De cognitiōe peccatorū

ſepe confitētur. aduiſare debent hoc de qͦhn̄t ſpēaliter conſcīaꝫ ⁊ hoc ip̄m dicere etreſiduū ī generali ⁊ breuiter. niſi forte aliter fieret ad hn̄dum conſiliū aut conſolationē ¶ Itē contīgit ꝙ aliqͥs ignorat dealiqͥbꝰ factis Utꝝ faciat vel non. nec etiāſcit vtrum mortaliter peccet aut non. etin tali caſu/ poteſt confiteri ſub conditōedicendo. Ego dubito de tali facto aut demō facti ⁊ de intentōe; pro qͣnto ego peccaui ego ꝯfiteor. qꝛ in cōfeſſione mentirinemo debet. nec affirmare hoc de qͦ eſt dubiū. Tn̄ bonū eſt ⁊ ſecuꝝ de talibꝰ penitere ac ſi quis certꝰ eſſet. ¶ Itē ſiqͥs ſentit ſeꝑ frequēter cōfiteri ꝙ minorē ex hoc habeat deuotōem/ occaſiōe conſuetudīs/ talisdebet abſtinere ad aliqd̓ tꝑs. Et ſil̓iter dico de recipiendo ſacramēta corporis dn̄inoſtri Ieſu xp̄i Sꝫ qͥ ſe ſentit ꝓficere ex hͦmagis ⁊ magis ⁊ habere maiorē cōſcientie pacē pōt om̄i die confiteri ⁊ omni diecōicare ¶ Itē nemo p̄ſumere debꝫ ꝙ poſſit aūt ſciat ſe ponere in ſtatū talē ꝑ diligētiam cōfeſſionū/ quin ſꝑ inueniat de puluere defectuū venialiū. qꝛ in ipſamet confeſſione peccat̉ venialit̓. Itaqꝫ in vacuuꝫtalis fatigaret ſe; qͥ nimis vellet de talibdefectibus confiteri/ ⁊ circa eos īmorari.Quia etiā qͥtat̉ hō multis alijs modis qͣꝫper confeſſionē. vti eſt dicere pater noſteraut ꝑcutere pectus ſuum.¶ Conſideratio XxDe pctīs que fiūt in mercantijs.N mercantijs caueri debēt alique conditōes ſpecialit̓. Uidelicet ꝙ nihil iuret̉ abaliqͦ niſi qd̓ tenere velit. ⁊ niſi teneatur. qꝛaliter ꝑiurat̉ ⁊ peccat mortalit̓ qui ſcientfacit. Et eſt hoc dura res ꝓ noſtris mercatoribꝰ de frācia ¶ Itē ꝙ vitet̉ mēdaciū (etſpecialit̓ ad damnū alteriꝰ) in laudādo ſuas merces multo pluſqͣꝫ iudicent̉ eſſe laudāde. Itē ſi in mercibꝰ ſiue venalibꝰ ſuntmagni defectꝰ qͥ ſciri non poſſunt aūt ꝑcipi/ ſiue recipiēdo ſiue tangēdo/ nō debētcelari. nec vendi debēt ac ſi p̄dictos defectus nō haberēt. Aliter enī fieret deceptōalterius/ grādis ⁊ aliter qͣꝫ qͥs rōnabilitervellet ꝙ ſibi fieret. ¶ Itē ꝙ pro mercātijsſuis qͥs non ꝑdat ſeruitiū dei ad qd̓ tenet̉per preceptū dei aūt eccl̓ie. ⁊ ſpēaliter ẜmpatrie ꝯſuetudinē in qͣ eſt. ⁊ quā p̄lati ſciunt ⁊ ſuſtinent. ¶ Itē ꝙ cuſtodiat̉ bona

fides ẜm ꝙ merces conſtiterīt ⁊ pro qͣntovēdi poſſint. ſaluo ſufficiēti lucro ẜm labores factos ⁊ ẜm tēpus qd̓ currit. Et ꝙꝓpter ſimplicitatē alteriꝰ aut bonā fidem/nō fiat ei peius ¶ Itē ꝙ nō vendat̉ cariad credulitatē qͣꝫ ad argētū. Niſi forte haberet̉ damnū magnū in nō habendo argētum. Et in caſu iſto ⁊ in om̄ibꝰ ſimilibusdebet homo ſuā examīare conſcīaꝫ. Quiaſi iudicat ꝙ plus diligeret ſuam pecuniāvel etiā minorē; qͣꝫ expectare ⁊ plus habere ꝓpter damnū qd̓ recipiet. ego teneo/ ꝙrōnabiliter pōt vendere carius/ ẜm damnū quod ſcit aut intelligit ſe habiturumPropter qd̓ in multis caſibꝰ ſciri poteſtquando erga deū fit vſura ⁊ quando nōquia intentio eſt que facit pctm̄ erga deūquicqͥd ſit de iudicio ad homīes. Propterea ſiquis carius vendat ad credulitatē ſiue expectantiā / ⁊ ꝓpter hāc cauſam nō vellet ſtatim ſolui/ vſura eſt ¶ Item ad cauēdū ꝑiuratōes ⁊ mendacia ⁊ alia pctā/ egoconſulo. ſeruari conſuetudinē quorundābonoꝝ ⁊ fideliū mercatoꝝ hoc eſt. nō ſuꝑferre ſuas merces. ſꝫ eas vendere ad vnūverbū. Et quādo videbit̉ hec cōſuetudocitius ⁊ breuius emet̉. ⁊ fiet placitum deoCōſideratio XXIDe bona fidei noſtre credulitate.Uilibet homo qͥ habet rōnē etdiſcretōnem/ debet ꝑ exp̄ſſumcredere articulos noſtre fidei. ⁊vęritates q̄ ei cōiter p̄dicant̉ etannūciantur. tam ꝑ vſum ſctē eccleſie. vtieſt in colendo feſta ⁊ ꝑ auctores approbatos ⁊ ꝑ ſuū curatū. Sicuti eſt ꝙ eſt vnusſolus deus in tribꝰ ꝑſonis. qui om̄ia creauit. ⁊ qͥ habꝫ iuſtū ⁊ ſapiēs regimē totiusmūdi. Et cōformiter de alijs articulis etveritatibus. Nec debēt ſimplices hoīnesmagnas facere inqͥſitōes de talibꝰ veritatibus. ſed eas credere humiliter. qꝛ peſſima ſuꝑbia eſt nō velle intellectū ſuū ſummittere ad credendū ⁊ ſe inclinādū/ in idquod deus p̄cepit ¶ Cōtra hoc faciūt illiqͥ murmurāt de hoc ꝙ deus facit vni ⁊ nōalteri. acſi ſit iniuſtus. aut neſciat qͥd faciat. ¶ Contra hoc faciūt ſortilegi ⁊ ſortilege Etſi eueniat ꝙ inimicus tibi afferat vl̓mittat tibi fantaſias ⁊ cogitatōes contraaliquas veritates fidei. et tu ſentis ꝙ eas.repellere nō potes. nō reputes ⁊ cōtemne