Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Uenialium mortaliū

et in qͥbus dei ordinatōe aut noſtra volūtate/ nos eis ſummiſimꝰ. Quia ſi ep̄s meus p̄ciperet ingredi religionē. ego niſi vellem facerē. niſi publicū feciſſem pctm̄ qd̓ hoc meruiſſem. Similit̓ dico de abbatibus. De dn̄is tꝑalibꝰ. De pr̄e mr̄e.Conſiderato ſeptima. Qn̄ inuidia eſt peccatū quale.Nurdia de ſe eſt peccatū mortale quiatraria eſt charitati. qꝛ de bono dolet alie gaudet de malo. Tamē cōſideran eſt inuidia aliqn̄ ſurgit ex motionenaturali. quēadmodū aliqͥ ex natura ſuacorrupta. ſunt inuidi. ſicut videmꝰ int̓ canes. Et ſimilit̓ de alijs vicijs Et talis motus inuidie eſt peccatū. qꝛ eſt in noſtra ptāte. Et ſil̓iter dico de oībus motibus qͦs a natura habemꝰ. Et hoc intelligendū eſt qn̄ conſenſus iungit̉ Secundo inuidia ſubrepit deliberatiōemquandā. tamen ꝑfecta nec plenam ſeucōpletā Et hec appellat̉ primꝰ motus. qn̄ aufert̉ qͣꝫcito qͥs facere poſſet. quanqͣꝫauferat̉ anteqͣꝫ habeat̉ plenus cōſenſusincipit diſplicere. hec eſt niſi venialepctm̄ Et ſimiliter eſt in om̄i peccato generaliter. Tertio dolor de bono alteriuspoteſt cōtingere ſine inuidia. videlicꝫ qn̄dolor hmōi eſt. qꝛ tale bonū euenit addamnū alterius bone ꝑſone. aut populiqui demeruit. vt ſi malus. habeatptātem grandē; quam mala faciat/ pōthaberi triſticia eo talē habet ptātem. Quarto dolor ille de bono alteriꝰ accidit ex volūtate deliberata certa ſcientia.ſine bona. hec eſt ſemꝑ pctm̄ mortale Per hoc bn̄ poſſumꝰ ſcire qn̄ detractōeſt mortale pctm̄ aūt Detractōeꝫ dicode altero male dicere odiū vel inuidiamQuia maledicere de alio. fine bono/ adcauendū ne faciat malū. aut eius correctōe. aut officij facere vel dare teſtimoniū veritati. eſt pctm̄. ſi alia mala volūtas admiſceat̉. Etſi hoc fit ſolū pro facilitate loq̄ndi. ſicut ſepe ꝯtingit. malūqd̓ d̓r/ cedit ad magnū dānū alterius/vel fame ipſiꝰ/ pctm̄ eſt veniale. Sꝫ tamēdānū poſſet eſſe tale/ facilitas loq̄ndiexcuſaret. Quia cauēda eſt leuitas dicēdiqn̄ ad damnū grāde alterius cedit.formiter videre poſſumꝰ qn̄ deridere alte aūt maledicere. pctm̄ eſt mortale. aut n

ẜm malū qd̓ inde venit intentōem facientis irā quā alter inde ſuſcipit. aut poteſt reciꝑe veriſimiliter. aut ratōnabiliterConſideratio octaua Quando ira eſt peccatū quale.Ra de ſe eſt mortale peccatum. quiaira eſt deſideriū vindicte male volendi alteri/ quod eſt charitati ꝯtrarium. Tunc ſicut in p̄habitis ita ethic debꝫ ꝯſiderari/ qū̄qꝫ ira accidit perbonā cām ad bonū finē. qd̓ fit qn̄ quisiraſcitur ꝓpter vicia autē cōtra ꝑſonā.Et ſic etiā iraſci debemꝰ cōtra ꝓpria vicia cōtra aliena quilibꝫ iuxta ſe ẜm ſtatūſuum. ſicuti iudices debent punire malos de ſuis malefactis. Et qͥlibet tēꝑe loco debet ſe opponere aduerſus mala videt fieri/ ſiue preces ſiue bonas exhortatōnes. aut ſil̓es modos. Ira aliqn̄non eſt niſi ꝑua aut nulla affectō amoriserga aliū. vti qn̄ deſiderat̉ ei nec bonūnec malū/ eſt hic defectus aut diminutōcharitatis. Nec eſt pctm̄ mortale niſi qn̄ꝓximꝰ videt̉ ī extrema ncc̄itate. qꝛ tūc adiuuādꝰ ē ſub pena mortal̓ pctī ſi fieri pōt Qn̄ꝫ ira accidit niſi ex ꝯplexiōe naturali/ ſic̄ hoīes antiqͥ melancolici/ ſuntde ſua natura iracūdi/ ira tal̓ ē pctm̄ Ira qn̄qꝫ venit ſubitū motū īꝑfectādeliberatōꝫ eſt niſi veniale pctm̄ Sꝫſi venit ꝯſenſiōꝫ ꝑfectā/ pctm̄ erit mortale Nihilominꝰ ira dicit qn̄ꝫ deſideriū vidicte ſꝫ eſt q̄dā impatiētia de factoalteriꝰ abſqꝫ hoc deſideret̉ ei malū. hoc eſt ꝓprie ira nec ē mortale pctm̄ / ſi īpatiētia ſit talis ex toto īpediat rōeꝫ etoꝑatōeꝫ alioꝝ bonoꝝ Ulteriꝰ ꝯſiderā eſt; bn̄ p̄t deſiderari malefactū alteriꝰ puniat̉ iuſticiā iudices ad ordinatos ad finē qͥs gaudeat iure ſuoet hoc eſt peccatū tm̄ ſe admiſceatmala volūtas/ hoc eſt plus deſideretur damnū alteriꝰ/ qͣꝫ recuꝑare iura ſuaEt ẜm hoc dictū eſt/ iudicari p̄t qn̄ minari vel vilipēdere alterū iram; eſt pctm̄mortale/ aut non/ ẜm ſcꝫ talia factarecipit̉ vindicta/ nocet̉ proximo Etiam quo modo maledicere alteri deliberatōem imprecando et optando ei malūgrande/ eſt peccatum. Et quo modo etiāblaſphemare/ deſpicere / ac denegare deum/ et ſanctos et ſanctas eius/ cauſa ire

32

M