Gernardo doctore mellifluo

Non aliter anima ſuum guſtum habet ſuum tactū olfactū inſuꝑ/ ex amore. Rurſusſi beatitudo hec debetur mūdis cordeꝙ ipſi deū videbūt. et hec mūdicia nullo pactomelius nunqͣꝫ ſincerius ⁊ efficacius fit qͣꝫꝑ ſucceſſionis amoroſe depuratiuā actionem/ vt maiorem amorē amplior cōſequatur cognitio neceſſe eſt. ¶ Porro vbi amoribi oculus. vbi vero oculus ibi intētio. etvbi intenderis ingeniū valet. quare ad vehementiorē amore valētior effulgebit cōgnitio. ¶ Deinde virtus vnita/ fortior ē ſeip̄a diſꝑſa. Erit ergo virtus cognoſcitiuaqͣꝫto in ſe collectior/ tanto fortior. Nihil ātplus qͣꝫ amor vnitiōem hāc oꝑatur. Plura ſunt in hac ſnīa. naꝫ quis neſciat ex haccalefactiōe forti/ ignē lucentē erūꝑe; Ita examore cognitio generatur. ¶ Dicētis p̄terea fortaſſis amorē vos hr̄e dei qͣꝫtū ſuffic̄ad p̄ceptū. Uellem etiā nos hr̄e qͣꝫtū ſufficit ad ꝓfectū ⁊ ꝑfectū. qm̄ in via dei non ꝓgredi/ regredi eſt et magna plane iam imꝑfectio eſt/ ⁊ ꝓpriū ſerui pigri/ nolle niti eē ꝑfectū. ¶ Ceteꝝ cauete obſecro. dū mēs remanet arida a pinguedine ſpūs. dū ſuauitate diuini amoris deſtituta langueſcit; netandē ip̄a redeat ad cōſolatiūculas quaſdāfedas et carnales indignas ſe. Uerū quippe eſt/ aīam abſqꝫ cōſolatiōe diu ſtare nonpoſſe. ꝙ ſi deſit cōſolatio ſpūalis qͣ guſtatadeſipit omnis caro ⁊ quā ſolus p̄ſtat amordei; quis facile nō agnoſcat qͣꝫ ꝑuo lapſu ⁊lubrico/ delectatio carnalis obrepere timēda eſt; Quis nō extimeſcat illā apl̓i exprobratiōem. Cū ſpū ceperitis carne cōſumamini. Profecto abſqꝫ amore d̓i feruido; nūquid tuto venient ſolicite ⁊ miſere huiꝰ obliuio vite. qm̄ male vincitur delectatio carnalis/ delectatione ſil̓r carnali. ſed aliter potius. Solus amor dei/ clauus eſt qui clauum amoris impuri debet retūdere. ¶ Eto fratres ſi vel tenuiter ⁊ in raptū quodamguſtare donaret̉ ⁊ videre/ qͣꝫſuauis eſt dn̄sſi fas eſſet exclamare ex affectu ꝓbato et exꝑto; ſentiendo cū ꝓph̓a. Quemadmodumquidaꝫ ex vobis pn̄t. qͣꝫ magna multitudodulcediuis tue dn̄e quā abſcōdiſti timentibus te. Tederet affirmo ariditatis iſtiꝰ inaffectu/ cū eruditiōe qͣꝫtalibet intellectꝰ. puderet aīam tādiu languiſſe. eā fuiſſe ſic̄ terram ſine aqua deo. ſine aqua ſapīe hoc ē ſapide ſaporoſe ſcīe. Puderꝫ ⁊ poſtremo primā nōdum litterā alphabeti huius ſcīe af

fectualis didiciſſe Itaqꝫ liberet exclamarecū vno ex magnis ſcrutatoribꝰ; ſed nō abſqꝫ affectione. Sero te amaui pulcritudotaꝫ antiqua et noua Sero te amaui. ¶ Cſi liberaliori dono vehementioriqꝫ exercitio/ datū eſſet amorem vr̄m exteudere ad illum quem tertio loco noīauimus amorisgradu/ ad amorem extaticū. et qui ad ſuꝑmentales rapit exceſſus. ꝓfecto iaꝫ vos cūregina ſaba nō haberetꝭ vltra ſpūm p̄ magnitudine vel deuotionis vel exultationisvel ammiratiōis ¶ Nam amor/ dum ꝑ cōtemplatiōis obſequiū in tertia ſchola hucuſqꝫ trementi/ robur acceꝑit. aſſumit. iungit et vnit aīam/ tanqͣꝫ ſpōſam/ deo ſuo ſpōſo. vt ſint iam nō duo ſed vnꝰ ſpiritꝰ. Et iāverius eſt aīa in deo quem amat qͣꝫ in corpore qd̓ animat. nam ibi verius conſeruat̉Ita aīa q̄ prius appellabatur turtur etcolūba ꝓ gemitu ⁊ meditatiōe; q̄ vocatur amica et filia ꝓ ſubarratiōe ⁊ adoptiōe iamdicitur ſponſa introducta in cubiculum regis ad fruendum cupitis amplexibꝰ. Illicip̄a cōcipit et fit verbigena. gignit itaqꝫ verbum obūbrāte ſibi virtute altiſſimi. et ī virginali vtero ſuꝑioris portiuncule mentisſue/ q̄ noīatur vel ſcintilla ſeu apex ratiōisvel ip̄a ſyndereſis. cuius integritas violari nec in demonibꝰ potuit adeo iugīter virgo ꝑſeuerat. ¶ Perget aliquis q̄rere quideſt verbū gigni ab aīa. Accipite ſicut olimreſpondi ꝙ ſola hoc docꝫ exꝑiētia n̄ doctrina. vnctio nō lectio. Uis hͦ māna abſcōditum qͣle eſt agnoſcere? Guſta ⁊ vide. primūguſtare poſt videre. ¶ Ego igitur vos omnes in amore ammonitos velim vt ad hūcgradum nitamini ambulantes de ſcholacōtritiōis ⁊ pnīe. in ſcholā meditatiōis cōſanctimonie ⁊ tādē in ſcholā ſolitudinis ītime flagitātes crebro deū et ſctōs ſanctaſqꝫ omnes ꝑ verba aīe hoc amore vulnerate. Fulcite me floribꝰ. ſtipate me malis. qꝛamore langueo. ¶ Hec tāta dicta ſunt reuerendi pr̄es ⁊ viri doctiſſimi de amore bonō/ faciente cītatem dei in nobis. ⁊ hͦ ſub ꝑſona amoroſi noſtri deuoti Bernardi. tuꝫad cōmonitiōem noſtrā. tū ad ſui p̄coniuꝫEbebat ſubinde ꝑs altera xp̄ianitatē introducere de ſuo lāguod relugentē quem furor filioꝝ / n̄tā amātiū qͣꝫ amentiū ſeu demētium/ ſuſcitauit adaugetqꝫ. Uereor tn̄ nepoſt verba et guſtum ſuauiſſimi amoris;

NN

H