Ludouico francorū rege

8

nocent cōfabulationes inter hoīes dū etiānociue nō putant̉. Hinc dictū eſt ꝙ amiciſunt fures tꝑis. Primū aūt argumentammētis cōpoſite eſt poſſe in vno loco cōſiſterē ⁊ ſecū morari. vt Bern̄. ⁊ ante eū Sene.docuerūt. ¶ Deniqꝫ dici pōt oīa iſta quattuor iuuiſſe de ꝑ accidens Bernardū vt ꝓpheta et miraculoꝝ eſſet oꝑator. inter queego p̄cipua illa deputo/ q̄ egit in cōuerſiōeilloꝝ qͥ etiā cōuerti toto niſi fugiebant. ¶SSed hora finē flagitat. ⁊ nos flagitemusvt finē beatū obtinere ſic languendo hic ꝑamorem diuinū poſſimus/ ꝙ in futuro ſecura tranquillitate in illo collocemur. p̄ſtāte dn̄o noſtro Ieſu chriſto.Sermo factus pariſius ꝑ eūdem doctorem in die ſancti Ludor vici francoꝝ regis.Onſiderate lilia agri quō creſcunt Math̓. vi. Lu. xij. et ī euāc gelio hodierno. ¶ Ad irrigandū lilia candida pioꝝ ⁊ caſtoꝝſtudioꝝ inagro mentis nr̄e/ qͣtenus det incrementū xp̄s/ cōuertamus aciē noſtre conſideratiōis ad illud liliū cōualliū ex qͦ ideꝫxp̄us ꝓdijt qͥ eſt flos ⁊ paſcitur inter lilia.Poſtulemus vt a torrēte fluentoꝝ ſerenegratie illabat̉ in nos trames aquarū ſalutariū. purificans viuificās ⁊ fecūdans ſterilitatem aīe noſtre. Qd̓ vt fiat nequaqͣꝫ omittendū eſt ſalutiferū illud aue. qd̓ aue (ſiveterū narrationi credit̉) olim litteris aureis inſcriptū fuiſſe reꝑtū eſt in lilijs/ ab orecuiuſdā ſepulti/ miraculoſo ortu germinātibꝰ. qd̓ p̄terea allatū eſt deſuꝑ ꝑ os angelicū ⁊ nos illud pia deuotiōe recolamus dicētes. Aue gratia plena ⁊c̄. ¶ Conſiderate ⁊c. R. P. et doctiſſimi/ ac ſapiētes viri/ ꝯſiderāti mihi qd̓ nūc doip̄a cōſideratiōe loquēdū eſt. tū ad cōmonitiōm noſtrā. tū adglorioſiſſimi regis noſtri Ludouici p̄coniū. dignū duxi ip̄am cōſideratiōis vtilitatem nō meis ſed beati Bernardi verbis exprimere. Cui nanqꝫ alteri magis aſſentireqͣꝫ illi cōueniet. qͥ ſupra multos hac virtutepollebat. et a qͦ ſuꝑ hac re nō mediocris liber editus eſt. Ait ergo. xv. pre. de cōſideratione ad Eugeniū papā. Et primū qͥdē ipſum fontē ſuū .i. mentē de qͣ orit̉ / pacificatconſilio. deind̓ regit affectus. dirigit actꝰ.corrigit exceſſus. cōponit mores vitam honeſtat et ornat. Poſtremo diuinarum pari

ter et humanoꝝ rerū ſcīam cōfert. Et poſtmulta hmōi/ cōſequenter oſtendit quo pacto ip̄a cōſideratio/ mater eſt quattuor virtutum cardinaliū. Deinde mrēm cōſiderationē circa que et qualia debeamꝰ exercereſalubri ꝓfundaqꝫ declaratiōe ꝑtractat. ¶Hinc videte queſo qͣꝫ latam nobis mīſtratloquendi materiā thema noſtrū qd̓ p̄mittitur; cōſiderate. Reſtrictius attn̄ tradi videtur dū dictū nō eſt ſolū cōſiderate. ſed cōſiderate lilia agri quō creſcūt. Placet aūt vtſermo noſter hoc mō loquēdi euangelicocoartetur de cōſideratiōe lilioꝝ agri quomō creſcūt. ſi tn̄ vnā prius de ip̄a cōſideratione cōſideratiōem elicuero ad laudem regis noſtri. ¶ Eſt aūt iſta cōſideratio Sereniſſimus Rex ludouicꝰ plurimū ſuo tꝑere cōſideratiuus fuit. Hoc ita vel ſentire vl̓dicere/ certa me rō cōpellit. Pollebat qͥdeꝫrex noſter ceteris v̓tutibꝰ cū aūt ſint conexe veluti ſorores germane in chorea pl̓cerrima. verſis mutuo vultibꝰ et ip̄a cōſideratio nō ſolū virtus eſt. ſęd directrix aurigaqꝫvirtutū qua ſublata virtus quelibet vitiūeſt. ꝑſpicua ē cōſideratio. ¶ Preterea nonne ꝓfitetur eccleſia regem noſtrū digne ſctēqꝫ principatū fuiſſe? Neminē vero magisqͣꝫ ip̄m principē decet cōſideratio. que ſingularis quedā eſt mater prudētie. Hec eſtph̓i ſnīa. ix. politi. Hoc in omni arte ꝑfacile eſt animaduertere. nam a rectoribꝰ et architectis in omni arte ſi cōſideratiōem tollis/ quid in reſiqͦ ſit vtilitatis neſcit. ¶ Pulcram ſubinde ⁊ ꝓpoſito cōgruam narratiooēm infert Macrobiꝰ in ſaturnalibꝰ; ſubhac quidē ſnīa. qꝛ verba nō teneo. Fuit intheatrico ſpectaculo rome vnus hiſtrio velminus qui ꝑ geſtus (vt ſolebāt) ſtudebat effingere ⁊ repn̄tare ꝑſonam principis. Exclamauit alter hiſtrio ip̄m deficere a ꝓprietate repn̄tatoris. Appellat̉ igitur a populovt iſtius errorē corrigeret. Paruit. Conſtituit ſe quoqꝫ velut hoīem meditabūdū etvehementer cōſidaratiuū. ſignans ex hocnihil magis decere principē qͣꝫ ꝙ eſſet conſideratiuus. Et videte ſi nō eādem ſnīamin ſacris litteris cōſideramus Ille rex ſalomon p̄dicauit dicēs. Prouerb̓. xx. Rex quiſedet in ſolio iudicij. Iutelligite. nō in mēſa. nō in cōmeſatiōibus et cubilibus. neqꝫdiſcurrens euagatiōe petulanti diſſipat oēmalū intuitu ſuo. Et quid intuitus regishic aliud dat intelligi/ qͣꝫ acutam agendoꝝ

NN 3

L

E