Confeſſionis ſacramētalis
etiā ſi ſacerdos defuerit dans iſtas indulgentias. Addit̉ forte quia neſcit̉ hic ſatisintentio pape conferētis. Unde qͣꝫuis ſacramentū extreme vnctōis. nō debeat dari niſi in articulo mortis tamē ſi ille ſuſcipiens nō moriat̉ pro tunc nihilominuserit vere inunctus ſacramental̓r. ⁊ tamenin altera vice articuli mortis poterit īungi. nō enim dicit̉ articulꝰ mortis. qꝛ ꝑ illūvel in illo hō moriatur ſed qꝛ ẜm ꝓbabilem coniecturā humanā/ nō eſt in dubiomortis/ ⁊ ita nō oportꝫ expectare horamextremi ſuſpirij. Eſt igit̉ tutum cōſiliumin datōne hmōi indulgentiaꝝ a pena ⁊ aculpa pro articulo mortis ꝙ in qͦlibet tali articulo prout expreſſum eſt/ petat īfirmus ſibi dari indulgētiā talem ẜm papeintentōem ⁊ ꝙ conferēs ſic dirigat intentionē ſuam. ⁊ dicat verbis quibꝰ valet pꝰqͣꝫ abſoluerit eū ſacramental̓r. modo debito tā ab excōicatōibꝰ qͣꝫ a pctīs. do tibi plenā indulgentiā de pctīs tuis. habēdo vtdictū eſt. intentōnem ad grām a papa expreſſam/ ſiue explicet̉ ſiue nō illa intentōUlterius ad illudꝙ queſiſti ſi verſus ille; dirupiſti dn̄e vincula mea. ⁊c̄. dictus ſemel vel ter in mortehabeat efficaciā qualē quidā ponūt ⁊ imponūt Auguſ. dixiſſe Reſpōdeo ꝓ regulacirca talia que ſunt innūerabilia ꝙ nūqͣꝫattribuenda eſt aliqua virtus ſuꝑnaturalis/ talibꝰ rebus quibuſcūqꝫ. niſi hoc trahi poſſit ex ſcriptura ſacra. vel reuelatōnediuina ⁊ oppoſitū credere/ habet quādāſpeciē ſuꝑſtitutōis/ plus vel minꝰ. ẜm naturam oꝑis vel aſſertiōis. Nō oportet tn̄ꝙ ſemꝑ ſit pctm̄ mortale/ īmo habet ſepeexcuſatōem licet apud ſimplices ⁊ pios qͥnō ponūt ſpem in talibꝰ niſi ex virtute diuina/ quā reputāt deū talibꝰ rebꝰ īdidiſſeac ꝑinde ſubleuant ſpem ſuā. ⁊ ymaginationē habent fortiorem. qͣꝫuis inſtruendieſſent crebrius. tam ꝑ ſermones qͣꝫ aliūdevt ſpem ſuā potiꝰ figerent in auxilio dei⁊ ſctōꝝ īmediate. qͣꝫ talia adinuēta q̄rerētNihilominꝰ ꝯdeſcēdēdū ē qn̄ꝫ fragilitati⁊ debili deuotōi hoīm. ⁊ pauce fidei/ qͥ nequeūt ſic ferri in deū īmediate. Et ex hocpn̄t excuſari nouenarie q̄ fiūt cū certꝭ obuātijs qͣs credūt ſimplices eē neceſſarias⁊ ꝙ alioqͥn nihil valeret qͥcqͥd agerēt. vt ſiſolū eēt octo dies vel ſi xi. eēt. ſil̓r ſi det̉
cādela longitudīs illiꝰ qͥ offert ꝙ plꝰ odeſtqͣꝫ longior ⁊ ita de ſil̓ibꝰ innūeris. Nō eſtigit̉ q̄libet talis obẜuātia condēnanda. ⁊extrahēda tāqͣꝫ impia/ ſꝫ potiꝰ ſtudēdumeſt vt illd̓ ꝙ fit; fiat intentōe pia ad deū. ⁊ſub ſpe auxilij ſui ab ipſo ⁊ nō altero qͦlibet ꝯſeq̄ndi. Sic pie p̄t dici. ꝟſus pͥor etſil̓ia nō de aſſertiōe certa/ ꝙ hēat vim huiuſmodi. ſꝫ qꝛ deuotio dicētis hoc meret̉aduiuāte gratia dei. ⁊ ſpes interim ſua vigoroſius eleuatur.Ad aliud cum querit̉. ſi qͥs ſacerdos abſoluat aliquē bonafide. credēs hr̄e ptātē abſoluēdi illū. qͥ tn̄in ꝟitate nō hꝫ ptātē debeat pꝰ modū facere cōſcīaꝫ illi quē putauit abſoluere. Et ſiſic qͥd ageret ſi iā mortuꝰ extiterit. Rn̄deoꝙ tal̓ nō eſt abſolutꝰ ſacr̄alit̓. ſaluabit̉ tn̄ex qͦ bona fide ꝓceſſit ⁊ ꝯtritꝰ eſt/ niſi poſtmodū dum venerit ad noticiā ſuā veritasꝯtēpſit cōfiteri Sacerdos āt tenet̉ ſibi facere cōſcīam dū reſciuerit ⁊ hoc ſi ꝯmodepoſſit fieri alias nō; nec oportꝫ ꝙ ſi nō fecerit alteri conſcīam de hoc qꝛ nō ꝯmodep̄t aut potuit. ſit in ꝑicl̓o dānatōis/ ꝯfiteri tn̄ de ignorātia aut negligētia tutū eritAliud queſiſti ſi dicēdo officiū diuinū occurrat cogitatō deuota circa alid̓ qͣꝫ ſonāt ꝟba ẜuicij/ ſit vtiliꝰ īſeqͥ cogitatōꝫ illā vel ꝯtinuare. qͣꝫ reducere ſe infra terminos ⁊ limites ẜuicij Rn̄det̉ ꝙ talis. aut ē exercitatꝰ iā circa illā cogitatōꝫ. ita ꝙ trāſit apd̓ eū in ꝯtēplatōem.i. ꝙ facil̓r ⁊ abſqꝫ īpedim̄to p̄t ẜm illā ſeip̄m eleuare. ⁊ ẜm illā videre. velut in luīeclaro ⁊ īꝑturbato. ⁊ ita poterit talis incōtēplatōe ſemet exercere etiā tēꝑe ẜuicij. qꝛcū oī facilitate ⁊ abſqꝫ īpedimēto reuerſ. onis ad ea cogitāda q̄ dicūt̉ in ẜuitio. trāſibit in hoc nūc in illd̓. Si v̓o cogitatio q̄occurrit ſit inſolita ⁊ egeat grādi ⁊ forti attentiōe nec poſſit trahi ad failiarē cogitatōeꝫ ⁊ facilē. niſi cū diut̓na meditatōe tūcin hoc caſu videt̉ tutiꝰ ⁊ ꝯſultiꝰ cogitatōꝫillā differre. vſqꝫ pꝰ tꝑs ẜuicij. qn̄ ẜuitiū ēimpoſitum ſub diffinito. Et ẜm hoc videt̉ ītelligi illd̓ dictū Btī bern̄. ī vna omel̓ſuꝑ cātica vbi vetat; ne qͥcqͣꝫ alid̓ tēꝑe ſeruicij cogitet̉. etiā ſi ſalubre aliqͥd occurrerit. ⁊c̄. ¶ Placuit imprecatio lr̄is tuis inſerta qua petis. vt oēs nos deꝰ in ſua pace
3