An liceat grauato debitis

Atuero ſi cōtra hanc ſenſuū ⁊ rationis integritatem aliquis ſuꝑior a ſubditis extorquet abſtinentiā etiam in die veneris ſancta. etſi nō pro impari potentia tolerandi(qm̄ nō omnia poſſumus oēs) ille diſſimiliter onera abſtinēdi diuidat ſingulis ꝓutopus habent; Affirmo ꝙ iam non diſcretor ſed deſtructor. non tutor ſed tortor habendus eſt. ⁊ tanqͣꝫ pernicioſa peſtis declinandus. Naꝫ quid fit in ſubito leſa ſemelratione ex ſenſuū ꝑturbatione? Reddit̉ ſiquidem hebes. aſper. attonitus. ⁊ intractabilis. velut aīal brutuꝫ. nec iam rōnis vſuducitur. ſed furoris ⁊ inſipientie cuiuſdaꝫbeſtialis impetu circūagitatur ⁊ raptaturRuit poſtremo in hanc deſperate ꝑditionis foueam. vt ſibi ſapiens videat̉ qui ſtolidus eſt. ſe ducem eſſe vult qui cecus eſt.et qui ꝓprij inops eſt ⁊ ſalubris cōſilij/ alienō ꝓrſus obedire recuſat. Cur ita? qꝛ iamambulat in magnis ⁊ mirabilibꝰ ſuper ſe.Iamqꝫ reuelationibꝰ inſolitis et miraculis faciendis ſe cogitat idoneū. Iam ſomnia. iam fantaſias omnes portetuoſas/ ꝓviſionibꝰ autēticis acceptat. Iam deniqꝫniſi miſereat̉ ex alto deus/ proximꝰ eſt corruere ē monte illo ad quē angelus aſcēditet deſcendit diabolus. ¶ Uidetis qͣꝫ neceſſaria ſit in rectoribꝰ pia diſcretio ⁊ diſcretapietas. que ſubditos velut cithare cordasnec molleſcere nimis ſinat nec lenteſcere ꝑdeſidiam. nec ſupra modum tendat ne rūpantur per ſtoliditatē ⁊ inſipientiaꝫ. Opprofecto plenū difficultatis. plenū pericūli ⁊ multe vigilie. ſed meriti grandis ⁊ laudis excelſe. nec deerit pie poſtulantibꝰ vnctio ſpiritus que docet de omnibus. ⁊ Exhis ad extremū perpendere fas eſt/ qͣꝫ periculoſa ſit indiſcretis ſolitudo. quia cū ceciderint/ non habent ſubleuantē. Secus inreligionibꝰ bene inſtitutis reperit̉. ¶ Hechabui que dicerē ſuper queſtione propoſita de non eſu carnium. quanqͣꝫ breuitatisamor/ quedam intacta ⁊ quedam in ꝑtractata deſerere cōpulerit. Hec eſt laudabilis ⁊ ab indiſcretione libera ſanctoꝝ patꝝabſtinentia. quaꝫ etſi peccator ⁊ ſecularisimitari non valeo/ aut non ſatis volo. veneror tamen in alijs. āmiror ⁊ colo. venerādam inſuper colendāqꝫ libens denuncioet libera voce defendo. Spero equideꝫ exhac pia ſedulitate/ fructū orationū ſuaruꝫmihi profuturū apud illū qui iuſſit ne gra

uarentur corda noſtra in crapula ⁊ ebrietate. dn̄m noſtruꝫ Ih̓m xp̄m qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ Amē. ¶ ExplicitSequūtur quedaꝫpropoſitiones excerpte de lectione cancellarij pariẜ. Anno dn̄i. M.ccccx. apud ſanctum Uictorem. occaſione cuiuſdam dubitationis in facto vnius militis carthuſienſis.Onuertamus nūc ſermoneꝫad deciſionē p̄dicte dubitatōcnis lr̄alis/ de vellicatione ſpicarum alienarū per diſcipu-los xp̄i. an̄ ſcꝫ illic furti veraratio. ⁊ ex ꝯſequenti ad reſtitutionē fueritobligatio. ¶ Introducit̉ hec dubitatio qꝛlr̄alis eſt. Et vt inquiſitionibꝰ aliquibꝰ nouiter factis fiat aliqua ſatiſfactio. de obligatis ex furto vel mutuo. ſi ꝑ religionis ingreſſum ſint īmunes a ſoluēdo. ¶ Supponamꝰ in primo deſcriptionē furti. Furtum eſt contrectatio rei aliene inuito dn̄oHec eſt ſuccincta et generalis furti deſcriptio. cuiꝰ declaratio patere poterit ex corollarijs ſequētibꝰ Supponēdo ꝙ dominiūrerū eſt duplex. vnum diuinū. aliud humanū. Humanū eſt duplex naturale ⁊ ciuileſeu politicuꝫ. De primo ſcriptū eſt de deo.Dominꝰ vniuerſoꝝ tu es. De altero dicitapl̓s ꝙ oīa noſtra ſunt. Et xp̄s. Primumquerite regnū dei ⁊ iuſticiā eius. ⁊ hec oīaadijcient̉ vobis. De tertio ſcribunt ip̄e leges ciuiles ⁊ canonice ſicut etiā ſcripturaſacra ſepe ꝯmemorat. ¶ Primū fundaturin titulo creationis ⁊ gubernationis rerūScd̓m in titulo caritatis ⁊ iuſticie. Tertium in regulis legis ciuilis ⁊ canonice poſtpeccatū. ¶ Dicamꝰ ergo veluti corollariadeclaratione/ ⁊ declaratiua ꝯſecutione/ ꝙdeo approbante vel iubente detentionemvel cōtrectationē cuiuſcūqꝫ rei/ nullū committit̉ furtū ab eo qui talem ſe habere ſcitapprobationē. Sic excuſant̉ filij iſrahel afurto dū ſpoliauerunt egyptios. Et intelligitur dū talis vtit̉ ⁊ mouet̉ in hac ſpoliatōne auctoritate legis diuine. non ꝓpria libidine rapiendi. ¶ Dicamꝰ vltra. ꝙ in abuſu cuiuſcūqꝫ rei contra legē dei/ ꝯmittituraliquo mō furtū. qꝛ fit quedam ꝯtrectatiorei aliene q̄ ſcꝫ eſt ipſiꝰ dei. inuito eo. i. ꝯtradicente ⁊ vetante. ¶ Sequit̉ ꝙ quilibetiuſtꝰ/ pōt vti re qualibet/ ſine furto. et hoc

T

U