Factus in cena domini
52
anglia rixam dedit. Materia igitur ſufficiens ad p̄lationem de facto vel ſuſcipiendāvel recipiendam/ eſt homo baptiſatus viator intendens reciꝑe id qd̓ eccleſia cōferreconſtituit ¶ Dic cur dn̄s iudam quē caſurum ſciebat elegit in apl̓m? Ego inqͥt duodecim elegi/ et vnus ex vobis diabolus eſtReſpondi qōem iſtam eſſe vnam de illis.quas intuens apl̓us/ reuerenti ſilentio preteriens honorauit exclamans. O altitudodiuitiaꝝ ſapiētie et ſcīe ⁊c̄. Hoc vnū ſcimꝰꝙ in iuda non cauſauit deus improbā voluntatem ꝓditionis ſcelerate ineſſe malicie. Attamen ip̄e hac mala voluntate benevſus eſt tanqͣꝫ dei ſapientia attingens a fine vſqꝫ ad finem fortiter et diſponens omnia ſuauiter. Corripit̉ hic ſtulta ambitiocordis humani. proruēs impauide ad culmina dignitatum. quem honorem hō etiam vocatus etiam electus a deo/ non tuteneqꝫ ſine multo cadendi diſcrimine ſuſcipit. teſtimonio ſunt iudas et ſaul plurimiqꝫ. Quis igitur manet exitus/ dum ingeritſe quiſpiam prece p̄cio non vocatū vō electum vtinam non reprobatum.Dic ſi miracula fiebant a iuda vtiqꝫ reprobo. quale erit ꝓ canoniſatione ſctōꝝ apud ecciam argumentum? Rn̄di vitam inſpici debere. que ſi inhumilitate certa et nō ficta cōiuncta ſit miraculis. reſultant (vt determinat Greg. ī dialogo) duo ſigna ſufficientis ſanctitatis oſtenſiua. Porro miracula ſine vita quo adhoc ſignū fallax ¶ Proꝑabat ingenioſitasſtodioſa multiplicare queſtiones hmōi ſuper numerū. cui ego vale faciens/ noli inqͣꝫamplius me interrogando morari. quoniam grandis adhuc reſtat dicendoꝝ via deſignis ꝓditionis iude ſimonis ſchariotisParuit illa. illa petens ſcholaſticū exercitium. ego ad morale negociū redeo ⁊c̄.Numeratis itaqꝫ quattuor ſil̓alationibꝰ ſumptis ex iude ſtutuvel ꝓfeſſione ꝓ collationis ꝑteprima/ ſuperſunt iuxta ꝓpoſitūab initio/ ſimulationes alie/ quibꝰ ꝓditionem ſuā iudas vel tegere vel excuſare conatus eſt/ tam geſtū qͣꝫ affatu. Quattuor vtrꝭqꝫ notaueram qͣꝫqͣꝫ plures inueniri poſſe n̄abnuo. Has ſimulatiōes tum occupationum turba irruens/ tum amica breuitas p̄terire iubebat. quas nihilominꝰ breui cō-
pendio non tam ambulare qͣꝫ excurrere ꝓpoſui/ octonarium ſub quaternario cōplexurus. et ad mores ſub quadruplici conſideratione traducturus.Prima cōſideratioIudas cum Ieſu cibū ſumpſit nedū carnalem ſed ſacramētalem. qd̓ eſſe debuerat.non mediocre federis argumentū. Omittamus iudam. cleꝝ intueamur. et ꝓchdolor eccleſiſticos ſil̓es inuenimus/ comedētes patrimoniū Ieſu. eū vero in ſuis pauperibꝰ ſpoliantes. ſumentes euchariſtiam.ſed eam venalem faciētes Hinc ꝓuenit eſtimo tanta ſuꝑ omnes hoīes in eccleſiaſticis quibuſdam cecitas. tam incorrigibilisobduratio iuxta imp̄catiōeꝫ ꝓph̓e. Fiat mēſa coram tꝑis in laqueum ⁊cͣ. TTolerat nihilominus eccleſia tales / ſicut xp̄us iudā.agricola zizaniam. p̄ſertim in occultis nevel confeſſio ꝓdatur vel ſecretum.Secunda cōſideratio. ¶ Iudas tolerauit lotionem pedum achriſto ſibi fieri. quibꝰ pridie ambulaueratad vendendū eū. Fuerat hoc ſignū mundicie et amicicie. qͣꝫqͣꝫ non emūdatior interiꝰſed ſordidior et odioſior effectus eſt. Tl̓esaliqͦs videre in clero eſt/ extendētes palampedes affectionū/ vel in cōpūctione vel incōfeſſione tanqͣꝫ xp̄i manibꝰ abluendos. ſꝫremanent ſordes in pedibꝰ eoꝝ. Quare? qꝛnolunt peccandi deſerere penitus volūtatem. ſed eligunt vel in ſterquilinio libidīscōputreſcere. vel in alieni retentione rubigine conſumi. vel igneo vindicādi zelo ſuccendi. Tales etſi quotidie videātur confiteri et celebrent. irriſores ſunt ꝓditorij/ ōpenitētes idonee. Hoꝝ cuilibet dū oſculātur xp̄m in ſacr̄o vel frem in eccīa/ dici pōtex ſnīa. Iuda. filiū hoīs oſculo tradis. Etrurſus ex ꝑſona ip̄ius xp̄i. Amice ad qͥd veniſti. Amicū intelligite non moribꝰ ſed natura. Uel iō amicum noīat xp̄us. qꝛ ad amiciciam quēlibet peccatorem reciꝑe ſi n̄obſtiterit ꝑatus eſt in hac vita.Tertia cōſideratioIudas ſe curam pauꝑm gerere/ officio geſtu et verbo videri voluit. Erat quippe iudas loculos hn̄s inferens ea q̄ aſportabātur Propterea indigne tulit effuſiōem vnguenti dicens. Vt quid ꝑditio hec. Hoc
FF 3
R
L