Sermo factus de ſancto

fuit amor dei. vt in me genitꝰ a gratia deicito naſceret̉. ⁊ natus fieret viuax fortis etferuidus. omnia potenter exuperans ſuauisqꝫ ⁊ ſapiens. Nam religionē profitensſi quicqͣꝫ aliud intendit/ aut cibū gloriamvel opes quas ſibi negabat ſeculū/ quidniſucceſſus turpes habeant/ ea que tam fedoinitiata ſunt principio. Sed ad me redeo¶ Mox vt religionis ſcholā introgreſſusſum/ ſuſcepit me in primis vt mos habetlocus nouitiorū. in quo cōuerſatus aliqͣꝫdiu/ gradū proficientiū aſcendi. Nemo eīrepente fit ſummus. Tandem promouente deo de virtute in virtuteꝫ ad ꝑfectionesaſſumptus ſum. Primo velut animalis.Secūdo vt rationalis. Tertio vt ſpiritualis. ẜm tres ſtatus ſtudentis ad amorē dei.quos tranſſcripſi ꝑ epiſtolaꝫ ad fratres demonte dei. ¶ Conformiter etiam ad tresdiuini amoris gradus. quos notauit libellus meus de diligendo deū editus. Primꝰlocus eſt ſchola diſcipline ⁊ contritionis.Alter ſchola ſanctimonie ⁊ meditationis.Tertius eſt ſchola ſolitudinis intime ⁊ cōtemplationis. In primo verus amoroſuslanguet amore. dehinc moritur amore. demum tertio viuit amore. ¶ Quoniā parturitio amoris fit cū dolore languido. hoceſt in rixa paſſionū. Dehinc poſt eius parturitionē mortificatis poſſionibꝰ. moriturvetus homo. ſicut in parturitione Beniamin Rachel. Tertio tandem amor natusadoleſcit ⁊ creſcit. ⁊ ex illo anima viuit cuꝫapoſtolo dicente Uiuo ego iam non ego.viuit vero in me xp̄s. ¶ In primo bellumIn ſcd̓o inducie. In tertio pax. Nihilominus dum vita mortalis agit̉ in amore hecomnia ꝑmixtim inſunt. bellū. inducie. paxrurſus bellū. rurſus inducie. pax viciſſim.Nam confuſa ſunt hec omnia ſpes metusmeror. gaudiū. vix hora vel dimidia fit incelo ſilentiū. ¶ In hunc modum ſub aliametaphora exardeſcit ⁊ creſcit ignis diuini amoris. Torret primo vehemēter cummulto fumo carnaliū deſiderioꝝ: ⁊ flāmanon niſi rara raptim emicat. dehinc flāmarapacior exurgit ꝯuoluta fumo fantaſmatum. licet ad poſtremum velut in carboneſuo nitet. tranquillus ardet depuratus abomni fumoſitate tum paſſionuꝫ. tum fantaſmatū. ¶ Hoc vero ferreū ⁊ trāquillū dilectionis incendiū. priuſqͣꝫ attingeret aīamea/ priuſqͣꝫ amorē conceptuꝫ enixa eſſet.

quibꝰ nō ego languoribꝰ extenuatus ſumquibꝰ nō vexatus doloribꝰ? Quotiēs egoad ſanctos ſanctasqꝫ homīes. quotiēs adpatres ⁊ fratres meos ſimul in xp̄o degentes/ querulis vocibꝰ planxi Fulcite me floribꝰ ſanctaꝝ orationū veſtraꝝ. ſtipate memalis exemploꝝ veſtroꝝ quia amore langueo. ¶ Cognitus eſt nimiū mos eiꝰ. imomore veterano vult hec infelix et ſuadet̉.quid dico ſuadet? vi agit; vt proſtituat decorem ſuū. hec virguncula mea. hec adoleſcentula aīa mea. Attrahit videlicet corruptores ſordidiſſimos improbiſſimosqꝫ p̄dones animaꝝ incautaꝝ. Nūquid nō oculus predo nequā qui dep̄datus erat aīamHieremie? Tactus preterea ⁊ guſtus ⁊ lingua ⁊ aures/ heu qͣꝫ violenti ſunt ſeductores. Apprehēdit quilibet palliū aīe mee ⁊ſubdole blandiēs Dormi iuquit mecum.Reclamat aīa mea ore ſyndereſis in quo n̄inuētus dolus. ſed nec inueniri pōt. Reluctatur manibꝰ ꝯſcientie Seorſum vos exclamat. abite hinc in malā horā veſtrā fallaciſſimi deceptores. Neſcitis forte qualiſego ſum. Ego ne talis meip̄am ſub veſtralibidine ꝓſtituendā turpiter exponā. Egone ludibriū vobis ero riſus ⁊ opprobriū?Nō eſt ita cōſiliū. alias querite ſi quas inueneritis q̄ veſtris credāt maleſuaſis blandicijs Ego vos reſpuo deſpicio ⁊ cōſpuophi de vob̓. Ita aīa mea ad illecebras carnis. ¶ Ego aūt Bernardus ad meipſumfrequētius iſtud inculcabā. Bernarde adquid veniſti? Ad quid veniſti Bernarde?Nimirū tu veniſti ad amoris caſti ſcholā;in qua docearis amare deuꝫ ex toto cordeex tota aīa ⁊ ex tota fortitudine. Nihil ergo tibi cū carne. rixas eius perfer viriliter.Silebit tandē. etſi nunc grauiter moleſtaſit atqꝫ cū oblectamēto obſequet̉ tibi. Sꝫquid? Non tantūmō timores intus ⁊ rixeſed foris pugne. Notū eſt quāta me impudentia bis mulieres infelices nudū aggreſſe ſunt. qͣs vt clamaui latrōes ⁊ ſocios excitaui. Altera vice/ vetulā hāc carnē meā / qꝛex viſu ml̓iercule ſtimulabat me acriꝰ ſolito. ego demerſi collo tenꝰ ī aquā algidā vſqꝫ dū miſere ad mortē obtorpuit. ¶ Talibꝰ aculeis ī ſui ꝑturitōe exagītatꝰ amor meus/ ſepiꝰ ī flebiles erupit eiulatꝰ vagitusqꝫEt ego multū flēs ⁊ amorē meū quaſi lachrymis iam balneās loquor cū apoſtoloO infelix ego homo quis me liberabit de

T