Omniū ſanctorum

lapides ſtephano. ignis laurentio. Agatecarcer. cabones igniti Tyburtio. Uincētio ſartagines dulceſcebant. Quid ampliꝰPer hanc vtiqꝫ ꝯſolatōeꝫ ſapidiſſimā vaſta ſolitudo heremi. fames. ſitis. nuditas.et omnia que horrida et aſꝑa humana moralitas refugit. ea a beatis cōfeſſoribus vltro ſuſcepta ſunt. Deniqꝫ tenelle puellulehac conſolatōne diuini amplexus confortate/ extinxerunt impetum ignis concupiſcētie infernalis. eis placuit celibatus. nuptie deſpecte ſunt. mors omniū terribiliorabſqꝫ vllo terrore ſuſcepta eſt.Gene ergo habethic tertiuꝫ fundamentum in hoc terminocōſolatio. validum eſt ſicut precedentia. etſuſtinere ſine collapſu ſtructurā qͣdrifarieconſiderationis poteſt. ¶ Prima conſideratio. Lugentes non ſoluꝫ non contriſtatquicqͥd eis acciderit vt de iuſto ſapiens loquitur; ſed etiā ip̄os letificat et conſolatur.Ratio in promptū eſt. qm̄ apprehenduntquicqͥd euenit eis/ tanqͣꝫ miſſum eis a patre miſericordiarū. et a ſapiētia diuine prouidentie. que attingit a fine vſqꝫ ad finemfortiter et diſponit omnia ſuauiter. tanqͣꝫetiam cooperans in bonū ſuū ẜm apoſtolicam ſententiam. Sit illud mors. ſit tribulatio. ſit anguſtia. ſit letum. ſit triſte. eodem per omnia vultu. eodem luctu. eadeꝫconſolatione pugnant per arma iuſticie adextris et a ſiniſtris; ¶ Mirat̉ hic aliquisde ſāctis noſtris. Miret̉ quō epicurus voluptatis aſſertor dixit (teſte Seneca) Iocundū eſſe virtuoſo/ torreri in tanto phalaridis. Et dum moriens vermibꝰ ſcateret.hāc vocē emiſit. feliciſſimū hūc dieꝫ et beatiſſimū ago. Nōne p̄terea hͦ vidit oculatiſſimus ph̓oꝝ Ariſto. dicēs ī virtuoſo oīacōſonare ratōni. ¶ Igitur erāt fideles iſtiph̓i opponet aliquis aūt abſqꝫ fide intelligi poſſunt q̄ credunt̉: Ubi eſt ergo illud/niſi credideritis. nō intelligetis? Ego aūtquales iſti fuerint ph̓i nō diſputo. Sciotamen nec mentitū fuiſſe ph̓m. nec intellectū taliū mercatū haberi poſſe/ abſqꝫ p̄uiafidei ſaltē informis colluſtratione. Et forte veritas ſeſe ꝑ ora infideliū ſicut olī ꝑ aſinā Balaam ⁊ ꝑ caipham reuelauit. Propterea ip̄os intellexiſſe plene q̄ dicebat nōaſſero. ſꝫ ita tamē ſētiēdū eſſe cōſtāter affirmo. Sꝫ dicūt nos dicere ita/ vl̓ ad fauorē

fidei vel religionis adulationē. vel noſtreꝓfeſſionis laudem. quaſi vicꝫ officiū nr̄mmentiri ſit. ¶ Garriant qd̓ voluerint/ ꝓfecto. ⁊ ſi ceſſaret nūc oīs obligatio ad fideꝫ⁊ religionē/ certa tn̄ ⁊ cōperta ratio in hacme viritate teneret. beatos ⁊ cōſolatos eſſelugentes in multis quoqꝫ veritatibꝰ fideinon minus extraneis. ¶ Subinde miraculum hoc conſolationis in aduerſitatibꝰfit ex gr̄a dei ſpecialiter. ⁊ ex forti actuatōerationis in recogitatione diuine prouidētie paterne omnipotentiſſime et ſapientiſſime ⁊ optime. Que actuatio fortis/ vl̓ trahit ad ſe vel impedit actus inferiorum potentiarum. aut ſaltem ne ſuum actum impediant diminuit et remittit. Fundat̉ hocin illa regula ph̓ie. Maiores motus/ impediūt minores. Quod aūt in chriſti paſſione non ita contigerit. miraculoſe diſpēſationis fuiſſe dubium non eſt. ¶ Hic ingerit ſe corollarium de te beata virgine q̄regina celorum vocari digna es. quia duꝫtuam pertranſiuit animam gladius paſſionis filij tui. anima tua nihilominus conſolatōe plena fuit. Deniqꝫ ex his elucet qͦpacto in ſapientē neqꝫ iniuria cadit. neqꝫleſio. ¶ Secunda conſideratio. Epicurus collocans hominis felicitateꝫ in voluptate animi ſi cōſequēter locutus ē poſuiteam ſil̓r in luctu pro ſtatu preſenti. Itaqꝫdici nequit; ꝙ felicitas noſtra ſit in voluptate/ niſi comitante. Non enim ipſa eſt finis vltimus. ſed ſolus deus per dilectōnēet cognitōnem apprehenſus. Comitaturautem pari modo de neceſſitate felicitateꝫiſtam/ luctus conſurgens ex apprehenſione malorum vt ihnoneſta ſunt vel honeſtatis impeditiua. Dicere enim ꝙ cum vicijs et erroribus/ poſſit haberi vera voluptas ⁊ pax animi. eſt ponere incompaſſibilia. Dominus erat qui dixit. Non eſt paximpijs. qm̄ natura/ ꝑ os ſyndereſis/ iugit̉vitijs obmurmurat. ⁊ ꝑ intelligentiā erroribꝰ. quemadmodum lapis extra locū poſitus. inquietus quodāmodo eſt. cuius ſignū accipimus/ qd̓ premit obſtātia. Hinccollaudandus eſt eraclitus queꝫ referuntIuuenal̓ et Seneca/ cōtinue fleuiſſe. collaudādus ſi flebat eo fine ⁊ circūſtātijs/ qͥbus oportebat. ¶ Tertia cōſideratio. Lugentes qui habitant in ſepulcris qui moriūt̉ tota die ſic̄ oues occiſiōis qͥ exſperātin ſeip̄is. qͥ renuūt ꝯſolari vt ꝯſolent̉. qͥ de

KK 3

⁊

6