Omniū ſanctorū

4 5

de bono alterius ſicut de proprio/ et ita ꝑreflexiones procedēdo reſultabit gaudium ſine modo. Reſpondi delectatiōes inſanctis et finitas eſſe et impares. Finitasquidē ſicut anime ſubſtantia et ſua capacitas finite ſunt. Impares vero ẜm diuerſas manſiones/ et cubiculorū hoc eſt conſcientiarū diſpoſitōnes in gratiā ac natura. Proceſſus autē Anſelmi/ non de infinitate formalis leticie locum habꝫ. ſed deobiectali vel exemplari vel occaſionali¶ Dic quinto. Si leticia ſanctorū/ viciſſim quandoqꝫ vel minuitur vel augetur.Minuit̉ vel augetur teſpōdi ſi fiat aſpectus ad leticiam ab accidentali beatitudine conſequētem / vt de creaturarū pulcritudine gaudio bonitate ⁊ in aureolarumcoronatōne. Hoc intellexit doctor noſterIeſus dum ait. gaudium eſſe in celo angelis dei ſuper vno peccatore penitentiāagente. Similiter gaudium eſt ſanctis/dum ex eorum imitatione dumqꝫ ex eorūpredicatōnibus vel ſcriptis ad bene agēdum cōuertimur. Ita ergo nunc et aliasdum honoramus ſanctos dū precamurdum libros eorum legimus/ dum de eispredicamus ip̄os vtiqꝫ letificamus Propterea grandis fiducia p̄ſtatur nobis/ ꝙrepulſam nō patiemur dum quod maxime cupiunt et quo delectantur/ petimusoramus proſequimur. ¶ Dic ſexto. Sitriſtentur ſancti compatiētes malis noſtris/ quale eſt illd̓ angeli pacis amare flebunt. Reſpondi non eſſe amplius in ſanctis dolorem/ nō luctum/ paſſionem quidem perdiderunt/ et ſi non compaſſionē.Poſſunt nihilominꝰ intelligi de noſtraimpietate triſtari. dum gaudio illo carentquod de noſtra ſanctitate ſentirent. ¶Dic ſeptimo. Si hic ſuper flumina babylonis in tanto tāqꝫ in certo damnatōnis periculo/ liceat quandoqꝫ gloriari exultare ⁊ letari Licet reſpondi ſed in domino cum tremore. Alioquin trepidatio ſine exultatōne miſera et exultatio ſine tremore ſuperba vanaqꝫ reputatur. ¶ Dicoctauo. Si pro viatoribus damnandisorant Reſpondi orant/ vel quia fortaſſiseos damnādos nondum ſciūt/ vel vt minus mitiusqꝫ damnētur. et vt compaſſionis habere viſcera ſe demonſtrent. nondum enim obſtinati ſunt. nondum locusdeeſt remedij qͣꝫdiu īcoleſunt ī t̓ra qͣꝫdiu

ſedē tenꝫ miſericordia dn̄i ſuꝑexaltare potens iudiciuꝫ/ tamdiu fas eſt ꝯdemnādūin terra iuſticie ad miſericordie curiā appellare. vbi preter humanorū morē iudiciorum/ peccatorē abſoluit accuſatio propria/ propriaqꝫ ſaluat damnatio Si nosipſos iudicaremꝰ. nō vtiqꝫ iudicaremur.¶ Dic nono Si noſtras oratōes ad ſanctos fuſas ipſi ſemper agnoſcunt? Agnoſcunt reſpondi Hoc quippe ad ſuam gloriam. hoc et ad beatitudinē ſaltem accidētalem ꝑtinere cognoſcitur. Hoc igitur fitvel in verbo vel reuelante orantis angelo/ vel alio tali modo. ¶ Dic decimo Sitantūdem valeat orare ſanctū aliquē minoris meriti vt maioris/ et vnū ſicut plures. ⁊ cur dictum eſt/ ad aliquē ſanctoruꝫꝯuertere. Hoc dicendū eſſe reſpōdi. Quoniam affectio noſtra/ noſtraqꝫ deuotionūc iſto/ nūc illo modo/ nunc ad hūc nūcad illum ſanctū/ plus et plus accenditur.quo ſit vt commodi plus habeat oratio.Addito ꝙ deus vult ſanctos ſuos quoſſibet honorari hūc in illa hunc in iſta gratiaꝝ p̄rogatiua. Deniqꝫ tāta charitas eſtint̓ ſctōs vt vno orāte alij ſil̓r dep̄cent̉. ſedneqꝫ ad diuinā maieſtateꝫ/ nr̄a vilis indignitas preſumere dꝫ accedere/ ſine mediodomeſticoꝝ ſuorū. quoꝝ orōes ⁊ doctiores ſunt ⁊ placidiores Urget nihilominqͦſdaꝫ ad deū ſine medio nonnūqͣꝫ accedere. vel neceſſitas vehemēs nō hn̄s legē velcharitas foras mittēs timorē nō cogitāsmaieſtatē. ¶ Dic. xi. Si ꝓ nobis orātesſancti ſꝑ exaudiant̉. Exaudiunt̉ rn̄di. dūpetimꝰ pie hoc eſt ꝓ vtilibꝰ ad ſalutē ⁊ pronobis. ⁊ ꝑſeuerāter ⁊ in charitate Secusnon oportet/ vt ſi petimꝰ tꝑalia nocituraaut ꝓ alijs nō ſe preꝑantibꝰ ad grām. autſi nō ſumꝰ in gratia/ vl̓ ſi nō ꝑſeueramꝰ ineadē ¶ Dic. xij. Si ſancti nobis orātibꝰindulgentiā largiūtur? Largiūtur rn̄dinō quidē autoritatiue vt in terra ſummꝰpōtifex/ ſed īpetratiue. excepto tamē chriſto ſummo capite noſtro/ cuiꝰ autoritasprincipalis ſemꝑ eſt in indulgentijs. ¶Dic decīotertio. Si ſancti ſeruētius orātpro illis quos in vita germanius dilexerunt/ vt pro parentibus/ et benefactoribus. Cui queſtioni par eſt illa. An adepta ſimul beatitudine ſancti tales inter ſemagis qͣꝫ extranei delectentur et exultent

II

E