Sermo factus in ſolennitate
anime interioribꝰ. Quid me reſpicis quidadmiraris ſi ratōni ſuos quinqꝫ ſenſus eēdixi. Nōne eſt in ea viſus ſpiritualis quocernitur pulcritudo decor et candor lucisillius eterne cuius lumen ſignatum eſt ſuper nos. Quo viſu videre nonne ſe dicitapl̓s. Nunc ꝑ ſpeculum ⁊ in enigmate. tūcautem facie ad faciē? Eſt auditus ſpūalisquo ꝑcipitur ſumma armonia veritatis.De qua ꝓpheta ait. Audiā quid loquaturin me dn̄s. Eſt preterea guſtus ad quē inuitabat idem ꝓpheta. Guſtate ⁊ vidēte ⁊c̄.Eſt inſuper tactus ſpūalis. alioquin nondixiſſet ſpōſa ſponſo in canticis Leua eiꝰſub capite meo ⁊ dextera eius amplexabitur me ⁊ oſculetur me oſculo oris ſui. Deniqꝫ olfactū eſſe in ratione ꝓbat vox eiuſdem ſponſe ad ſponſuꝫ. Trahe me poſt te.curremus in odorem vngentoꝝ tuorum.¶ Nos vero cogitationes et motiones etſenſatōnes huiꝰ quintuplicis ſenſus/ radicate in vno libero arbitrio hominis/ ſolitiſumus appellare noīe viſionis. vt vide qͥdſonet. quid ledit. Et ẜm hoc ꝓprie ⁊ integredicit Auguſtinus ꝙ viſio eſt tota merces.Nam amorē ⁊ dilectionē cum delectatōe.hoc modo viſio in ſe claudit. ⁊ hoc modoqui plura diligit plus cognoſcit. Hoc mōcōtemplatio ad felicitatē ſufficit integrandam. ¶ Proinde ſenſibus iſtis quinqꝫ reformatis ⁊ ſanatis per luctum Nam luctꝰeſt potiſſimū ad hmōi purgationē ⁊ ſanationem inſtrumentū) quis non agnoſcatqͣꝫ vehemens delectatio cōſequatur ex cōiunctōne cuiuſlibet hmōi ſenſuū cum ſuoobiecto cōuenientiſſimo. Et quod eſt obiectum illud; vtiqꝫ deus omne bonū ſicutdominus Moyſi repromiſit. Oſtendamtibi omne bonū. Ipſe nimirū eſt viſui ſūma pulcritudo. auditui ſumma armonia.olfactui odor ſuauiſſimus. guſtui panisſapidiſſimus tactui ſumme ſuauis intimꝰet coniūctus. Uide qͣꝫcōiunctus. Naꝫ quiadheret deo vnꝰ ſpūs eſt cū eo. ¶ Hec omnia Aug. Greg. Hugo et ceteri theologiſātes nobis valde impares/ paſſim cantantet nos circa pugnas verborū/ circa fantaſiarum fumos plus obnubilantes qͣꝫ illuminantes. plus fumantes qͣꝫ flāmantes:languemus. artamur areſcimus atqꝫ vaneſcimus. vt ob tales forte dixerit climacus.theologiam non conuenire niſi lugentibꝰ¶ Et penſate precor. precor aduertite. ſi
ſenſus naturales ⁊ imperfecti/ tāta nos oblectatione trahant ⁊ rapiant etiam vſqꝫ adfuriam ex apprehenſione obiectoꝝ. planeimperfectoꝝ ⁊ plurimū amaritudinis habentiū; quis exiſtimare ſufficiet quāta eſtilla delectatio. quantus torrens voluptatis ſobrie ⁊ ſincere. dum perfectiſſima potentia/ obiecto ſuo perfectiſſimo/ ſub hacratione quintuplici ſimul apprehenſioneconiungitur ⁊ vnitur? Hoc ſenſit intimequi tam alte clamauit. Quāmagna multitudo dulcedinis tue domine; quam abſcōdiſti timentibꝰ te. ¶ Uellem nobis temꝑſufficere ad confirmandā hanc veritatemexemplis illuſtriſſimis ſanctorum illoruꝫquorum memoriam recolit eccleſia. Namper adaptationē quādam liceret hos quīqꝫ ſenſus ad quintuplicem ſtatum beatoꝝtraducere. Olfactū ad patriarchas ⁊ ꝓphetas. Uiſuꝫ ad apoſtolos ⁊ diſcipulos. Auditum ad martyres. Guſtum ad confeſſores. Tactū ſpiritualiter ad virgines ⁊ continentes. ¶ Oſtenderemus quēadmoduꝫluctus purgauit ⁊ ſanauit hos ſenſus ī eisſeptima beatitudine mediante. Et ex deſcriptione boni luctus illud palam elicit̓.Luctus ſanauit olfactū a fluido reumateaffluentiū bonorū terrenorū per pauꝑtatēſpiritus in patriarchis ⁊ ꝓphetis. etiam inter medias diuitias. Luctus purgauit viſum ab inflatione ſuꝑbie tumide ⁊ ab acrimorſu vindicte fellee atqꝫ pungitiue. ꝑ mititatem in apoſtolis. Luctus purgauit anditum in martyribꝰ ab impletione tremula terrenarū ſolicitudinū ⁊ a ꝓprij cōmodiviſcoſitate ꝑ eſuriē iuſticie ⁊ miſcd̓ie impēſionem. Luctus purgauit ⁊ ſanauit guſtū.in ꝯfeſſoribꝰ/ a febrili ⁊ ſordido humore fedorū deſiderioꝝ ꝑ mundiciā cordis. Luctus deniqꝫ purgauit ⁊ ſanauit tactū ſpūalem in virginibꝰ ⁊ continentibꝰ ab inquietiſſima prurigine fede carnalitatis ꝑ pacēſpiritus. ¶ Porro neqꝫ lingua dicere neqꝫmens ꝑcipere poteſt quāta ad hāc ſanitatem ⁊ reformatōeꝫ a luctu factā/ ſubſecutaſit ꝯſolatio. Ex magnitudine ſuoꝝ effectuum eiꝰ plenitudo ꝯcludat̉. Hec nempe cōſolatio ſuo odore traxit abraā de terra ⁊ cognatione ſua. ⁊ īmolationē ꝓprij vnigenitinihilipēdere cōpulit. Sic de ceteris patriarchis ⁊ ꝓphetis ſuo mō. Hec ꝯſolatio ſuapulcritudīe ducebat apl̓os gaudētes a cōſpectu ꝯſilij ⁊c̄. Per ipſiꝰ dulcē armoniam
Z