Uenialiū et mortaliū
32
habentes. qꝛ eſto ꝙ malefactor iraſcatur.aut nō. ip̄e eſt puniēdus. niſi eſſet ꝙ forſitan propter hec/ maius malū adueniretreipublice et bono cōmuni. Et intelligit̉etiā hoc. qn̄ publica ſunt peccata¶ Cōſideratio XVIQn̄ facere cōtra cōſcientiam/ eſt peccatūmortale aut non.Uecunqꝫ ꝑſona que firmā habet cōſcientiā de aliqͦ ꝙ ſit peccatū mortale. ⁊ in illa cōſciētiaipſa hoc facit/ peccat mortaliter quantūcūqꝫ res illa ſit nō mala Sꝫ tales falſe cōſcientie ſepe refutari debent. et auferri adiudiciū magis ſapientiū. Et eſt intelligēdum quod d̓r/ de cōſcientia firma. qꝛ ꝓpter quaſdā faciles dubitatōnes que habētur ⁊ qͣs nō eſt facile auferre qn̄ꝫ nō oportet ꝙ hoc qd̓ dictū eſt / habeat locū. exqͣ habet̉ fortior conſcientia ad contrarium.Cōſideratio XVIIQuō de duobꝰ malis/ minꝰ eſt eligēdum.Uotienſcūqꝫ ꝑ ſuū factū aliqͥscadit in tales laqueos / ꝙ effugere nō poteſt abſqꝫ peccando.tūc debet omittere ⁊ cauere/ nefaciat id qd̓ de ſe eſt peius. Quēadmodūſiqͥs iuraſſet occidere aliū. ipſe debꝫ nō tenere ſuū iuramentū. ⁊ nō occidere alium.Et ſimiliter dico de om̄ibus iuratōibuset de om̄ibꝰ minis. ꝓmiſſionibꝰ ⁊ votis ꝑque peius fieret ea ſeruando qͣꝫ omittēdopropter ſuꝑuenientes caſus fortuitos. vl̓quia facte ſunt ſtulte ⁊ improuide.Cōſiderato XVIIIQuādo ignorātia eſt peccatū ⁊ quomō.Bnorātia accidere p̄t/ aut ꝑ negligentiānon volendi apponere laborē ad ſciendūid qd̓ debet ſciri. aūt ad finē ꝙ liberiꝰ peccet̉ ⁊ iocundiꝰ. Et iſte ignorātie nō excuſant pctm̄. īmo aliqn̄ grauiꝰ efficiūt. Aliaignorantia qn̄ qͥs fecit ſuā diligentiā ẜmſtatū ſuū ⁊ ſuū intellectū ad ſciendum idqd̓ ſciēdū erat/ ⁊ tn̄ nō ſcit totū hoc qd̓ expediuit ſciri ad ſuū ſtatū. Et talis ignorātia/ excuſat ex toto pctm̄. ſicut ignorantiafacti. Si aliqͥs putaret māducare piſcesin ſexta feria/ ⁊ dant̉ ei carnes in ſimilitudine piſciū. talis māducādo nō peccat. niſi aliter ſciat Et ſil̓r in pluribꝰ caſibus. qꝛ
ignorātia de ſe nunqͣꝫ eſt peccatū. ſꝫ negligentia ⁊ ꝯtēptꝰ ſciēdi/ facit peccatu.Conſideratio XIXDe confeſſione multa documenta.Os tenemur ꝯfiteri poſtqͣꝫ peccauimꝰ mortaliter/ tantūmo incaſibus que ſequūt̉. Uidelicetvna vice in paſchate ꝓpter ordinatōem eccleſie. Scd̓o quādo recipi debet ſacramentū euchariſtie. ⁊ ẜm quoſdāom̄ia ſacramēta. baptiſmo excepto. Tertio quādo quis eſt in periculo mortꝭ ẜmveriſimilē cōiecturā ⁊ humanā dubitatōnē. ſicuti in ꝑiculo grauis īfirmitatꝭ. autbelli aūt maris Quarto qn̄ habet̉ ꝯfeſſorqui abſoluere pōt de peccatis. ⁊ putat̉ ſiue credit̉ ꝙ nunqͣꝫ habebit̉. niſi forte nūcvt accidere p̄t in caſibꝰ prelatis reſeruatꝭ.Quinto qn̄ firmā hꝫ qͥs conſcīaꝫ quā nōdeponit ꝙ debet cōfiteri. Et eſt hoc intelligendū qn̄ haberi pōt preſbyter talis qͥpoſſit abſoluere. ⁊ qui nō ſit qui cōfeſſionē reuelet. nec hortet̉ confitētē ſibi ad malum faciendū. Quia in tali caſu fieri debꝫacſi nō haberet̉ tal̓ ſacerdos. etiā ſi eēt ip̄eꝓprius curatus. Et qͣꝫuis materia iſta deconfeſſiōe ſit bene vtilis ad diu tractādū:tamē ego breuit̓ trāſeo/ dicēdo de ea queſequūtur ¶ Prīo de pctō veniali nemo tenet̉ confiterū: qͣꝫuis ſit bn̄ factū ⁊ ꝑfectio.Et ſimil̓r dico de circūſtantijs ⁊ cōditiōibus/ q̄ de ſe nō ſunt pctā mortalia ¶ Itēcelari dꝫ pctm̄ alteriꝰ in confeſſione/ ſicutconfitēs vellet ꝙ celaret̉ ſuū pctm̄. ⁊ nō debet obediri cōfeſſori qͥ hoc vellet inqͥrere.⁊ ſpēaliter ſi nō ſciret̉ bn̄ ꝙ cōfeſſor velletproficere alteri ⁊ nullo modo nocere. ſic̄fit qn̄qꝫ ad trahendū alium a ſuo pctō ſingulariter extra confeſſionē. niſi forte ī caſu quo ꝓpriū pctm̄ dici nō poſſet p̄ſbiterocuicūqꝫ/ ſine accuſando ¶ Itē qͥ nō hꝫ cōtritionē. hoc eſt ꝓpoſitū ⁊ deſideriū abſtinēdi a pctō. talis nō abſoluit̉. ⁊ debet poſtea integre cōfiteri. ⁊ etiā de iſta fictiōe. ſeſimulaſſe ſcꝫ quaſi habuerit bonā contritionē. Et ẜm aliqͦs ſufficit ꝙ nō habeat̉ p̄ſens volūtas peccādi ¶ Itē bonū eſt breuem facere cōfeſſionē; ſine faciēdo longūꝓceſſum ⁊ ſine dicēdo longā qͣſi fabulamSufficit ꝙ cōfeſſor ſufficiēter intelligathoc ꝙ cōfitēs fecit. et ꝙ omittat̉ id qd̓ adgrauitatē pctī non ꝑtinet. Et ſpēal̓r hi qͥ
O 2
R