Tractatus

magnipēdent corporis iacturā/ dūmodoper eā finis ſuus habeat̉. ¶ Ceterū attende tibi quid debeas aīe ſanitati ⁊ curationi a vicijs. quādo vt corpus redimas/ ferrum patieris ⁊ ignē inquit̉ Naſo. ¶ Dicerent aliqui. ſed nō determino. ꝙ ꝓ euitatione doloris nimij aut deformitatis/ fas eſſꝫalicuiꝰ morbū mēbri incuratū relinquere.ex quo tamē morbo dimiſſo breuiaret̉ vita. Hec abbreuiatio quāto rōnabilius tolerabitur ad euitandos dolores nō momētaneos ſed pro vicijs puniendis ſempiternos. ¶ Addamus ꝙ conſuetudo naturaꝫīmutat vſqꝫ adeo/ vt venenū cibꝰ eſſe poſſit. Multos iam audiui alteriꝰ religionis.quibꝰ in egritudine vſus carniū cōcediturdicentes abomiuationē eis fieri ⁊ nauſeaꝫſi carnes guſtent. Malūtqꝫ iugiter carere.tantū valet in eis cōſuetudo. quā ph̓s alteram dicit eſſe naturā. ¶ Eſto deniqꝫ ꝙ exeſu carniū proueniret in caſibꝰ predicte neceſſitatis/ ꝓlongatio qualiſcunqꝫ viuendiquis nouit ſi deterior ex hoc poſtmodumegritudo ⁊ laſſitudo ſequet̉? Audi ſimile.Eſſent aliqn̄ potiones quedam medicinales vtpote laxatiue ſatis idonee pro p̄ſentiſtatu patientis. diſſuadent illas fidi medici. ne ex vſu talium/ pigra ⁊ ſegnis in futurum reddatur natura. ¶ Subinde credamus exꝑtis. Aſſerentem itaqꝫ audiui vnūde Carthuſienſibꝰ virum plane doctiſſimuꝫ. ꝙ plures numero morerent̉ aut egrotarent in eorum religione / ſi carnibus vterentur. Cauſam addebat ꝙ vigilie ⁊ ſolitudo ⁊ quies ceteraqꝫ deuotōnis huiuſmodi exercitia / digeſtionem impediunt. et itacruditatem quādā in ſtomacho relinquūtAddo aliam qꝛ vix aut raro/ temꝑant̉; ⁊ ſobrie inter hec gule incitamēta verſarētur.Nam cur ob aliud ſapiens vnus medicorum dixit/ plures occiſos gula qͣꝫ gladio?Quod ſi nullus dicetet/ tamen exꝑientialoquente cognoſcitur. Cur aliunde preterea religioſi ⁊ rurales a carnibꝰ imo ⁊ a vinō ⁊ a ceteris gule blandientibꝰ cibis longe factis/ ſenectam maiorem ſepius attingunt qͣꝫ alij voluptuoſe et opulente talibꝰenutriti. Preponderant ſcio ille que animam reficiunt cauſe quas diximus vt defendatur ſobrietas. tamen ita loquendumfuit carnalibꝰ qui carnalia p̄ferunt. Ita eorum iniquitatē mentiri ſibi/ docere debuimus. qui abbreuiationē viuēdi alijs obij-

ciūt pro crimine/ ſuā vitā frequentius ⁊ odeus quāto indecētius nequius ⁊ ſordidius ſua voracitate ⁊ ingluuie mactant ſuffocant ⁊ necant. Quoniaꝫ in multis eſcis(iuxta ſapientis verbū) multa eſt infirmitas. Et ẜm ꝓprietatē virgiliani verbi. multos etiam viuos vinū ſomniūqꝫ ſepeliuit.¶ Poſtremo quid eradicatio vicioſarumlibidinū in ſeip̄o feruentiū fieri ſuadet. qn̄nōnulli quia occaſionē preſtabat alijs luxurie ſua pulcritudo/ ſeip̄os lacerabant infacie. aut cum ſuis ꝑiculis ingentibꝰ exules aufugerunt? Uulgata eſt ioſeph hiſtoria. necnon benedicti bernardi ⁊ ſimiliumRepertus eſt mihi inſuꝑ vnus ſanctoruꝫpatrum. qui vt elationem ex ſuis viribꝰ cōſurgentem cōpeſceret in anima/ magnis adeo precibꝰ obtinuit. vt demoniace paſſioni corpus ſubiaceret. ¶ Nō euagemur vlterius in materia latiſſima d̓ adquiſitionevirtutū ⁊ amiſſione viciorū. ſtringatur ſermō ad virtutē vnicā caſtitatis. ⁊ queſtionēqueſtione veluti clauū clauo retudamus.Quero ab aduerſarijs ſi vouere liceat ꝑpetuam caſtitatē. Non ita impudenter deſipiunt vt hoc negent. Non negabunt inſuper quin dabilis ſit caſus neceſſitatis extreme; quo vel a tyranno aliquo vel ꝓpterabūdantiā obſceni illius humoris putreſcentis (vt fieri poteſt) ꝑiclitabit̉ vita eiusqui vouit caſtitatē ſi nō ſumat ab oꝑe carnali remediū. Peto ergo ſi talis non dicofornicari vel adulterari ſed mr̄imonialitervxorem aſſumere/ ⁊ eam carnaliter cognoſcere poſſit ⁊ debeat. quoniaꝫ hoc agendodiuturnius viueret vt ſupponitur? Si rn̄deat ꝙ votū caſtitatis impedit mr̄imonium cōtrahendū/ etiā in illo caſu neceſſitatis extreme. Quero primo Un̄ hoc habetvt cū votū illud humana tm̄mō volūtateemiſſum fuerit. ac ꝓinde p̄cepto illo diuīonō occides quo pacto poteſt obuiare; Itaenim prius argutū eſt in ſcd̓a concluſioneRurſus poteſt ſibi a papa cōcedi diſpenſatio contrahendi. qua diſpenſatione factanunquid vxorari tenebitur pro licito vſucarnali ſaluatiuo vite ſue. aut ſi poterit ſubire mortem ne caſtitas ſua virginalis autvidualis depereat? ¶ Si primum nobisdonent/ cur non ita dicere poſſumus ꝙnon obſtante cauſa neceſſitatis extremeaut ſuperioris auctoritate/ poteſt perpetuo voueri certa ſobrietas ſicut et caſtitas.

O