Carmen de paupertate

Preponunt filiatiōem immūdam mundiimmo iugum ferreum diaboli/ filiationi ⁊iugoſuaui xp̄i. Prouocāt in flagitijs ſpurcidis/ et rapinis ſacrilegis/ audacter deumcum dederit omnia eis in manus. ꝓut apd̓Iob verbū eſt ¶ Extollunt ſibi titulos caducos anxios ⁊ egenos. Ille huius ciuilitatis ⁊ poſſeſſionis. ille alterius. quibꝰ adeptis / dicit quilibet talium cum angelo laodicie Ecce diues ſum ⁊ nullius egeo. et neſcit talis quid exprobrans Ioh̓es ſubinferat ꝙ miſer eſt et miſerabilis et pauꝑ et cecus ⁊ nudus. ¶ Cui militant omnia adoppugnationem ſui/ non minus proſpera et aduerſa. In ꝓſperis reſoluuntur ſegnicie et luxuria. In aduerſis ꝑ impatientiam et murmur non ſubſiſtunt. Quare ſic?Quoniam titulum gratie cōmodiſſimum⁊ p̄clariſſimum quo habito dantur nobisoīa in manus/ longe ꝓijciunt. ¶ O qͥſqͥsadeſt groſſiori generoſiori ſuꝑbia et ambitione dignus. Quiſquis latius et inſigniꝰdominari querit. quiſquis imꝑioſius ardꝫgloriari. pergat huc facile. iter apertum eſtparuum. latum. pulcerrimum Nō neceſſehabet vt euagetur anxius aut turbetur erga plurima. tantūmodo lauetur ab inqͥnamentis ſuius. ſeruet gratie titulum. omniadabit ei pater in manus. In p̄ſenti quidēnon abſqꝫ diſcrimine belli ⁊ milicie multeNam hic/ vbi terra vbi guerra tanqͣꝫ nihildifferta ſeruo ſed p̄ſtabit in futuro. Speret equanimiter cum pace et tranquillitateꝑpetua. ad quam nos intromittat ille quihabet omnia in manibꝰ dn̄s noſter Ih̓uschriſtus qui eſt deus benedictus in ſecula¶ Finit.Amen:Carmen de poluntaria paupertate.Pauperies iure beataQue voce Ieſu celica reguaso Dum ſpiritui grata/ nec horrēsDum ſufficiens letaqꝫ degisDiuina tibi gratia dat iusUeri tituli. quo dominatuPleno valeas omnia vtiSub lege ſua ſubdita queqꝫPrimo ſtatui nonue fuereSi principio querere regnumNoris domini/ cuncta ſequentur¶ Eſt pauperies indiga panis

Mendicat egens fiat oportetPandit miſeram ſe querulamqꝫMorbo ſenio torpore fractamHeu pauperies nomine ſoloQue corde tumes perdita luxuEffrons graderis voca procaciBuccis nitidis. veſte fluentiCeruice riges. naribus efflas.Uis ex alijs viuere lautaQui non dederit/ murmura rodisDiſcrimen habet fama negantisAos effugite credite mordet¶ Eſt pauperies officioſaQue parca ſibi largiter amplasDiſpenſat opes. vſibus aptansDiſcreta pijs. curat honeſtoFrugiqꝫ ſtatu/ plebe placere.Clamas decus hac/ liuide pompasCedens ꝓprijs/ altera viuitCōmune tenens/ more priorum.Gazas medias ſpernere prorſusNolo. fragilis terrat egeſtas.Neu ſim per eam ſordibus excorsCuris lacerijs corde moleſtusLiberqꝫ mimis corda tenere.¶ Finit.Sequitur alius ſermo per eundem cancellarium in cena domini. ad eccleſiaſticoꝝ cautelam et eruditionem.Radidit Ieſum iudas ſimonis ſchariotis. Origitnaliter in ſeutentia Ioh̓.xiij. Unde ſumptum eſt euangelium p̄ſentialiter recitatum. De proditore iuda/ de obſtinato ⁊ īcorrigibiil qͦ vtar noīecl̓ico vl̓ p̄dicatore vel apl̓o vel ſacerdote locuturꝰ. Totꝰ ī meditatōe meatrꝯemui. totus horrore ꝯcuſſus ſum. recogitāſ qͣꝫ terribilis in conſilijs deus ſuper filios hominum. Uidens īſuper cum eccleſiaſte oꝑadei mirabilia valde. ꝙ nemo poſſit corrigere quem ille deſpexerit/ Si claudit/ qͥsaperiet? Si mittit criſtallum obdurationis. a facie frigoris eius qͥs ſuſtinebit: Sidiabolus cor ſubintret. nōne ſicut malleatoꝝ incudē indurat illd̓? ita vt rideat vibrātē dānatiōis haſtā. vertunt̉ ſibi in ſtipulālapides funde. nec adqͥeſcit cuiꝰ qͣꝫ p̄cibꝰ.Iudas in exemplo ē. quē nec efficaciſſima

T