Sermo factus de ſancto

odorem poſtmodū dedi/ ſcriptisqꝫ reliquip̄ſertim ſuꝑ cantica. ⁊ in meditationibus.¶ Ego quippe mecū ipſe et ad deum nūchoc nunc illo modo meditans fabulabar.Quis ego ſum dn̄e? Quis O rex vniuerſecreature vt digneris te amari a me? Quiddico digneris. cū tuip̄e terribiliter iubeasvt amem te. ⁊ minaris eternas miſerias ſinō amauero te? Te quē amare fructus ſūmus eſt. ſūma nobilitas. ſuauitas incomprehenſibilis eſt. iocundiſſimaqꝫ dulcedoIubeas vt diligam te. Diligā te igit̉ domine fortitudo mea. diligā nō ꝙ amore meoegeas. ſed quia idip̄m vis ⁊ iubes. fiat qd̓vis. fiat qd̓ mandas. exurge domine in p̄cepto qd̓ mandaſti. diligat te quicqͥd ī meeſt. tota virtus mea. totū cor meū. tota anima mea. deſideret teip̄m qui totus es deſiderabilis. amem te totū. cui me totū nec ſemel debeo. Nam debeo quia nihil eram ⁊feciſti me. debeo quia perieram ⁊ reformaſti me milleſies mortē meruerant peccatamea. ſed debeo milleſies ⁊ amplius. qꝛ mīatua magna eſt ſuper me. ⁊ eruiſti milleſiesanimam ex inferno inferiori. etiaꝫ animamea tepida et euomi digna. aīa arida nimis in amore dei tui. anima ingrata beneficijs eius. Appello te. reſpōde mihi. ſi qͥſpiam amore tuo ſic arderet/ vt omnia largiret̉ tibi gratis nōne diligeres euꝫ? Quidſi vltra omnia ſua donaret ⁊ ſeip̄m. nec ſolum donaret/ ſed inſuꝑ pro te redimēdo amorte/ mortē ipſe duriſſimā vltro ꝑferret.nō adeo obduruiſti/ vt poſſes talē ſic amātem redamare. Atuero deus tuus ille taliseſt. qui nō puſilla aliqua bona ſed hoc celum hanc terraꝫ hoc mare ⁊ omnia que ineis ſunt/ tibi cōtulit. ſed ⁊ ꝓprio filio ſuo n̄pepercit inquit apoſtolus ſuꝰ. ſed pro nobis omnibꝰ tradidit illū. quāto magis nōomnia etiā nobis cum ip̄o donauit? ¶ Atreſpondebit fortaſſis tua vel ingratitudovel auaricia. non mihi ſoli inquies iſta donata ſunt. ꝓpterea nō ſunt amoris erga meſingularis indicium. Falleris anima meaſciueris quia tibi multo copioſius beneficium collatū eſt Itaqꝫ finge tibi vnice hoccelum ⁊ hanc terrā datas eſſe. deū inſuperpro te ſola redimēda carnē ⁊ mortem ſuſcepiſſe. nūquid ſolitariuꝫ hoc munus grādemalles eſſe qͣꝫ cum multis? Nūquid hominū omniū parentū ⁊ affiniū. nūquid etiaꝫangeloꝝ cōſortio/ velles nō gaudere? Nū-

quid eligeres munerū tuoꝝ nullos eē participes? Nō ita ſapꝭ anima mea/ vt hoc ſapis. Cur ergo nō diligis diligentē te ⁊ talem ⁊ taliter diligentē. qui amari ſe ⁊ iubetauctoritate ⁊ rogat caritate. aduerſitate cogit. allicit proſperitate? Cui vox illa congruit/ ſi ad puruꝫ reducatur. dies nocteſqꝫme ames. ne deſieris. me ſomnies. me expectes. de me cogites. me ſperes. de me oblectes. mecuꝫ tua ſis. meus fac ſis poſtremoanimus quando ego tuus. ¶ Talia olimplura mecū meditabar vt columba. Nuncad vos mihi exhortationis ſermo eſt/ quiinter ꝓficientes computandi eſtis. ad vosquos edomita iam carne quātum ſatis eſtad meditanduꝫ conuenit ſatagere. Totisconatuum neruis ad amorem dei nutriendum augendum proficiendūqꝫ. Non vosabducat oro vel ignauia et vecordia velamor ſolius illuſtrandi intellectus. ꝙ neglectus ſit affectus. quem ſicut maxime reſpicit virtus ⁊ meritum/ ita precipue colēdus eſt. ¶ Atuero dicetis. nos certe ad ſtudendum poſiti ſumus. nos ad ſcripturas.intelligenduꝫ. hec eſt noſtra vocatio. Hocnec ego nec reprobo fratres. nihilominusteſtimoniuꝫ perhibebo vobis quale poſitum eſt in epiſtola mea ad fratres de monte dei/ ꝙ ſcripturas ſacras nullus vnqͣꝫ plene intelliget qui non affectus ſcribentiuminduerit. Et quales affeectus? virtutū quarum regina ⁊ mater ip̄e eſt. Deniqꝫ ẜm mēſuram dilectionis/ conſequitur magnitudo reuelationis diuinorum preceptorumNolo mihi credideritis niſi hoc inſinuetdeus ipſe dilectionis. dum apoſtolos dixit amicos. quia omnia quecunqꝫ audiuiinquit a patre meo/ nota feci vobis. Nimirum a natura ꝯꝑatū eſt ꝙ ſecreta noſtra occultamus hoſtibꝰ; amicis reuelamus Super inimicos meos prudentē me feciſti inquit ille cui incerta ⁊ occulta ſapientie ſuedeus manifeſtauerat. Cauſam ſubdit meditationē ⁊ amorē diuinoꝝ preceptorum¶ Quis preterea negauerit qͥn amare ſitquoddā ſentire quia amor inſuꝑ quedamſpūalis exiſtat ꝑceptio? Sentire vero cognoſcere eſt non minus qͣꝫ videre. Et ſepetanto ampliꝰ ⁊ certiꝰ/ quāto tactus ⁊ guſtꝰab obiectis ſuis perceptiori ac iocūdioriactualitate mouent̉. Nonne mellis dulcedo ⁊ ignis caliditas ⁊ odorū ſuauitas/ melius guſtū tactu ⁊ olfactu/ qͣꝫ viſu dinoſcūt̉

S

G