De cognitōe pctōrum

gaudebat ꝙ alij nō habebāt illa vt publicanus. Et hoc ſignū erat ꝙ putabat clareꝙ bona ſua eſſent de ſe. non aūt de deo folummō Alias enī nō ſe plus glorificaſſetqͣꝫ ſi bona illa fuiſſent in alio. ¶ In tribꝰvltimis caſibꝰ ſuꝑbia ſemꝑ eſt pctm̄ mortale/ ſi aſſit deliberatio ⁊ plenus conſenſus. quēadmodū ſemꝑ intelligo qͣndo depeccato mortali loquor ⁊ ante ⁊ poſt. Inprimo caſu eſt p̄ſumptio que p̄t eſſe peccatū veniale ſolū. Solū dico quādo ipſaꝯtingit ꝑ ignorantiā. aut ip̄m putare nōeſt certu neqꝫ affirmatū. Exempli gratia.Aliquis poteſt cogitare ꝙ ꝯfeſſus ſit. autbene penituerit. qꝛ ſcilicꝫ ad hoc ſatis bonas hꝫ apparētias; quāqͣꝫ forte nō ſit ita.Eſt itaqꝫ ſecurius/ nō ſe ſimpl̓r aſſecurare in talibus quin ſemꝑ habeat̉ ratōnabilis timor diuinoꝝ iudicioꝝ ⁊ hūane fragilitatis. Et in hoc peccauit ſanctꝰ petrꝰqui tenebat ꝙ moreret̉ pro xp̄o ieſu ⁊ plures alij ꝯformiter; qui putāt ꝙ cōtra tentationes/ mirabilia facerēt ¶ Eſt etiā bene conſiderandū ⁊ aduertendum/ in hocpeccato ⁊ in alijs ꝙ ſcꝫ aliquādo recte iudicat̉ ⁊ dicitur ꝙ omīa habeant̉ a deo ⁊ ſine ipſo nihil valeret. ⁊ tamē totū fit in cōtrariū. pro eo ꝙ volūtas nō eſt iudicio rōnis cōformis. Et dici poteſt talibꝰ/ ꝙ ipſi ſeipſos ꝓprio ore cōdemnāt. Si enī dicit ꝙ totū habes a deo. cur gloriaris tu etdeſpicis aliū acſi de teipſo haberes Hocaꝑte videmꝰ in luxuria. ꝙ homo iudicat ⁊bene ſcit/ ꝙ talis res eſt peccatū ⁊ tamē facit. Nitendū eſt itaqꝫ ꝙ rō ⁊ volūtas/ ſemꝑ ſint ꝯcordes in bono. ⁊ totū ꝓſperabit̉.Conſiderato quinta. Quando iudicare aliū eſt pctm̄ ⁊ qͣle.Udicare aliū/ venit de ſuꝑbia. Poteſt āthoc iudiciū fieri de oꝑibus alteriꝰ. vel deipſamet ꝑſona. Et hoc fit duobꝰ modis.Uno modo ꝑ certitudinē. altero ꝑ p̄ſumptionē leuem ſolūmodo ⁊ ſuſpitiōem. ¶Iudicare aliū firmit̉ eſſe malū erga deū ⁊iuſte damnandū. peccatū eſt mortale cōtra bonitatē ſpūſſancti. qꝛ in vno momēto/ ſpūſſctūs p̄t hoīem facere bonū. ſicutpaulo fecit Marie magd̓. ⁊ multis alijs ⁊p̄t homo eadē hora penitere Eſtqꝫ ſtultū⁊ iniuſtū iudicare de hoc qd̓ neſcit̉. qd̓ citius iudicari debꝫ ad bonū qͣꝫ ad malum¶ Iudicari de oꝑbꝰ/ p̄t eſſe qn̄ oꝑa de ſe

ipſis ſunt talia ꝙ qͦcunqꝫ mō ipſa nō pn̄tbn̄ fieri. nec ꝑ bonā intentōꝫ nec alio mōEt ibi p̄t bn̄ ꝓ certo iudicari ꝙ ſunt mala⁊ ꝙ alter malefecit. Si oꝑa ſunt indifferentia. vel talia ꝙ pn̄t bene ⁊ pn̄t male fieri. iudicare ꝓ certo ꝙ mala ſint. niſi aliterappareat eſt peccatū mortale. qꝛ tamcitoimmo citius iudicari debꝫ bonū qͣꝫ malūqn̄ fieri poterat bene. ¶ In hoc tamē caſu ⁊ in alijs haberi pn̄t ſine mortali pctōalique ſuſpitiōes ⁊ iudicia leuia. quanqͣꝫbonū ſit eas cauere Et caueri debet benene in tali caſu quis malū loquat̉/ aut diffamet alium/ ꝑ tales leues p̄ſumptōes. etſpecialit̓ in affirmādo eas plus iuſto. autcōtra bonū alterius. Sicuti ad faciendūmori hoīem; ꝯuenit certiſſimū habere iudiciū. ⁊ ſimilit̓ in exulando ſiue relegādoextra patriā hoīem. vel in auferendo ſibibonā ſuā famā notabilit̓. In ꝑuo tamendāno nō eſt tale ꝑiculū. ¶ Scd̓m ea quehic ⁊ priꝰ antea dicta ſunt/ ſciri p̄t qn̄ habere dedignatiōem de proximo eſt pctm̄mortale aūt nō ⁊ etiā ꝑ ea que dicēt̉ de inuidia ⁊ ira ¶ Et ſciendū ꝙ iudicare ſuosſuperiores. multo peius eſt/ qͣꝫ de alijsConſiderato ſextaQuādo contēptus ſuꝑioꝝ eſt pctm̄ ⁊ qͣleOntemptꝰ ſeu deſpectꝰ ſuꝑioꝝc⁊ ꝑ hoc non obedire/ eſt ſpēalepctm̄ ſuꝑbie. Et eſt ſꝑ mortaleqn̄ ex certa ſciētia fit trāſgreſſiomandatoꝝ ſuoꝝ ſuꝑiorū/ principaliter ⁊ſolūmō ꝓ eo ꝙ ipſi hoc p̄ceperūt. qꝛ ibi ꝓprie eſt cōtemptus. Aut quādo nō reputant̉. nec fit vis de preceptis eoꝝ. ac ſi ipſi hoc nō p̄cepiſſent. ⁊ ꝑ hoc nō obediturQuādo tamē trāſgreſſio fit mandotoꝝ aſuꝑioribus datoꝝ/ pro aliqua fragilitateaut pro alia cauſa; nō eſt hoc nominādūpeccatū ꝑ contēptū. Et hoc valde cōſiderandū; ſpecialiter inter religioſos. ⁊ generaliter erga om̄ia precepta facta ꝑ hoīes:nō ꝑ deum ſine medio. Sepe enī tranſgredi ordinatiōes eorum ⁊ regulas/ noneſt peccatum mortale Et dicere aliter/ eētnimis durum. Sed tamē quando contēptus accedit qualis dictus eſt/ non eritexcuſatio mortalis peccati. ¶ Hoc in loco ſcire debetis / ꝙ non tenemur obedire ſuperioribus noſtris/ niſi in caſibusin quibus/ ipſi ſunt nobis ſuperiores.