Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pars prima de cōtractibus

Ceteꝝ ſolitus ſum nec tacebo/ ꝯfeſſosmihi ſpecialiter inſtituere ad qͣtuor obſeruāda. Nam quo ad crimīa pre ceteris deteſtor in eis os mēdacijs ꝑiurijs detractionibꝰqꝫ dedltū. Manꝰ qͦꝫ violentas etrapaces. Tactus deniqꝫ libidinoſos maxime monſtruoſos. damnatosqꝫ legibus Primū obſeruandū eſt vt ſummoꝑe ſibi caueāt. ne deinceps ſint occaſio ruinedamnatōis alioꝝ. quoniā iſtud eſt ꝓpriūdemonis officiū Bene iuſſum eſt. Sicaſte. tamē caute. hoc eſt ſecrete ſolitarieſine leſiōe vel ſcādalo cuiuſcūqꝫ Scd̓ꝫeſt. vt ſeductos olim ab eis/ aut ſuos ī malum cōplices/ ſtudeant quātū diſcrete potuerint ad emendatiōem reducere. immo alios eis. quatinꝰ ipſi qui priꝰ demo nūc hoc angelorū fungātur officijs Tertiū eſt vt ſi peccauerint de cetero (vt eſt humana fragilitas) ſemꝑ tamē adhibeāt tempore loco ip̄m ꝯfeſſionis antidotū; qua nihil eſſe valiturā obteſtor iterum iterū. ſi fuerit integra ſufficienter explicās atqꝫ dinumerās cognita cōfitentis peccata. cum circūſtantijs maximeeis peccati ſpēm mutāt. Quartū eſt.Indico nempe ſingulis obligatorieſed exhortatorie ſepius. vt teneāt facilemquandā obſeruatiōeꝫ pro omni temporevite ſue. tam pro rememoratōne quadāſatiſfactōne peccatorū integre ſimul confeſſorū/ qͣꝫ pro cautela aliqua futurorum.Utor vero ꝯmuniter hoc modo. vt dicātſingulis diebꝰ bis pater noſter aue Maria ſemel de mane ſemel de ſero. totidem ꝓſtrationibꝰ ad terrā. ſi vbi cōmode fieri potuerit. Raro autē muto in hocpro magnitudine varietate criminū diuerſitatē hmōi obſeruationū. quoniā vixiſtud fieret in alijs penitentijs ſecretioribus p̄t ſcrupuloſius varietas talis tradi. ſi in hoc innocētes nocētibꝰ exequem/ conquerātur innocētes. qꝛminꝰ obligati ſunt qui ne ſimiles eētcentibꝰ ipſe prohibuit manutenuitqꝫHanc vero quadruplicē inſtitutōeꝫ proꝑuulis/ metro ludēs cōprehēdi; vt eas altiori mēte reponāt. opere aut verbis.alios corruperis vnqͣꝫ Sit ſatis ipſa tibiꝑditio propria Si qͦs ꝑdideris monitisactis ve nefandis. Diſcrete ad rectū moxreuocare ſtude. Non pudor obſiſtat/ tuaquin cōfeſſio plene. Crimina ſcita notet.

vel nocet illa tibi Tu de cōfeſſis gratꝰ; tune recidiues Signo aliquo facili/ iugitereſto memor Ad extremū vſqꝫ quo ꝑuuli diligitis infantiā? Ut quid diligitꝭ vanitatem queritis mendaciū? Uenite fidenter. nulle viarum inſidie. nullus lateranguis in herba Cōmunicabimꝰ mutuobona ſpūalia/ quia tꝑalia veſtra nulla requiro Ego vobis doctrinā. vos mihi orationē impendetis. immo orabimꝰ ꝓinuicem vt ſaluemur. Sic angelos noſtros viciſſim letificabimus in quorū ſolennitate hec ſcribo. Sic forte. nec forte. ſꝫ certa ſpe miſericordiā inueniemꝰ apud prēꝫnoſtrū. dum obediemꝰ voci ſue in acceſſunoſtro ad. ego ꝓuocando vos exequēdo. Nec deerūt pij/ gratie deuotōis amplexus/ in pn̄ti miſeria cōſolatorij/ poſtmodū. glorie cōſummate ꝑpetua vnitasſubſequet̉ Ad quā nos omēs/ qui ſpirituparuuli eſſe debemus/ inuitat ipſe Ieſusſpirituali collocutōne afflatu iugiter inſpirās dicēs. ſinite ꝑuulos veīre ad me. Incipit opuſcutūeiuſdem. de ꝯtractibus ad inſtantiā prioris ꝯuētus domꝰ carthuſie in ſabaudiaAnno dn̄i. M.ccccxx. Mēſe Ianuarij. Incipit prohemiūUi volunt diuites fieri incidūt in laqueū tentatōnemdiaboli/ deſideria multa etinutilia et nociua. mergūthoīes in interitū ꝑditōemRadix enim omniū maloꝝ eſt cupiditasquā quidā appetentes/ errauerunt a fide. inſeruerūt ſe multis doloribus. Tu vero o homo dei hec fuge. Hec eſt apoſtolica ammonitio cōformis ſententie chriſti. Non poteſtis deo ſeruire et māmone. Sed ve filijs Adam poſt peccatum.quos oportet trāſire per viā contractuūciuilium. vbi meū tuum perſtrepunt etaltercantur. Ubi dolos fraudes laqueosdeceptionis/ ſpergit abſcondit inimicꝰdum iniqua rebus precia ſuadet imponidum ſatis attendūt homīes quod aitGuido carthuſien̄. Rationalis creaturevera perfectio eſt. vnamquāqꝫ rem tantihabere quanti habēda eſt. ſicut pluris eſtaīa qͣꝫ eſca. fides equitas qͣꝫ pecunia.Quo fit vt ſpūales etiā dei homines/ vieuadūt pericula. licet nolint diuītes fie.

F

G