De abſolutione
cuſtodiat ⁊ a turbatōe mundi ⁊ hominūin abſcondito faciei ſue miſericordit̉ abſcōdat. Eſt accōmoda pn̄ti tempeſtati q̄minat̉ ingentes horrendasqꝫ bellorū plꝰqͣꝫ ciuiliū opiniones a facie quoꝝ/ nō eſtrefugium tutius ⁊ melius/ qͣꝫ ad deum recurrendo/ ꝑ patientiā et humiliatōeꝫ magnam Nam in qualicūqꝫ angulo mundiqualis ſecuritas qualis ve pax ſperabit̉.diſpoſui manere ſtabiliter ī loco meo pariſius. ⁊ illic preſtolari / que domini volūtas de me fiat/ nam locorū mutatio qͥd ꝓficeret nō ſatis inuenio. Expectamꝰ autēprebendā ampliorē et faciliorē ac vberiorem in eccleſia illa magna; non ꝑiſien̄ ſedparadiſi ad quē tendimꝰ. diuerẜ vijs. alius ſic/ alius vero ſic. iuxta vocantis deivarios et imꝑſcrutabiles modos. Faciatigitur quilibet ꝑ bona oꝑa vocatōemⁱ ſuam certā ne ab expectatōe noſtra nos cōfundat deus Tu noīatim frater cariſſimehoc egeris/ auxiliante gratia dei que iugiter tecum ſit ⁊ fructū afferre faciat in patientia/ in qua ſola poſſidemꝰ animas noſtras Lege. xlv. capi. hieremie prophetede verbo dn̄i ad baruch. Et bn̄ vale memor mei in oratōibus tuis Nec pacem q̄ſieris extra ſed aſſidue tecū habita ⁊ libero animi contēptū/ rumores fuge. non ſolum ne incepias nouus autor haberi ſedne te gratis impleāt ⁊ vexent Dn̄m inuoca ⁊ nō trepidabis timore. vbi nō erat timor. Aut ſi timendū eſt illū time qui poteſt corpus ⁊ animā ꝑdere in gehennā ignis. Ammodo dū dubitatōes huiuſmodi morales pulſauerīt animū tuū/ vel tuorum. recurre diligenter ad ſummā qͣꝫ habes ſcilꝫ bertelinā/ quia illic reꝑies rn̄ſiones fere de om̄ibus talibus. aut ſaltem inquirendo ꝓficies exercens ingeniū. ⁊ noua quottidie addiſcens/ vetera profundius in memoria radicabis. Eas vero ſolutōnes qͣs nō inueneris remanda ⁊ ſatis facere curabimus ¶ Eplicit epl̓a magiſtriIohannis Gerſon. miſſa frī ſuo celeſtino. ⁊c̄. ¶ Ex predictis apparet ꝙ formaſufficiēs ⁊ ſecura abſoluēdi in cōfeſſiōibꝰvbi nō habet̉ ſcrupulus aliqͥs de excōmūnicatōne aliqua vel irregularitate poſteaqͣꝫ premiſſa eſt cōgrua aliqua imprecatiovt Parcat tibi deus. vel miſereat̉. ⁊c̄. velſimilis / ē iſta. Ego abſoluo te a peccatistuis. In nomine patris ⁊ filij et ſpirituſ-
ſancti. amen. Nec oportet alia addere. immo tutiꝰ eſt dimittere/ quia talia vel ſuntſuꝑuacua ⁊ nugatoria/ vel diſtrahentia ⁊plus nocumenti quā ſecuritatis ⁊ vtilitatis afferentia. Ubi autē vubitat̉ veriſimiliter aut certitudinal̓r ſcit̉ de excōmunicatōne vel irregularitate forma habet̉ in ſuꝑioribus. nec fingat aliquis nimis leuitſcrupulos in materia conſciētie/ ſed exꝑtorum ⁊ ſapientū conſilio vtat̉. alias nuqͣꝫ ad ſolidā aliquā deuotōeꝫ ꝑueniet. ⁊c̄.¶ Que ſequūtur in predicta littera nonhabent̉ ſed cognoſcens ego ꝙ ad capitulum. xlv. hieremie de baruch me remitteret legendū. manifeſtare neſciētibꝰ curauiSciēdū igitur ꝙ baruch qui ſcriba erat:preuidens nimiā calamitatē que oppreſura erat iudeos de hierl̓m in qua ip̄e tūcerat quando nabuchodonoſor rex babilonis/ oppugnauit eā/ ⁊ timens plurimūinuolui ꝯmuni ceteroꝝ clade/ cepit intraſeip̄m queruloẜ planctibꝰ cōtriſtari. quēdn̄s pie ⁊ paternaliter redarguēs ꝙ ī tātahominū multitudine in captiuitatē adducenda ipſe ſibi requiē ⁊ gaudia quereret/ predixit ip̄ꝫ baruch/ multa cū ceterispaſſurū corꝑaliter ſed nō ſine grandi etdulciſſima cōſolatiōe. ſeruatuꝝ ſe animāeiꝰ/ quocūqꝫ ꝑgeret cōpromiſit. ꝙ quidēilli ſufficere debuit. Unde ſic habet̉ in dicto capitulo. xlv. hieremie. verbū ꝙ locutus eſt Ieremias propheta ad baruch filiū nerie/ cū ſcripſiſſet verba hec in libroex ore Ieremie anno x. Ioachim/ filij ioſie regꝭ Iuda dicēs. hec dicit dn̄s deꝰ rexiſrael ad te baruch dixiſti ve miſero mihiquoniā addidit dn̄s dolorē dolori meolaboraui cum gemitu meo ⁊ requiē noninueni. Hec dicit dominꝰ ſic dices ad eū.ecce quos ego edificaui deſtruo/ ⁊ qͦs plātaui ego euello/ ⁊ vniuerſam terrā hanc. ⁊tu queris tibi gaudia. noli querere. qꝛ ecce ego adducā malū ſuꝑ omnē carnem. dicit dominꝰ ⁊ dabo tibi animā tuam in ſalutem / in omnibꝰ locis ad quēcunqꝫ perrexeris. Hec ibi. Suꝑ quo verbo ait gloſa ordinaria in hūc modū. Rudis adhuctolerantia paſſionū quas exꝑturus eratbaruch expauit captiuitatis calamitatēque tꝑe ioachim imminebat. Unde conquerit̉ dolorē additum dolori ſuo/ cui reſpōſum eſt a deo/ ꝙ ſuꝑflue quereret ſibipacē cū totus ppl̓s ſub faſce tribulatōnū