Sermo factus in ſolennitate

ſcendunt in infernū viuentes. hoc eſt cōſiderando illū ſibi p̄cauent. ſuſcipiūt etiamin hac vita maiorē conſolationē qͣꝫ qui cōſolationibꝰ carnalibꝰ et indignis/ ſe totosprecipites dant. Quoniā ibi mox delectatio effluit. ⁊ ſtimuli graues et hami incluſifixi manent/ infelicem animā corrodētes.adeo ꝙ longe maioris vite ſunt boni pluriqꝫ. cuꝫ ſit in eis ſecura ⁊ leta mens quaſiiuge cōuiuiū. animus vero gaudens etatēfloridā facit. ¶ Quarta conſideratio. Homines corrupti ſenſus ſpiritualis ꝑ ſapiētiam terrenaꝫ animalē et diabolicam/ nonplus audiendi ſunt. non plus conſulendiaut credendi ſi contra ea que diximus deluctu ⁊ beatitudine ⁊ conſolatione latrauerint/ qͣꝫ ſi porcus laudaret voluptatem culpatis mundicijs. Aut quomō febricitansvel mulier pregnans vel aliter leſus/ audiretur/ ſi contra ſenſationes eoꝝ hominumqui ſani ſunt/ diſceptarent. Vtrobiqꝫ enīpar eſt ratio deceptionis non credēdo. corruptio ſcꝫ iudicij / ex corruptione potentieapprehēdentis iudicantis. ¶ Proptereade conſolatōne ⁊ beatitudine noſtra/ plusaliquādo credenduꝫ eſt ſimplicibꝰ idiotistanqͣꝫ plus in hoc vere ſapientibꝰ. ⁊ per experientiā intimā philoſophantibꝰ. et quipro conſuetudine ⁊ luctu et gratia/ puroshabent ſenſus interiores/ qͣꝫ alijs quātūlibet eruditis cū ſuis corruptiuis ⁊ fedis deſiderijs obnubilantibꝰ ⁊ amaricare deſiꝑeqꝫ facientibꝰ/ omnē ſenſum ratōnis. cuiuscorruptionis/ manifeſtū ſignū eſt ꝙ dolere nequeūt de peccatis. Quid dico nequeunt. Letant̉ etiam cū malefecerint. exultātin rebus peſſimis. Adeo ſenſus eoꝝ a ſanctitate ⁊ a vita bona lōge abeſt. adeo prorſus obtorpuit. Et quoniā tanta occurritnobis hodie teſtiū turba ſanctoꝝ ſanctaꝝqꝫ omniū nobis teſtificantiū cū xp̄o beatos eſſe qui lugent qm̄ conſolabunt̉. profecto nō minus eis in hoc quā ph̓is in alijsſuis inueſtigationibꝰ credere equū ē. Utrīqꝫ enī par eſt ratiocinationis fulcimentuꝫin experientia ſitū. vt palam tradit dionyſius. viij. c. de diuinis nominibꝰ. Et dominus Anthiſiodorēſis in ca. de dono ſapiētie. Liceat igitur non ſola credulitate / ſedetiam cum intelligentia/ fideliter aſſererethema propoſitū. Beati qui lugent quoniam ipſi conſolabūtur. ¶ Stabilita veritate fidei noſtre ſuper hoc triplici funda-

mento trium terminoꝝ ſumpti thematis.beatitudo. luctus. cōſolatio. ⁊ fide ad intellectionē ſicut arbitror deducta. nō ad meriti euacuationē (ſemꝑ enī prime veritatinō rationi fides innitit̉) ſed ad eius cōtrareprobos irriſores p̄coniū; tota in āmonitione tranſeat ⁊ finiatur oratio. ¶ Lugentes ⁊ penitētes audite cum gaudio premium veſtrū/ ne vos abſorbeat triſticie exercitium. Audite beatos eſſe qui lugent qm̄cōſolabunt̉ Beatus vero luctus ad cuiusmenſam in ſecreto mentis cenaculo duodecim fructus ſpūs miniſtrant̉ enumeratiab apl̓o ad Gal̓. v. Charitas. gaudiū. pax.patientia. benignitas. bonitas. lōganimitas. manſuetudo. fides. mundicia. ꝯtinentia. caſtitas. ¶ Salubris luctus qui egyptiacā vitioꝝ turbā/ funditus mergit. quicapita draconū hoc eſt initia malarū ſuggeſtionū/ cōtribulat in aquis ſuis. qui ſuꝑaquas babylonis ſedens et flens / alliditparuulis eius ad petrā. qui ſordes carnalitatis abluēs obliuione etiam inducit luxurie magne. cuiꝰ cōſolationi nō miſceturalienus. cui cedit luctus infelix mundaneaduerſitatis tanqͣꝫ ſi clauus clauo retūdit̉.¶ Et o deus equiſſime ſi tam obſtinate refugiūt homines luctū / querētes ꝯſolationem. quo pacto nō intelligūt qm̄ ideo ſaltem lugere deberent vt cōſolarent̉. Exꝑiātur licet quāta eſt in luctu bona iocūditasqͣꝫuis cortex amarus videat̉. Aut ſi nōduꝫiſtud exꝑti ſunt/ vel exꝑiri nolunt. credantexꝑtis. credant demōſtrationibꝰ ph̓icis. fidem habeāt his hoībꝰ qui ſicut ſoli vtrāqꝫcōſolationē exꝑti ſunt carnalē primitꝰ. poſtea ſpūalē. Ita ſoli de vtraqꝫ certiſſimū exmutua collatōe ferre pn̄t iudiciuꝫ. quēadmodū fuit Augꝰ ⁊ alioꝝ plurimi. quibusguſtato ſpū continuo deſipuit oīs caro. ⁊horrori etiā fuit. Et audi ex me. parum enīeſſet auctoritatis in exꝑientia mea ſꝫ exꝑtocrede. Dic tu nobis bernarde Quid d̓ haccōſolatōe iudicas? Qui ſemel in ꝯtemplatione diuinā dulcedinē deguſtauit. neſcioan ip̄aꝫ gehennā ad tp̄us horribiliꝰ exꝑiripenaliꝰ ve ducat/ qͣꝫ pꝰ ſpūalis ſtudij huideguſtatōeꝫ aut ſuauitatē/ exire denuo admoleſtias carnis ⁊ ad carnaliū ſenſuū tumultus. Hoc exꝑtiſſimꝰ taliū ⁊ teſtis veraciſſimꝰ dixit cui diſcredere nefas ē. ¶ Sedhis auditis ſuſpirat ꝓtinꝰ aīa ad ꝯſolationem hāc habendā. vt igit̉ lugeat neceſſe ē.

A

B