Uenialium ⁊ mortaliū
et in qͥbus dei ordinatōe aut noſtra volūtate/ nos eis ſummiſimꝰ. Quia ſi ep̄s meus p̄ciperet ingredi religionē. ego niſi vellem nō facerē. niſi publicū feciſſem pctm̄ꝑ qd̓ hoc meruiſſem. Similit̓ dico de abbatibus. De dn̄is tꝑalibꝰ. De pr̄e ⁊ mr̄e.Conſiderato ſeptima. Qn̄ inuidia eſt peccatū ⁊ quale.Nurdia de ſe eſt peccatū mortale quia cōtraria eſt charitati. qꝛ de bono dolet alienō ⁊ gaudet de malo. ¶ Tamē cōſiderandū eſt ꝙ inuidia aliqn̄ ſurgit ex motionenaturali. quēadmodū aliqͥ ex natura ſuacorrupta. ſunt inuidi. ſicut videmꝰ int̓ canes. Et ſimilit̓ de alijs vicijs Et talis motus inuidie nō eſt peccatū. qꝛ nō eſt in noſtra ptāte. Et ſil̓iter dico de oībus motibus qͦs a natura habemꝰ. Et hoc intelligendū eſt qn̄ conſenſus nō iungit̉ ¶ Secundo inuidia ſubrepit ꝑ deliberatiōemquandā. nō tamen ꝑfecta nec plenam ſeucōpletā Et hec appellat̉ primꝰ motus. qn̄nō aufert̉ qͣꝫcito qͥs facere poſſet. quanqͣꝫauferat̉ anteqͣꝫ habeat̉ plenus cōſenſus ⁊incipit diſplicere. ⁊ hec nō eſt niſi venialepctm̄ Et ſimiliter eſt in om̄i peccato generaliter. ¶ Tertio dolor de bono alteriuspoteſt cōtingere ſine inuidia. videlicꝫ qn̄dolor hmōi iō eſt. qꝛ tale bonū euenit addamnū alterius bone ꝑſone. aut populiqui nō demeruit. vt ſi malus hō. habeatptātem grandē; ꝑ quam mala faciat/ pōthaberi triſticia ꝓ eo ꝙ talē habet ptātem.¶ Quarto dolor ille de bono alteriꝰ accidit ex volūtate deliberata ⁊ certa ſcientia.ſine cā bona. ⁊ hec eſt ſemꝑ pctm̄ mortale¶ Per hoc bn̄ poſſumꝰ ſcire qn̄ detractōeſt mortale pctm̄ aūt nō Detractōeꝫ dicode altero male dicere ꝑ odiū vel inuidiamQuia maledicere de alio. ꝓ fine bono/ adcauendū ne faciat malū. aut ꝓ eius correctōe. aut cā officij facere vel dare teſtimoniū veritati. nō eſt pctm̄. ſi alia mala volūtas nō admiſceat̉. Etſi hoc fit ſolū pro facilitate loq̄ndi. ſicut ſepe ꝯtingit. ⁊ malūqd̓ d̓r/ nō cedit ad magnū dānū alterius/vel fame ipſiꝰ/ pctm̄ eſt veniale. Sꝫ tamēdānū poſſet eſſe tale/ ꝙ facilitas loq̄ndi n̄excuſaret. Quia cauēda eſt leuitas dicēdiqn̄ ad damnū grāde alterius cedit. ¶ Cōformiter videre poſſumꝰ qn̄ deridere alterū aūt maledicere. pctm̄ eſt mortale. aut n
ẜm malū qd̓ inde venit ⁊ intentōem facientis ⁊ irā quā alter inde ſuſcipit. aut poteſt reciꝑe veriſimiliter. aut ratōnabiliterConſideratio octaua Quando ira eſt peccatū ⁊ quale.Ra de ſe eſt mortale peccatum. quiaira eſt deſideriū vindicte ⁊ male volendi alteri/ quod eſt charitati ꝯtrarium. Tunc ſicut in p̄habitis ita ethic debꝫ ꝯſiderari/ ꝙ qū̄qꝫ ira accidit perbonā cām ⁊ ad bonū finē. qd̓ fit qn̄ quisiraſcitur ꝓpter vicia nō autē cōtra ꝑſonā.Et ſic etiā iraſci debemꝰ cōtra ꝓpria vicia⁊ cōtra aliena quilibꝫ iuxta ſe ⁊ ẜm ſtatūſuum. ſicuti iudices qͥ debent punire malos de ſuis malefactis. Et qͥlibet tēꝑe ⁊ loco debet ſe opponere aduerſus mala q̄ videt fieri/ ſiue ꝑ preces ſiue ꝑ bonas exhortatōnes. aut ꝑ ſil̓es modos. ¶ Ira aliqn̄non eſt niſi ꝑua aut nulla affectō amoriserga aliū. vti qn̄ nō deſiderat̉ ei nec bonūnec malū/ ⁊ eſt hic defectus aut diminutōcharitatis. Nec eſt pctm̄ mortale niſi qn̄ꝓximꝰ videt̉ ī extrema ncc̄itate. qꝛ tūc adiuuādꝰ ē ſub pena mortal̓ pctī ſi fieri pōt¶ Qn̄ꝫ ira nō accidit niſi ex ꝯplexiōe naturali/ ſic̄ hoīes antiqͥ ⁊ melancolici/ ſuntde ſua natura iracūdi/ ⁊ ira tal̓ nō ē pctm̄¶ Ira qn̄qꝫ venit ꝑ ſubitū motū ⁊ īꝑfectādeliberatōꝫ ⁊ nō eſt niſi veniale pctm̄ Sꝫſi venit ꝑ ꝯſenſiōꝫ ꝑfectā/ pctm̄ erit mortale ¶ Nihilominꝰ ira nō dicit qn̄ꝫ deſideriū vidicte ſꝫ eſt q̄dā impatiētia de factoalteriꝰ abſqꝫ hoc ꝙ deſideret̉ ei malū. hocnō eſt ꝓprie ira nec ē mortale pctm̄ / ſi īpatiētia nō ſit talis ꝙ ex toto īpediat rōeꝫ etoꝑatōeꝫ alioꝝ bonoꝝ ¶ Ulteriꝰ ꝯſiderādū eſt; ꝙ bn̄ p̄t deſiderari ꝙ malefactū alteriꝰ puniat̉ ꝑ iuſticiā ⁊ ꝑ iudices ad hͦ ordinatos ⁊ ad finē ꝙ qͥs gaudeat iure ſuoet hoc nō eſt peccatū tm̄ ſe nō admiſceatmala volūtas/ hoc eſt ꝙ nō plus deſideretur damnū alteriꝰ/ qͣꝫ recuꝑare iura ſuaEt ẜm hoc ꝙ dictū eſt/ iudicari p̄t qn̄ minari vel vilipēdere alterū ꝑ iram; eſt pctm̄mortale/ aut non/ ẜm ſcꝫ ꝙ ꝑ talia factarecipit̉ vindicta/ ⁊ nocet̉ proximo ¶ Etiam quo modo maledicere alteri ꝑ deliberatōem imprecando et optando ei malūgrande/ eſt peccatum. Et quo modo etiāblaſphemare/ deſpicere / ac denegare deum/ et ſanctos et ſanctas eius/ cauſa ire
32
M