diu reſediſſet. qͦ factū eſt vt oīa ei ꝓſpere ⁊ ẜm eſtimatiōem tūc romanoꝝ diuine ſuccederēt. Sic Eneas apud UirgiliūSic apud Therentiū comicus ſenex ſingula p̄uidiſſe ſibijp̄is memorant̉. Deniqꝫſiquis reuoluat hiſtorias actaqꝫ regnoruꝫputo recognoſcet omnes pene regnoꝝ ſubuerſiones ꝑ clades belloꝝ/ frequētiꝰ ex conſideratiōe qͣꝫ aliūde ꝓceſſiſſe. dū vicꝫ nō ſatis explorat̉ hoſtilis machinatio. dū eoruꝫſtratagemata vel inſidie nō caute circūſpiciunt̉. dū ruit p̄ceps improuidaqꝫ acies velut beſtie in laqucos et in omne ꝓrſus periculū. Hoc titus liuius. hoc vegetius de remilitari. hoc frontonꝰ in ſtratagematibuset alij hiſtoriographoꝝ palā tradiderunt.et nr̄a tempeſtate nimis exꝑtum eſt. Et animaduertite p̄cor ſi forſan hoc attēdebatHieremias. Hiere. xij. dū lamentat̉ dicēs.Deſolatione deſolata eſt oīs terra. Et tāqͣꝫab eo q̄reret̉ rō. ſubiūxit. qꝛ nemo eſt qͥ recogitet corde .i. cōſideret de ſubuerſione ipſa.Demū futura hieruſalē flens ſaluator. ei ꝓcauſa p̄cipua ſue deſolationis exprobrauitincōſideratiōem qꝛ ſi cognouiſſes ⁊ tu. inquit Lu. ix. ¶ Optime et diuine hec ⁊ ſil̓iaanimo retinens cōſideraſtio gl̓ioſiſſīe rexLudor vice. atqꝫ ſtuduiſti vt te ⁊ regnū tuum / ꝑ virtutem cōſideratiōis regeres. et eſſes tanqͣꝫ alter argus cētoculus. velut etiaꝫ

Ianus qui ꝑtem ſpectat vtranqꝫ. et ſic̄ aīalia illa ꝓphetica q̄ in circuitu erāt plenaloculis Ezech̓. i. Deniqꝫ tanqͣꝫ tibi tuiſqꝫ ſil̓ibus audires dn̄m aſſidua exhortatiōe ꝑſonantē primū thematis verbū. Cōſiderate¶ Et vtinam in hac calamitate nr̄a nō ſolū terreni principes ſed ip̄i p̄cipue eccleſiaſtici qui regēde p̄ſunt eccleſie hoc mō conſiderarent. hoc mō ſaperēt ⁊ intelligerēt acnouiſſima ꝓuiderent. potius qͣꝫ turpi deſidia/ aut turpioribꝰ curarū terrenarū occupationibꝰ mācipati ambularet vnuſquiſqꝫpoſt prauitatem cordis ſui. quaſi poſt catenam qua circūſtrictꝰ trahit̉. nō ita/ res oēsfeda labefactiōe corruerent. nō ita miſeriset luctuoſis modis/ omne diuinū ⁊ humanū/ nefas infauſtū cōfunderet. Nō poſtremo viri cōſideratiui vel cordati qui vel ſoli vel p̄cipue ip̄i dicendi ſunt hoīes vtētesrone nō inqͣꝫ ſpernerent̉ aut irriderent̉ ꝓ fātaſticis/ a talibꝰ vaniſſimis hoībꝰ. īmo iamnō hoībꝰ ſed monſtris et portentis nihildehoīe retinent p̄ter exteriorem corꝑis effigiem retinentibꝰ. Ita eſt nō mētior neqꝫ muto ſnīaꝫ. tales nihil de hoīe retinent p̄ter exteriorem formaꝫ corꝑis. q̄ ꝑegrinis adhucindumentis deformata. cū intus vere beluina et diabolica ſint oīa. Qm̄ alij porcuꝫviuūt. alij canem. alij leonem aūt aliquamex beſtijs abſqꝫ humana cōſideratione. ¶SSed querelam hāc ſolitam linquētes (qͥaetiam de eis q̄ ab iſtis conſideranda eſſentſcripſit diffuſe Bern̄. vbi ſupra videamusſi forte beatiſſimus rex Ludor vicꝰ/ qͦdamſpecialiori mō ſuꝑ alios reges et prīcipestraducere poterat ad ſui cōſideratiōem/ nōvnicā thematis ꝑticulā primā ſed ip̄m thema integrū cū dictū eſt. Cōſiderate lilia agri ⁊c̄. ¶ Uerū priuſqͣꝫ vltra ꝓgrediar incidit vnū dicere qd̓ ex cōſideratione magnavel ꝓrſus maliuola geſtū eſt. Her (ſicut accepi) affixe ſunt ſcedule plurime. q̄ p̄ter morem maioꝝ nr̄oꝝ publicarēt ſermonē iſtūEt quēadmodū de Rufino cōquerit̉ beatꝰHiero. tales vident̉ me aut potius onerare laudibꝰ ꝓprijs. ſed ex mō faciendi ve ſūt īfamatiōes ⁊ honorifice cōtumelie. Cōſtatꝙ a zelantibꝰ vel collegiū iſtud venerabilevel me vel vtroſqꝫ ꝓceſſerūt he ſcedule Sꝫrefert qͦ zelo. Nam ſi bonus fuit plane tam̄nō ẜm ſcīam ⁊ cōſcīam. Si malignus ⁊ liuidus. certe nō ẜm charitatem. Ignoſcendū eſt igitur vel miſerandū vel cōtēnendū

N