De nō eſu carniū
93
Si vero dicant iuxta cōiorē opinionē/ ꝙtalis etiam non vouens/ poſſit licite patimortē pro ꝯſeruatione caſtitatis ꝑpetue.quāuis hoc pati nequaqͣꝫ obliget̉. Uelleꝫdeſiderare vt nobis darent diuerſitatis rationem in caſtitate ⁊ ſobrietati. quare nonvtrobiqꝫ erit ſimilis huiꝰ diuini preceptitranſgreſſio Non occides. nunquid talisꝑſeueranter caſtus ī caſu noſtro ita ſeip̄mꝑimere dicendus eſt interp̄tatiue. qꝛ ad vitam ſeruandā patet eidē licitus exitus permatrimoniū. ſicut de ꝑſeueranter abijciente carnes nobis opponunt. ¶ Diceret fortaſſis ꝙ nulla eſt ponderatio digna continentis anime ẜm ſapientē Uinculū inſuper matrimonij non temꝑale eſt ſed perpetuū ⁊ multa ſecū fert incōmoda. Tribulationem inquit apl̓us habebūt hmōi. Nolo hic ꝑtinaciter ꝯtendere. nec in alterutrāpartem fixaꝫ ferre ſnīaꝫ. nolo. qm̄ quicqͥddicat̉ pro nobis eſt Nam ſi mors ꝓ caſtitatis virtute tolerat̉ vbi etiaꝫ ſine delicto pateret euadendi libertas/ fas eſt ꝓ virtutisadeptione vel ꝯſeruatione vitā non ſoluꝫabbreuiare. ſed etiā vltro ꝑdere. qd̓ hic ꝓbandū aſſumebamꝰ. Si vero mors vſqꝫquaqꝫ declināda eſſet in caſu neceſſitatistalis. ⁊ tamē votū caſtitatis nō indiſcretefactum fuit quanqͣꝫ talē caſum non exemerit/ cōuincit ſimilitudo ꝙ ſtatutū de abſtinentia a carnibꝰ/ rōnabiliter factū vel latūeſt. etiā ſi nulla ſit exceptione ꝑ expreſſa verba vallatuꝫ ꝓut in ſcd̓a ꝯcluſione dicebat̉¶ Ommuteſcāt ergo obtrectatores qͥlibetcōtra ſanctā carthuſie ſobrietatē. quin potius venerent̉ ip̄am tanqͣꝫ imitatricē Ioh̓.baptiſte abſtinentiā. ẜm pn̄tem lectionisnoſtre textū. tanqͣꝫ inſuꝑ ſanctoꝝ patrū rep̄ſentans exempla atqꝫ veſtigia. Acceptet̉p̄terea. tanqͣꝫ ſatiſfactoria ꝓ ſuis alienisqͣꝫdelictis ex magno iuſticie atqꝫ caritatis zelo. Collaudet̉ etiā velut ꝓficiens alijs exemplo ⁊ merito. Deniqꝫ ſuſcipiatur quaſigeneratiua virtutū. tam moraliū qͣꝫ intellectualium et vitioſarū cupidinum potenter repreſſiua. ¶ Nunc ad medicos cōuerſus obſecro ⁊ obteſtor eos ꝑ ſalutē animeſue/ quatinus artem ſuā que eſt de medendis corporibꝰ/ arti artium que eſt regimēanimaꝝ nequaqͣꝫ oꝑe vel cōſilio dānabilianteponāt. ſciant ⁊ obſeruēt; qm̄ ſicut anime corpus ita medicinā theologie et morali ſcīe/ ſicut architectonice. ſubijci equuꝫ
eſt ſeruire ⁊ ancillari. Ad nullam idcircoſanitatem corꝑis/ medicus aſpirare debetmodis aut remedijs anime ſaluti contrarijs. alioquin abutitur arte ꝓpria. ⁊ deumin ſe ⁊ in proximo grauiter offendit. Cautum ergo ⁊ virtuti conſonū dent ſuis egrotantibus. p̄ſertim religioſis conſiliū. Caueant nedum ſanare corpus alienum ſtudent. ſaucient animā ſuam ⁊ alienam. autne deo irato vtrunqꝫ corpus ⁊ aīa pereat.Si altiſſimus e terra medicinā creauit ſicut affirmat ſapiens/ non impugnent queſo deum per donū ſuum. Audiant medicieiuſdem ſapientis conſiliū vt orent deumvt proſperent̉ in manibꝰ opera eoꝝ. Sicenim ẜm eiuſdem pollicitationē diſciplina medici per quā ſe ſuāqꝫ artem deo ſubijcit/ exaltabit caput eius. ¶ Ad nouiſſimūnolo putet me aliquis ꝑ dicta quecūqꝫ p̄cedentia/ ſecludere velle diſcretionis virtutēin abſtinentia vel ſeruanda vel aſſumēdaScio itaqꝫ ⁊ ſic patres determināt/ ꝙ addeteriorē exitum ⁊ cui minus eſt remedij.trahit abſtinētia indiſcreta qͣꝫ edacitas immoderata. Hec aūt diſcretionis virtꝰ nunqͣꝫ melius qͣꝫ in humilitate ⁊ obedientia ẜuatur. dum videlicet ꝓprius ſenſus deſerit̉et alieno prudentū ⁊ exꝑtoꝝ ꝯſilio/ ꝓmpteparet atqꝫ ſubijcitur. Hec aūt obedientiadiſcretionis mater vbi meliꝰ qͣꝫ in religionum ꝓfeſſoribꝰ locum habet? Illic inuigilat ſuꝑiorū exercitata diſcretio. vt ſuā vnicuiqꝫ pro qualitate ꝯditōnis loci aut tꝑisabſtinentiā limitet ⁊ menſuret. ne qd̓ prodiuino officio ſancitū eſt/ tollat illud autnotabiliter impediat. Sciunt ꝙ corꝑalisexercitatio ad modicū vtilis eſt niſi ꝓ qͣnto iuuat pietatē que ad oīa valet. ¶ Sedpoſtulabit a me forſan aliqͥs minꝰ inſtructus. quid potiſſimū in abſtinētia ne īmoderata ſit prudens rector attendit? Rn̄deoꝙ non labores. nō vexationes. nō pro inde abbreuiationē iſtam vite corꝑalis. tātūdem cōſiderat quantū ne ſenſus efficiant̉hebetes ac ſtolidi/ per exceſſiuā in ieiunioaut fletu abundantiā. et vt non ex ꝯn̄ti rationis iudiciū euertat̉. ſenſibꝰ etenī vehementer leſis/ leditur exinde rationis vſuspropter cōnexionē mutuā pro ſtatu pn̄tiſenſus ad intellectū. Sit ꝯcedo quantuſlibet abſtinentie rigor. dūmodo ſana ⁊ integra ſenſuum viuacitas et iudiciū rationis imperturbatū maneat. ſalua erūt oīa.
R
S