Sermo de dominio euāgeli

accipe: Homo itaqꝫ ꝑ peccatum. ſe et res qͥbus abutitur ſurripit vi qͣꝫtum in eo eſt abalijs. abrūpens membra corꝑis miſtici/ etintegritatem vniuerſitatis violans. Peruertit inſuꝑ armoniam vniuerſi velut corda diſcors in cythara. aut fiſtula mutata vl̓ſtridula in organo. Infirmat exercitū vl̓ exertitiū ſpūalis milicie tanqͣꝫ fugitiuus ⁊ ꝓditor Subtrahit deniꝙ iuuamen ⁊ dilectiōem ⁊ ꝑtem regis vel regiminis. et ordinem ſubuertit aliter qͣꝫ debet ad oīa. At ecōtra/ iuſtus ꝓdeſt oībꝰ. veluti membrū viuar ⁊ ꝑs cōgruens ſuo toti. ſicut corda ſonora ⁊ fiſtula ſuauis. et inſuꝑ miles fidusatqꝫ vt adiutor fortis et rector oīm ſolicit̓ſciens qm̄ plus abhorret gratia ociū qͣꝫ natura vacuū. ¶ Opponet cōfeſtiꝫ nobis argumentator aliqͥs ſubtilior quō iuſtis fitiniuria fraus ⁊ rapina ⁊ peccatū in eos / ſiꝓ ip̄is militare oīa ꝓbatū eſt. Si pretereaChriẜ. ⁊ Sene. validiſſimis rōibꝰ ꝓbauerunt hoc ꝙ nemo niſi a ſeip̄o leditur. itaqꝫin ſapiētem nulla cadit iniuria. et ita ꝓbatum eſt; cōſentio. Non enim fit iuſtis inuitis ſe iniuria vel leſio ex alijs improbitatibus. ſed fieri querit̉ aut fieret ſi nō omp̄s ſapientie diuine virtus/ de peccatis alioruꝫ/bona ꝓ iuſtis eliceret. Attingit enī ip̄a a fine peccati nouiſſimo/ vſqꝫ ad finē primū/qd̓ dn̄s eſt/ fortiter/ et diſponit omnia ſuauiter. facit quoqꝫ vt ẜm dictū Gregorij quiin cunctis delinquūt in cūctis feriant̉ / vtveꝝ ſit illud Sapīe. v. Pugnabit cōtra inſenſatos orbis terraꝝ. Nunqͥd nō hoc iuſtiſſime? Toto ſiquidē orbe terraꝝ in dn̄iſui cōtumeliam abuſi ſunt et omnia qͣꝫtuꝫin eis fuit iniuriam eius ꝑuerſiſſima libidine contorſerunt. Ita peccator/ eſt ille alter hiſmael/ cuius manus cōtra omnes etmanus omniū cōtra eum. Ita iuſtus ē dominus ⁊ tectum iudiciū ſuū. qn̄ cōtra nospeccatores maledictiones ſterilitatū ⁊ aliarum peſtilentiaꝝ multiplicium inducit. armando creaturas/ in obſequiū noſtrū conditas ad vindictam. ſicut traditur diffuſeDeutero. xxviij. Et ſicut temꝑe paſſionisex horrore iudaici facinoris/ tota vniuerſitatis armonia turbata eſt. ¶ Quereret adextremū forſan curioſior aliquis. ſi iuſtisex equo ſunt omnia cōia; duo tales extremum famis ꝑiculū incidant nec habeantp̄ter panem vnicū / ꝑ quem ſolus eoꝝ poterit ſuſtentari. cuius erit panis ille? Reſpō

deo ꝙ iure recto/ occupāti cōcedet̉. Morsvero ꝓ alio pereunte/ militabit. et ſeruiet ībonū ſuū amplius fortaſſis/ qͣꝫ alteri pāiscomeſtio ꝓficiat. qm̄ in patientia ſua poſſidet aīam ſuaꝫ. ſecurus in celo. qͣꝫ ille ī breui moriturus odioſo moribundoqꝫ corꝑenon ſecurus ſeruat. ¶ Perges vltra querere caſu paululū variato. Si ſit alter iniuſtus; habeat tamen titulum ciuilis dominij ſuꝑ panem illum/ et iuſtus nequaqͣꝫ incuius vſum cedit panis ille Uideti poteſtꝙ iuſto. ꝑ titulum gratie in quo verius iuset deo placidius ſibi fundauit ⁊ q̄ſiuit.Sed hec et ſimilia ſubtilioris indagationis/ ſcholaſtico exercitio dimittentesPonamus quartaet hanc extremam conſiderationem temꝑihuius dominice paſſionis cōuenientem.¶ Monarchatus ex titulo gratie conſurgens/ fuit reſtitutus ꝑ chriſti paſſionem extenſius et vberius/ qͣꝫ fuiſſet ante peccatū.Extenſius dixi. qm̄ infernus damnatorūhominum et eorum multitudo atqꝫ peccata non fuiſſent. Sunt tamen de dominioiuſti. et ei militant ad coronam ⁊ gaudiū ⁊cautelam. Accedant ad hanc monarchiaꝫomnia chriſti facta dicta ⁊ exempla. ſacramēta inſuꝑ omnia. Poſtremo noue legismyſteria. ¶ Ad hunc ſenſum auſus eſt dicere Grego. O felix culpa eue. Quare felixnō ītrīſeca bonitate vt ceca emulatio culpabat. ſed extrinſeca denominatione. qꝛ taleꝫet tantum habuit redemptorem. Aliter qͥppe non fuiſſet deus homo. non virgo mater. non humana natura ſuꝑ angelos colꝭlocata. et ſimilia multa. Sed neqꝫ fuiſſetiuſto omnia data in manus altero duplici iure et titulo p̄memorato. titulo videlicꝫdebellationis ⁊ conqueſtus. ⁊ titulo ſacramentalis reſtitutionis. ¶ Uerum ſentiovos incliti domini/ finem loquendi rationabiliter expectare. Parebo libens. ne pariam faſtidiū. Expectare tamen prius oropatimini. Utinam ſapereūt ⁊ intelligerētquattuor has veritates pulcerrimas/ eccleſiaſtici noſtri temꝑis. illos loquor improbos / qͥ ſpreto ⁊ calcato mōarchatu gr̄e ditiſſimo/ cecos ſe ad inopē ⁊ languidū ciuilitatis titulū coniecerunt. toti funditus incubuerunt bn̄ficijs ſibi ꝑ fas ꝑ qͣꝫ nefasqͣꝫcoacernendis ꝑ diſcrimē certiſſimū ⁊ ꝑditionem animarum ſuarum et ſepe alienaꝝ

Z