Sermo factus in ſolennitate
Reſpōdi ꝙ gloria non tollit naturam ſedperficit. Propterea nihil prohibet quinceteris paribus illud quod vtrobiqꝫ queritur contineat veritatē/ ſic ꝙ ſancti proſuis amicis magis orant/ et eis ſaluatiscumulatius gloriātur. ꝓ eis maxime quiſue ſaluationi/ verbo vel exēplo vel oꝑe qͦlibet/ cauſam prebuerūt/ quēadmodū dānati ſuos acriori odio participes inſectabunt̉ ¶ Dic. xiiij. Si de pena damnatorum ſancti colletātur? Colletātur reſpondi dum vidēt vindictam. non quidē proafflictōne vt afflictio eſt/ ſed vt ipſa iuſticie voluntatiqꝫ diuine cōformatur. Propterea nihil ꝓhibet dicere/ eos cognoſcere immo viſitare poſſe localiter/ penas etgemitus ſtridoresqꝫ damnatorū/ quibꝰreſonātibus cuꝫ gaudijs ſaluatōis/ fit carmē ameniſſimū/ quale canebat pſalmiſtacum ait Miſericordiā et iudiciū cantabotibi domine. O armonia vere mirabilisſatis apprehēſibilis/ que reſultat canenteinferno tenorē iuſticie. ⁊ mollem cantummiſericordie ꝑadiſo reſonante. ¶ Dic. xvSi leticia ſanctorū ex reſumptōe corporum augebit̉? Augebit̉ reſpōdi ſaltē extēſiue. ſed an intenſiue ꝓbleuma eſt ad vtꝝqꝫ probabile. ⁊ habet ꝑs vtraqꝫ cauſas etdoctores. ¶ Dic. xvi. Si leticia ſanctorum in ſuis corꝑibus/ erit ꝑ ſenſatōem extrinſecā propriorū obiectorū. vt ꝙ viſusdelectat̉ in lucidis ⁊ pulcris/ tactꝰ in mulcentibꝰ guſtus in dulci et ſapido/ ſimilitde ceteris? Reſpōdi ꝙ principalis in corporibus glorificatis leticia/ ab internisconſciētiarum cubilibus emanabit. Fietquoqꝫ ex redundātia beatitudinis animead corpus ſua leta iocūditas ſua quadruplex dotatio. Porro de ſenſatōibꝰ forinſecis nullam imꝑfectōnis dicentibꝰ indigētiam / vt ſunt viſio ⁊ auditio nihil prohibet illas exerceri/ vt in decoris et armonicis corpus hilareſcat. Secus de tactu videtur ⁊ guſtu. quos vel ad nutritōem velgeneratōem ipſe nature deus viantibusingeniauit. quanqͣꝫ imꝑfectiōe ſecluſa qͥsaudeat determīare quoſdā proprios hoꝝſenſuum actus nō ibidem reperiri. ¶ Dicxvij. Si cubicularie animarū (ſic enī beatitudines nomīate ſunt ſeptē) Si preterea ancille cetere quas virtutes cardinales ⁊ theologicas dicimus: letificabūt cuibilia animarū in gloria Hoc eſt querere ſ-
beatitudines ⁊ virtutes om̄es/ in illa felicitate manebūt? Non manebūt reſpondiquantū ad id quod imꝑfectiōem ſonat ꝓvie ſtatu/ vt ꝙ ſint moderatiue paſſionuvel incōmodorū toleratiue. vel expectatiue futurorū aut lucentes in ſpeculo ⁊ enigmnate Ceterum quo ad reliqua que decōrem animaꝝ quendā oꝑantur illos habitus pulcerrimos remanere / ſicut non eſtpenitus improbabile. ſic nec eſt contētioſa temeritate ponēdū. ¶ Deniqꝫ quo adtres iſtas queſtiones vltimas proportionabiliter ſatis dici poteſt de horrenda triſticia damnatorum ꝙ ⁊ augebitur per reſumptōnem corporū vtiqꝫ fetidiſſimorūet omni cadauere viliorū. Quodqꝫ ab intus ⁊ ab extra erunt in omni acerbiſſimocruciatuū genere foris deuorati ab igne. ⁊ab intus vt clibanū ignis poſiti. Turpiſſimis deniqꝫ vitiorū habitibꝰ fedabūtur.torquebūturqꝫ. nam et vermis eorū nonmoriet̉. et ſuperbia eorū aſcendet ſemꝑ ſefurioſa rabie in omnipotentē erigēs et īpingens. ¶ Dic. xviij. Si delectabūturſancti in gloria deū oculis corporalibusintuendo? Reſpondi eos corporaliter viſuros fore deum in carne aſſumpta. quodqualiter fieri ſimul poterit ab om̄ibꝰ/ mirātur illi qui vel dei omnipotentiā vel ſtatus illius nouā totam conſiſtentiā/ nonaduertunt. Porro ſi vel iris multicolorvel imago ſpeculi videtur pariter a varijsdiſtanter. Non eſt inopinabile ſimilia decorpore chriſti ponere in celo. quēadmodum ſuo modo confitemur in benedictoſacramento. Quocunqꝫ demū acies corporalis oculi ſeſe conuerterit / videbiturdeus omnia in om̄ibus oculo ſane ſpirituali non corporali ſicut deus in eſſentiaſua non caro eſt ſed ſpiritus. ¶ Proponebat ſtudioſitas ſpecl̓atrix ampliora cōquerere de ſecretis celeſtibus/ etiam vſqꝫad curioſitatem / vel inutilem vel inopportunam. vt Si poſſit haberi leticia depatre ſine filio. Si abſqꝫ ꝑſonis de eſſentia Si de perfectōe vna eſſentiali vel ideali abſqꝫ reliqua. Si viſionē quis haberepoſſet ſine delectatōne. aut delectatōem ſine delectatōne conſequente. Si in acceptiōe dei libera ſtat principaliter beatitudinis certa iocunditas ⁊ iocunda eternitas? Si ſancti ſe poſſe dānari cognoſcūtſicut ⁊ veꝝ cognoſcere habent. quo pacto
I
ẜ