De paruulis
ducit ad xp̄m Quarta ponet̉ apologeticapro baculo mee defenſiōis ⁊ ſimul exhortabit̉ ꝑuulos ꝑ me indignū ad xp̄m venire. ¶ Submitto tamē oīa autoritati beniuole ſuperioris mei in hac ꝑte. Et neqꝫſenſum ꝓpriū neqꝫ prudentia neqꝫ iudicium/ preponā amicoꝝ meoꝝ ſpūaliū conſilio. vt ſit zelus meꝰ hac hūilitate tēperatus. ne vt ſic currēs incurrā Ubi vero iſtimecū ſenſerint. reliqͣ om̄ia que hoīes autcarnales aut maliuoli aut ad pauca aſpiciētes enūciauerint/ cōtēpturꝰ ſum leuit̓ſciens cū Hiero. ꝙ ꝑ infamiā ⁊ bonam famam / ꝑuenitur ad chriſtum.Prima cōſideratoDe ꝑuulis quāta neceſſitate cū ſui ⁊ eccleſie vtilitate veniant ad chriſtū.Onū eſt viro cū portauerit iugū ab adoleſcētia ſua. Iugumillud ītellige qd̓ xp̄s aſſeruit eēſuaue ⁊ onus leue Huiꝰ ſentētie veritasfundat̉ prīo in augmēto diuine gratie/ q̄tribuit̉ exercētibꝰ ſe ad eā/ tāto abūdantiꝰquāto citiꝰ ac diutiꝰ hoc egerint Ubi veromaior eſt gr̄a in aīa/ magis eſt ip̄iꝰ fotrixnutrix conſeruatrix atqꝫ roboratrix. Et eregione plerūqꝫ fit iuſto dei indicio vt qͥgrām dei vel neglexerit vel repulerit. abutēs donis dei ⁊ talētis ſummi patriſfamilias in prīo etatis vigore dū fas erat. poſtmodū ad eā veniēdi nequaqͣꝫ recurſus habeat̉. Sꝫ abſqꝫ dei gratia qͥs ſaluabit̉? qͥsſubſiſtet? qͥs nō potius in p̄ceps vel ī dānū ruet? Si tu in puericia cū deū nondūoffendiſti nec p̄meris faſce peccatoꝝ/ neqͥs (vt dicis) aſcendere ad virtutes/ qͥd fiet dū hoſtis fueris. dū grādiſ criminū ſarcina/ ceruicē ſenectutis curuabit ⁊ p̄met:¶ Porro quis neſciat/ primitias florentis etatis ſicut ⁊ in plātis ⁊ vineis et rebꝰceteris. acceptiores exiſtere ac ꝓinde obſequia ꝑuuloꝝ gratiora eſſe qͣꝫ ſenū debilitatoꝝ. qui nō vicia deſerūt ſed a vicijs relinquūt̉ Optima queqꝫ dies miſeris mortalibꝰ eui prīa fugit. ait egregius poetaAmplius ſi cōſuetudīs virtꝰ attēdit̉. queab areſtotile (vocē exꝑientie proferēte) vocat̉ altera natura. ꝑſpicuū erit/ nihil malacōſuetudine oneroſiꝰ amariꝰ atqꝫ deteriꝰ /⁊ bona cōſuetudine nihil faciliꝰ ſuauiusdiuiniꝰ qͣꝫ. Propterea cōſentiūt ph̓i oēs ⁊poete cū theologis nō paꝝ referre / iuue-
nes ſic vel ſic aſſuefieri. Adeo in tenerꝭ aſſueſcere multū eſt. ait virgiliꝰ Hinc iubetTullius. Optimā forma viuēdi eligēdāeſſe quā iocundā reddet conſuetudo Qd̓male fers aſſueſce; feres/ ait naſo. Et flaccus Fīgit equū docilē/ tenera ceruice magiſter Ire viā quā mōſtrat eques. venaticus ex quo. Tꝑe ceruinā pellem latrauerit aula Militat in ſiluis catulꝰ nūc adhibe puro Pectore verba puer. nūc te melioribꝰ offer. Quo ſemel eſt imbuta recēs ſeruabit odorē diu teſta ¶ Poſtremo ſi maximā vim cōſuetudinis/ ꝑuerſe leges ⁊ ſacrilege ſuꝑſtitōnes oſtendunt vt Auerrois cōmemorat / ſimilit̓ ⁊ vicioſi mores ꝓut cōquerit̉ Augu. ⁊ aliorū plurimi. quisdubitabit aſſuefactionē in vera religiōe ⁊caſtis moribꝰ/ plus habere virtutꝭ; qn̄ adiungit̉ ⁊ opitulat̉ ſicut p̄diximꝰ gratie diuinitꝰ inſpirate/ prepotēs auxiliū Nuocirca/ mea crebra mens exhorruit dum ſonabat iuuenū ſubuerſiuus ille verſus Angelicus iuuenis ſenibꝰ ſathanizat in annis. Plane nō video ꝙ de ſathanizāte iuuene ſperandū ſit in ſenectute qn̄ peruerſis inclinatōibꝰ acceſſerit ꝑuerſior cōſuetudo/ ſi angelizans iuuenis ⁊ vicijs obnitens in ſenio ſathanizat. ¶ Sꝫ blaſphemū hoc ꝓuerbiū adinuenit errās vulgusvt reliqua multa Ad qͥd ita? Ad patrociniū vtiqꝫ ꝑditiſſimoꝝ nequiſſimoꝝqꝫ ꝑuuloꝝ ſuoꝝ. quoꝝ maior incōꝑabilit̓ eſtcopia. quatinꝰ non tam eos corrigeret̉ aberrore viarū ſuaꝝ/ qͣꝫ non irriderētur a cōſocijs timoratis ⁊ bene inſtitutis (qͥ profecto ſunt rara auis in terris) quibꝰ ineſtverecūdia mal̓ obſtās conatibꝰ ¶ Et heuita iā eſt. In ꝑuulis laudat̉ inuerecundafrons Procax vultus Impurū os et blaſphemijs ⁊ obſcenitatibꝰ aſſuetū Lubricitas in oculo In geſtu oīs diſſolutio. Sꝫvere quales ex talibꝰ ꝑuulis prodeāt viriatqꝫ ſenes/ perſentit nimiū chriſtianitatꝭquotidiana calamitas ¶ Non fallebat ergo ſed circūſpectiſſime cōſiderabat qͥ affirmauit/ reparatōem moꝝ eccleſiaſticoꝝſi querat̉ fieri inchoandū eſſe a paruulisQuia enī minus corrupti/ minuſqꝫ tenaciter infecti ſunt/ capaciores inueniūturdoctrinarū ſalubriū Et ſi hoc fortaſſis nōſatis ad profectū. Iſtud enī notaſſe videt̉areſtotiles dicens eos ineptos auditoresmoralis ſciētie. nolens ꝑ hoc negare ip̄aꝫ
Z