Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De celibatū eccleſiaſticorū

Quod practicaſſe grecos/ cōmicus aliqn̄inſinuat. Uerum rectius intelligatur/ vtſit hominū pars/ generationi intentavacans altioribꝰ. Soluitur inde quedaꝫ tua oppoſitio de virginitate. mediū tenet ſed extremuꝫ. Tenet vtiqꝫ medium quo ad nos. qm̄ obſtinet quādo oꝑtꝭet quātū oportet. vbi oportet. oīm circūſtantiaꝝ qualitate penſata. ꝓut ſapiēs iudicabit. Quāobrem parce ire tue ſorornatura. ſolerter aīaduertēs. celibatuꝫ/ſalubriter ꝓuiſum eſt ſtatui eccleſiaſticoꝝde beneficijs viuentiū. Quibꝰ ſi darenturvxores/ ſi liberi naſcerent̉/ quis poſt eorūmortē ſuas paſceret vxores filios? Nonſucceſſor in beneficio; qd̓ ſibi vix ſufficit. alius ſi caſualiter. Et ita mēdicitate vileſcerēt vel inedia fameqꝫ ꝑirēt. Attēto hoc ſacerdotes multi/ ſibi ſoli vix viuere ſatis habēt. quid ſi familiā addiderisſūptuoſaꝫ? Natura Parcā ire o ſophia.Uis igit̉ vt ſiccis oculis. duro corde. viſceribꝰ cōgelatis. ſine cōpaſſione. ſine pietatep̄tereā ſilentio. tuaꝝ mearūqꝫ p̄uaricationes legū ml̓tiplicatas ſuꝑ numeꝝ. Sophia Nolo equidē. Sꝫ pari federe tu mecum ꝓuiſionē implores accōmodā. Natura Quem inueniā miſera cōſolatorem?Quis tātis feret opem malis? Cur creataſum videre tāta mala mee ſublimis creature? Que nūc cladibꝰ peſtilentijs infectadeꝑit. nunc bellis horridis attrita corruit.nūc per vſum vel abuſum virtutis generatiue/ ꝓrſus naturaliſſime diuineqꝫ etꝑfecte/ quaſi ſterilitate conſumit̉ areſcit: Sophia Deſuꝑ eſt ꝓuidus ſuꝑ omniadeus/ cōmunis mihi tibiqꝫ pater creatorrector. Sperandū de ſua miſericordia.ius copie eſt numerus. petendū eſt eiꝰſubſidiū. querendū. pulſandū. Deniqꝫprīcipes populoꝝ dum erūt cōgregatiprincipe ſummo vicario dei abrahaꝫ/monēdi erunt orandi cōteſtandi/ ferre p̄ſidium rebus lapſis/ hominū defectus reficere. deformata reformare. nominatim circa tot propaginis obſtacula; non afferentia deo gloria. eccleſiaſtice religioni decorē. ꝓpter tria que tue miſcuiſti querimonie. Quorum vnū eſt. nimia vouentiū maxime adoleſcentiū/ multiplicatio. Alteruꝫceleberrima votorum ſine fructu legitimeprolis/ effractio. Tertiuꝫ cōtaminatio ſacrorum. tueqꝫ cōſtitutionis abominanda

ſubuerſio. Natura Cur non adijcis tollendum eſſe votum a ſacerdotio. cum nonſit ei diuina eſſentiali vel inſeparabili ſocietate connexum. quicquid ſit de monachis? Sophia O. quaſi ſtet in non vouendo tota reformatio. quaſi non peccentvxorati. Sed nec refert magnopere/ ſi votum nequaqͣꝫ ſit annexū eſſentialiter ſacerdotio/ poſtqͣꝫ ita cōiunctum ſibi eſt. vt omnis illud ſuſcipiens/ nedum voueat. ſedvotum etiam ſolēniſet. matrimoniū dirimens iam contractū non minuſqͣꝫ in monachis. Sed nec plus habet diſpenſabilitatis vnum qͣꝫ alterum. niſi facta monacho diſpenſatione/ deſinit eſſe monachus. quoniā ſtatus importat tria votaſui ratione. Sacerdoti vero cōceſſa diſpēſatione voti/ ſacerdos tamen manet. Atvero hic non verſatur reformatio principalis. ſed per alia media. qualia nūc et hicaperire/ non eſt conſilium. Hoc dicimus. de duobus malis/ minus eſt incōtinentes tolerare ſacerdotes/ qͣꝫ nullos habere. Sicut abutimur bonis dei; ſic vtitur ipſe malis noſtris ad electorum ſalutem. nominatim in ſacramentorum miniſtratione. quod olim figuratum eſt in paſtu helye per coruos. in quibus peccatorum nigredo figuratur. Non expectetaliquis area dominice miniſtrationis/tanta poſſit ſolicitatōe purgari/ quin plures ſint palee vicioſorū vt luxurioſorū. inter quos latent fouentur tanqͣꝫ grana puriſſima/ cultores caſtitatis. Quis ſcit ſiplures nunc eccleſiaſtici cuſtodiant in celibatu caſtitatem illibatam/ qͣꝫ ſi iunctiiugio/ maritalem integre conſeruaſſent?Quis neſciat in multis et de multis deſiderabilibus/ facilius eſſe totaliter abſtinere qͣꝫ vſum moderari? Uidit hoc epicurus aſſertor voluptatis. qui teſte ſeneca dicit. Uis diues fieri. Non diuitijs adijciendum ſed cupiditatibus detrahendū. Similiter in omnibus eiuſmodi. Uis voluptuoſe viuere/ non voluptatibus adijciēdum ſed cupiditatibus concupiſcentijsdetrahendum. adeo vel diuitem vel voluptuoſum fieri non in exterioribus ſitumeſt ſed intra nos. Quid non humana p̄ſumptione regit̉ eccleſia ſed ſpūſſancti directione ꝓut omnia tempꝰ hn̄t? Fuiteccleſia primitus ſine dotatione temꝑalium. qualiter poſtmodū per Silueſtrum

5