De preceptis decalogi
qui in teſtimoniū huius inuiolate fideivſqꝫ ad mortē dimicauerūt. ¶ Cōtra hācfidem illibatā grauiſſime peccāt hereticiſciſmatici. idolatre. ſortilegi. incātatores.⁊ magici. ceteriqꝫ artibus a lege diuina ꝓhibitis vtētes. aut demonū inuocatores⁊ generaliter qͥ articulos fidei noſtre/ totaliter aūt in parte/ palā vel occulte deridētIlli p̄terea qͥ nō credūt deū om̄ia iuſtiſſime regere ſua liberrima volūtate. ſed potius aſſerentes om̄ia nature vel fortune velfato ſubijci. Preterea malorū quēadmodum bonorū finalem ſaluatōem affirmātes. Illi deniqꝫ qui noſtrorū actuū imputabilitatē ad meritū vel demeritū negantqui dei p̄deſtinatōem vel reprobatōeꝫ dicunt opeꝝ noſtrorū tollere libertatē. Horum ſimiles cōtra fidem orthodoxā ſunterrores innumeri; procedentes ex intellectu ſuꝑbo humiliare ſe deo recuſante. autex falſa ph̓ia vel potius melācolia fantaſtica. aut demū ex voluptuoſa carnalitaterōis iudiciū ⁊ affectꝰ pietatē ſubuertente¶ Quartum capitulum manifeſtat qͥd deus nobis obſeruandū precepit enumerās. x. p̄cepta decalogiIigitur (vt in ſuꝑioribus habitu eſt) deus optimus atqꝫ iuſtiſſimus nos homīes vltra ſupraqꝫ irrōnales creaturas adeoexcellēter cōdiderit ad imaginē ſuam. ſcꝫdans memoriā intellectū atqꝫ voluntatēvt cognoſcamꝰ eū ſeruiamus ⁊ amemus.Miſericordiſſime p̄terea redemerit. paſ-ſionē ꝓ nobis talem perferendo qͣlem necipſi ꝓ delictis noſtris ſufferre vellemꝰ: ꝓfecto iuſtiſſimū eſt/ vt ip̄i deo fidelit̓ ẜuiamus tanqͣꝫ ſubiecti ſupremo dn̄o. ſicut filij naturales patri legittimo. et velut ſeruiex dominio peccati. carcere. morteqꝫ redēpti / ſaluatori liberaliſſimo Attento ꝙ nōbis eius p̄cepta ſeruantibꝰ/ gloria inexcōgitabilis ab eodē promittit̉. trāſgreſſoribus vero ineſtimabilia tormēta reſeruāt̉Cognoſcens nihilominꝰ ipſe pijſſimꝰ pater noſtrā fragilitatē ⁊ exiguā potentiā nequaqͣꝫ requirit a nobis omne ſeruitiū qd̓ẜm iuſticie rigorē exigere poſſet. dedit qͥnpotius certū numeꝝ p̄ceptoꝝ/ quoꝝ obſeruatio ſibi ſufficiēs eſſet. que etiā legisdecalogo cōtinent̉ Quapropter ad hec p̄cepta ſcienda ⁊ intelligēda tenet̉ quilibet
ꝑ ſe vel aliū diligentiā apponere pro conſeruatōne vite ſpiritualis/ quātū pro vitecorꝑalis ſuſtentatiōe poneret. ⁊ eo maiorem quo īmortalis anima eſt corꝑe p̄ſtātior. ſine quoꝝ noticia/ nullus poteſt cōueniēter peccata vitare aūt ab eis reſurgere. ⁊ quoꝝ ignorātia ex deſidia ꝓueniensnō excuſat ſed accuſat ⁊ condēnat. Sūtautē hec decem precepta his metris comprehenſa. Unū crede deū. nec iures vaneꝑ ipſum. Sabbata ſanctifices ⁊ venerare patres Non ſis occiſor fur. mechꝰ. teſtꝭiniquꝰ Uiciniqꝫ thorū resqꝫ caueto ſuas¶ EQuintū capitulūeſt de explanatōe primi p̄ceptiRimum preceptū eſt. Diligespdn̄m deū tuū ex toto corde tuoex tota mente tua. ⁊ ex tota v̓tute tua. Hoc eſt non voles ſciēter rem quācumqꝫ amare plus qͣꝫ deū. propter qd̓ deiamorē perdas Hoc autē preceptū cōueniēter ab hoīe ſeruat̉ ⁊ nō aliter ſi legē dei⁊ alia p̄cepta/ oꝑbꝰ impleat. Quiſqͥs enīmortalit̓ peccat p̄ceptū hoc infringit. qꝛvolūtatē ſuā diuine volūtati oppoſitū p̄cipiēti / anteponit ¶ Special̓r autē ꝯtrahoc p̄ceptū agūt hoīes ingrati ꝯtra diuina iudicia ⁊ ordinatōes aut regimē ergaſe vel alias creaturas murmurates. qͣi nōeſſet deꝰ oīno iuſtꝰ bonꝰ atqꝫ miſericors ⁊totus amabilis atqꝫ deſiderabilis ¶ Illiitē qͥ in foueā deſꝑatiōis ſeipſos p̄cipitātꝑ impatiētiā ¶ Illi p̄terea qͥ vrgēte infirmitate aūt neceſſitate aliqͣ ſortilegos ꝯſulunt ⁊ diuinatores. vtētes pomis inſcriptis. aut breuibꝰ cartulis ſiue cedul̓ colloſuſpēẜ. aut caracteribꝰ. ⁊ alijs qͥbuſlibꝫ vanis credulitatibꝰ. qͣi deꝰ ip̄e nō eēt vſqꝫ q̄qꝫbonꝰ potēs ⁊ ſapiēs ad eis ſuccurrēdū qn̄tū ſit eoꝝ ncc̄itatibꝰ expediēs Faciat igit̉hō in ncc̄itate ꝯſtitutꝰ qͣntū p̄t. ꝓcurās remediū naturali īduſtria. nō tēptādo deūqd̓ graue pctm̄ ē. aut noua miracula expectādo deſiderādoqꝫ Reliquū ꝟo qd̓ nature vires excedat/ deo plena fide ꝯmittat. ⁊indubitāt̓ deus qͥ noſcit oīa. qͥqꝫ optimꝰeſt. illd̓ qd̓ optimū eſt ꝯmodiſſimūqꝫ fuerit hoī ꝯferet. ſepe eqͥdem īfirmitas pauꝑtas aut alia q̄uis tribulatio/ eſt homībꝰvtilior qͣꝫ nimia ꝓſꝑitas qͣ faciliter abutimur Scit nāqꝫ pr̄ qͥd filio ꝓſit. magr̄ qͥddiſcipulo cōueniat. ⁊ medicus patiēti de
S