Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Gernardo doctore mellifluo

corpore mortis huiꝰ gr̄a dei per ih̓m xp̄mdn̄m noſtrū Scio enī aliter ꝯtinēs eſſe poſſuꝫ niſi deus det. dat aūt exercētibꝰſe querētibꝰ. ꝓpterea Fulcite me floribusorationū veſtraꝝ o ſancti ſancteqꝫ omnesſtipate me malis ſpūaliū chariſmatū quiaamore langueo. Talis fuit ſtatꝰ meus īſchola ꝯtritionis. qua in re ſi nihil modopatior in gloria. cōꝑatior tamē tibi o quiſquis es generoſus adoleſcens bone indolis. quiſqͥs egregio caſto/ artē bene amādi nouitius adhuc addiſcis Didici ex hisque paſſus ſum pugnā tuā ſed fortiter ageprecor. Precor hāc veterē ſordidā carnemtuā animoſus euince Ego meip̄m tibibeo in exemplum victorie. ſpemqꝫ coroneTu me ſequere. tu exꝑto crede. credis lucta. pacatiſſimū afferet niſi victus fede ſucūbas. Alioquin iugi miſeria torqueberisacerrimoqꝫ pruritu/ etiā in ſenio/ a male ſuauibꝰ dānabilibꝰqꝫ titillationibꝰ ab illecebris fouere ſanareqꝫ te putabis. Uerum ſuꝑ omnia te moneo p̄clare adoleſcēset repetēs iterū. iterūqꝫ monebo. caue tibia ꝯſortio neqͣꝫ adoleſcentū. vel viroꝝ euiratoꝝ. ſciens qm̄ corrūpūt bonos moresꝯfabulatōnes peſſime. quāto magis attrectatōnes oꝑationesqꝫ. O mores. o ſceleraimo o mortes. o ſcelera ſceleratiſſima quoniā ſocietas illa formidāda eſt de cōtagione peſſima. quā naturali federe ac inſtitutione mutuo decebat eſſe caſtā atqꝫ ſecurāagente hec corruptela beſtiali eoꝝ qͦs omnipotens nature deus / ſi reſipiſcāt male perdet. iuſte quidem quia ip̄i qn̄qꝫ nephādiſſime ꝑdunt quos ſeruare inſtituereqꝫ debuerāt ſic fidei ſue traditos velut angelice puritatis iuuenculos. Uerū tu adoleſcens inclite/ has peſtes mōſtrificas/minus effugito/ qͣꝫ fame tue/ qͣꝫ caſtitatistue imo qͣꝫ vite tue/ certiſſimos hoſteſ. Qd̓ſi vim parauerint obnitere reclama palaꝫeloquere palā oſtendito veternoſam hancbeluam ignibꝰ ꝑſequendā. clama mecū. latrones latrones. Deniqꝫ in omni tua afflictione amorē caſtum diuinū parturis. ocium ꝓcul abſit. Ocia ſi ⁊c̄. Sit quoqꝫ refugiū ad lectiones. ad ieiuniū. ad orationes. Non enī vincit̉ hoc demoniū/ niſiin ieiunio oratione. Dic in hac parturitione tua dic deo omnibꝰ eius ex intimisprecordijs anime tue Fulcite me floribuscaſtimonie. ſtipate me malis puritatis ſā-

cte qꝛ amore langueo. Tali languoretorquebar. tali pompa rūpebar pariendoamorē dei iam ꝯceptū. Quidni igitur languorē hunc feruidū/ mors ſi aliqua ſequeretur. Qualis mors? mors alterutrius exhoc amore duplici. mors amoris aut carnalis aūt ſpūalis. Sed dicamus meliꝰcarnalem ſpūalis amor ſtrauit. calcauit exanimauit. De quo vere dictū eſt Fortis vtmors dilectio. Perpendo qūo enecata eſtin me dilectio delectatio quelibet corꝑalis; quādo ad cibū ibam ſicut ad tormentum. quādo ſagimine cōcreto incaute oppoſito vſus diu ſuꝫ butyro. Quādo ſubinde ad ip̄a luxurie blandimēta/ ego vl̓ ſola recordatōne ꝯcutiebar horrore/ abominans ea tanqͣꝫ ſaniem putrem fetidamqꝫ. Emortua igit̉ veterana carne mea felici morte. que vitā abſtulit ſed mutauitquatinꝰ renouaret̉ ſicut aquile iuuentus.Amorē dei pridē ꝯceptuꝫ enixa eſt animamea; obſtetricāte penitētia ſuis ſodalibus. Succeſſit in ſcd̓a ſchola/ meditatioſedula famulatrix. que nato amori/ lactantis ac gerule fungeret̉ officio. Eſt itaqꝫ meditatio fortis vehemēs atqꝫ ꝑſeuerāstis attētio ad aliqͥd inueſtigādū. Nōne fortis ac vehemēs attētio que pōt mel ſugerede petra. oleūqꝫ de ſaxo duriſſimo ad amoris ſui nutrimētū. imo ad raptū facit. Eſtaūt raptus vehemens occupatio virtutisſuꝑioris totali ceſſationē virtutū inferiorū aūt ſaltem debilitatōne notabili.In hac meditatōe iuxta alterū typū exardeſcit ignis diuini amoris/ ꝓpheta dicēte.In meditatōe mea exardeſcit ignis. Hocfit valido fletu aſſidue ꝯſiderationis. ſtringente vniēte virtutē totā ignis hꝰ. qͣtinex materia p̄parata qͣſi deſiccata ab humore groſſo carnalitatꝭ/ flāma purior erūpat emicet. Hec meditatio nōne mihiſatꝭ ab adoleſcētia familiaris extitit qn̄ frequenter ea que corporeos ſenſus circūſtabant/ me ꝯpellebat vel ignorare vel ꝓrſusnegligere. Teſtudo feneſtra celle nouicō. lacus lauſane. cellamᵐ ti mei aliamulta fidē hinc faciūt quoꝝ mihi ꝯſideratio nulla erit. Hīc mihi ſolitudo placēshīc inter quercꝰ fagos mgr̄os doctoresmeos/ gratior crebrior illa ꝯuerſatio meaillic ea oīa fomentū preſtant amori diuino/ colligebam. ſugebā. dirigebā. aut iamcollecta reuomens ruminabam. quorum

t

E