Factus in cena domini

4 1

equis theſauris et alijs. qͣꝫ plerūqꝫ ſolus ciuiliter talium dn̄ator ⁊ amator. Hoc ex alto intuebatur ſapiens dum ait Eccl̓s. v. ꝙqui diligit diuitias/ fructū nō capiet ex eisFructus diuitiaꝝ eſt redemptio anime ꝓprie ⁊ ſufficientia et ſatietas atqꝫ ſecuritasHos fructus magis capit iuſtus/ alienasdiuitias vel contemnendo vel ꝑ eas in deilaudem aſſurgendo. qͣꝫ ꝓprietarij. qͥ tm̄ modo capiunt ſpinas curarū pungentiū ⁊ tribulos anxiarū occupationū. ¶ Debꝫ hecconſideratio plurimū cōpeſcere animū bene inſtitutū ⁊ morigeratū/ ab appetitu anxio/ grandis poſſeſſionis aut amminiſtrationis ciuilis. qm̄ peccatoꝝ maculis/ contrectantes inquinant. aut ſaltem peccandipericulis inuoluunt ⁊ innectūt. ō ſatiāthoīem. excrutiant potius nouis cupiditatibus et curis ſuꝑfluis. Et vbi ſunt opes/ibi ſunt ⁊ qui cōſumūt eas. ¶ Agnoſcitisvt arbitror ex hac differentia triplici/ quoniam pulcrior eſt dominatio fecundior atqꝫ diuinior que ex titulo gratie qͣꝫ ea q̄ extitulo politice aut ciuilis iuſticie/ oritur etaccreſcit. Poſſet igitur eccleſiaſticus mōarchatus abſqꝫ tali multitudine dn̄ioꝝ ciuilium/ qualē aſpicimus eſſe ꝑfectior et xp̄oſimilior qui dn̄ij exercitiū/ a ſe penitus abdicauit. ¶ Confundit poſtremo hec p̄clara veritas/ ſtultam auariciam noſtram. cōfundit ⁊ crudelem inuidiam. Uere ⁊ ꝓprieſtultam dixerim auariciam. que gaudet ſola appropriatione eoꝝ que diuinius habētur cōia. Sed nōne crudelis nōne mōſtruoſo ſil̓is inuidia. q̄ bona ſua aut q̄ ſua eētſi vellet odit qꝛ ī alijs adeſſe ꝯſpicit mordꝫlacerat cōſumit ⁊ diſſipat Profecto ſiquisbene p̄dicat/ ſiquis glorioſe oꝑatur; ſiquisetiam miraculis claret; omnia hec mea ſūtomnia hec ago in ꝓximis tantūmodo vitam et titulū gratie inuidie culpa non deſtruat. Sil̓itudinem offerat Apl̓s. i. Corinth̓. xij. Et ad Roma. ſil̓r. xij. de corꝑe vero. in quo manus oꝑatur ꝓ oculo. et de manū videt oculus.¶ Superaddamustertiam cōſiderationem oſtendentem ex p̄miſſis. Qualiter idem homo / eſt in vnumdiues et pauper. Uel vt apl̓us loquit̉. Nihil habens et omnia poſſidens. ſciens habundare et ſciens peuuriam pati. ⁊ in altiſſima panpertate ſuperabundans. ij. Coꝝ

viij. Hoc ita concipiendum eſt vt ideꝫ homo ſit pauper mūdo/ et diues in deū. Sicenim loquitur chriſtus. Lu. xij. Nihil hahens (ſaltem quo ad affectum) ciuilice ⁊ politice. et omnia gratuite poſſidens. ¶ Tales inuenimus omnes iuſtos/ nolētes vtirebus ẜm traditiones humanas/ defendēdo eas in cōtentioſo iudicio ꝓpter curas īextricabiles que dominiū tale vt plurimūconſequūtur Math̓. v. Sufficit eis titul̓gratie. et volenti tollere tunicam aut beneficiū dimittūt et palliū. aut ip̄o fctō ſi expēdit aut ſic agere ꝓmptꝰ et p̄paratꝰ eſt animus. i. Thimo. ij. habentes alimenta et qͥbus tegantur his cōtenti ſunt. Etiamſi diuitijs omnibꝰ terrenis epulentiſſimi videantur: ¶ Erūt igitur tales (dicet nobis aliquis) ſoti religioſi ⁊ panꝑtatis ꝓfeſſores?Nequaqͣꝫ ita neceſſe eſt. Nō oportet vt voto aut cōuerſationis mutatione res a ſe terrenas abijciant. Pauꝑtas eſt introrſus inanimo ſibi bn̄ conſcio que effugans tyrannidem ſeuam cupiditatis dilatat regnumcharitatis. et ambulare facit in latitudine īinnocētia cordis ſui. que eſt gratia ¶ Hicattendite doctiſſimi et ſapientiſſimi viri. h̓intelligite. qua ratione priores argutie carnalium/ facili diſtinctione ſoluūtur. Nametſi iuſto omnia ſunt communia et datain manus non oportet ꝙ in iure fori/ autad omnem vſum ciuilem/ qui ſibi frequenter abuſus eſſet. ſed iure poli/ et ad vſuꝫ cōformem principijs diuine iuſticie. ¶ Anīaduertite rurſus obſecro quēadmodū oīspeccaus/ in eo ꝙ re aliqua ꝑuerſe vtit̉ iniuriatur cuilibet iuſto tanqͣꝫ fur ⁊ raptor reiſue. Eſt enī furtū/ cōtrectatio rei aliene inuito dn̄o. Tractat aūt iniuſtus abutendore aliqua/ rem illam que iuſti eſt ip̄o nō cōſentiente. nam cōſentiēdo peccaret. Hec ēradicalis rō/ cur fraternalis correctio/ cuilibet iuſto cōpetit. qm̄ de re ſua agit̉ dū peccatur. In hoc vere cōperi ꝓprijſſimū ⁊ ph̓icū eſſe intellectū iacobi dicētis ꝙ qͥ in vnooffēdit/ factꝰ ē oīm reꝰ. Iaco. ij. Nā peccāsin vno/ peccat in oēs. tremēda nimis ſꝫ ꝟaſnīa. Peccēs in vno peccat in oēs. īmo ī ipſum celū ⁊ oīa q̄ celi ambitu cōtinent̉ Uisaudire hoc ab ore vniꝰ qͥ abierat ī regiōemlōginquā diſſil̓itudinis qͥ ad ſe reuerſꝰ a qͦpriꝰ qͣꝫ lōgiſſime aberrauerat dicebat Suigā ⁊ ibo ad prēꝫ meū ⁊ dicā ei. Pr̄ peccaui ſīielū ⁊ corā te. Luce. xv. Si rō placet/ eam

U