Uenialium ⁊ mortaliū
querit̉ vana gloria. ¶ Quantū ad primā cām eſt ſciendū/ ꝙ queri poteſt gloriapro altera quatuor cauſarū ¶ Primo advitandā infamiā falſam. vt ſi diceretur ꝙego ſum latro. bene poſſum cōtrariū aſſerere/ ⁊ velle ꝙ ſciat̉ ꝙ ego ſum alius qͣꝫuishoc fieri nō poſſit ſine laudatōe mei. Etſic nō eſt pctm̄. ſolūmodo nō habeat̉ intētio corrupta ſiue admixta. ſicut facillimecontīgit. Immo quādoqꝫ tenemur q̄rereſeu velle ita laudari ⁊ eſt prudētia ⁊ iuſticia. ¶ Scd̓o laus ſeu gl̓a queri poteſt/ ꝓaliqͦ ſpūali ꝓfecto ad gloriā dei ⁊ ad edificatiōeꝫ ꝓximi. ſicut ſctūs paulus ſemetipſum laudauit. Et qui bn̄ ſcit hoc/ tꝑe ⁊ loco cōuenientibꝰ facere/ fine alia intentiōemala admixta/ magnū eſt meritū. nō aūtpctm̄. Tn̄ difficile eſt ꝙ hoīes qͥ nō ſuntꝑfecti ⁊ in hūilitate fundati; ſciant hoc bene facere/ ſpēaliter in publico Facilius fithoc in ſecreto inter amicos in colloqͥo/ qͦſe mutuo diligūt deuote ac pure. et bonaſua facta reuelāt inuicē. qn̄qꝫ ꝓ habendoꝯſilio aūt ad dandā conſolatōem ¶ Tertio querit̉ talis gloria / ꝓpter auariciā velꝙ habeat̉ maior licētia/ vel via/ malefaciēdi ⁊ decipiēdi. ⁊ ſic eſt pctm̄ mortale qꝛ finis eſt pctm̄ mortale. Sil̓r eſt ꝑ om̄ia ¶Quarto vana gl̓a querit̉ ⁊ laudatio ꝓ fine aliqͦ qui nō eſt niſi veniale pctm̄. ſicuti qn̄ captat̉ aliqͣ leuis placētia/ in laudealicuiꝰ. et hoc eſt pctm̄ veniale. niſi aliudmalū ſe admiſceat. Hoc dico ꝓpter illum/qui ꝓ tꝑe illo ordinare deberet laudē ſuā⁊ regratiari deo vel ad aliū ꝓfectū ad quētenet̉ ꝓ tūc. ⁊ ipſe hoc omittit ¶ Secūda cā ꝓpter quā vana gl̓a eēt pctm̄ mortale eſt ꝓpter opꝰ vel materiā/ ꝑ quā vana q̄ritur doxa. ¶ Et fit hͦ tribꝰ modis. Quiavel opus eſt malū de ſe ⁊ pctm̄ mortale. ⁊ibi nō eſt dubiū quin q̄rere gl̓aꝫ peſſimūeſt pctm̄ mortale. ſicuti q̄rere gl̓am de occidēdo ꝓbū hoīem. de igne īpoſito. de rapiēdo feminas bonas/ exprobrare alteri.vel vindicādo ſe iniuſte de altero. ¶ Autopus de ſe bonū eſt. vt eſt facere elemoſynas/ ieiunare/ orare Et ibi attēdere oportet qūo vana q̄rit̉ gl̓a. Uel ſcꝫ ꝓ fine prīcipali. ⁊ hoc ē pctm̄ mortale. qꝛ ẜm rectā rōnem/ opꝰ bonū nō dꝫ ordinari in peiꝰ opſicut in finē principalē. quēadmodū peccatū mortale ẜm doctores eſt / ſiqͥs p̄dicetꝓ victu hn̄do principal̓r. ⁊ tn̄ vnū ⁊ alte
rū eſt ẜm ſe bonū. ſꝫ ordinatio ꝑuerſa eſt ⁊reuerſa. Si āt gl̓a ſurripit in dicto v̓tuoſo oꝑe nō qͣſi prīcipalis finis aut principalis cā ad faciendū idē opꝰ nō eſt pctm̄mortale. Nihilominꝰ cōſiliū bonū eſt auferendi eā ⁊ expellēdi qͣntū pōt. ad finemꝙ totū puriꝰ fiat ⁊ ad vitandū ꝑiculū ponēdi principalē intentōeꝫ in illa laudatōne. Ampliꝰ etiā caueri debꝫ iſtd̓ in ſpūalibus bonis qͣꝫ tꝑalibus ꝓ tāto ꝙ p̄cioſiora ſunt. ¶ Poſtremo opus bonū p̄t eē indifferēs. hoc eſt dictū ꝙ de ſe nec bonū eſtnec malū vt eſt hr̄e tunicā nouā. diuitiasaut pulcritudinē. Et in his rebꝰ hr̄e gloriā/ de ſe nō eſt mortale pctm̄. Et dico notāter de ſe. qꝛ alia pn̄t eē ꝑicula que caueridebēt. vt ſcꝫ ſi mulier quedā ſcit ꝙ ꝑ tunicas ſuas/ dat alijs occaſionē peccādi. autꝑ ſuū pulcrū ſermonē. aut ꝑ nimis on̄dēdo ſua pulcritudinē. aut ꝑ bn̄ choriſare/ipſa tenet̉ dimittere. Qn̄qꝫ eccl̓ia ꝓhibettalia oꝑa ſicut torneamēta. aut choreas. īcerto tēꝑe ⁊ loco. Non dico ego cauēdamoēm occaſionē ꝑ quā alius peccare poſſꝫqꝛ fieri nō poteſt. ſed nihil fieri debet adhunc finē qd̓ ꝑ ſtultā placentiā aut fatuūdeſideriū aūt aliter / alius peccet. Etſi ſcitur ꝓ certo/ ꝙ dat̉ cā alteri ita peccādi/ caueri debet ẜm poſſe Mulier enī nō tenet̉neqꝫ dꝫ/ deformare ⁊ defigurare ſe aut veſtire de ſacco/ aut nunqͣꝫ ire plꝰ ad eccīam;quāqͣꝫ ſciat ꝙ aliqͥ ſtulti/ ſtulte eā cōcupiſcūt. tn̄ ſicut dictū ē/ diſplicere ei dꝫ Perhec q̄ dicta ſunt p̄t ſciri qn̄ ipocriẜ aut iactātia/ ſunt pctā mortalia aūt nō ¶ Quātū eſt de inobediētia aut de iudicādo aliūſpeciales faciā cōſideratōes. Et de cōtemptū ⁊ dedignatōne ⁊ ſuꝑbia que habeturerga deum. ſicut lucifer et phariſei.Conſi. ¶ ¶ Quādoſuꝑbia eſt mortale pctm̄ aut venialeUꝑbia erga deū / hr̄i p̄t ꝑ hocꝙ putat̉ hr̄i gr̄a quā qͣs noͣ hꝫ.aut ꝑ hͦ ꝙ qͥs putat eā/ aut vulthr̄e de ſeip̄o .ſ. ꝑ ſuā ſapīaꝫ. autfortitudinē. aut pulcritudinē Aut ꝑ hͦ ꝙputat eā bn̄ meruiſſe erga deū. qͣi deꝰ ita teneat̉ facere. ⁊ ꝙ alit̓ faciēdo/ īiuſte faceret.Aut ꝑ hͦ ꝙ qͥs putat ⁊ vult hr̄e grāꝫ a deoqͣi ꝓ ſe ſolo ⁊ de hͦ ipſe ſuꝑbit. ſic̄ peecauitphariſeꝰ qͥ reddebat grās deo de bonis ſuis. qd̓ bn̄ factū ē. ſꝫ ī hoc ipſe deficiebat ꝙ
L