Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculū Tripertitū

remedio cōpetenti nouit melius ꝓuidere Peccant inſuꝑ cōtra preceptū hoc illiqui mundano quodā timore irriſoꝝ autoblocutoꝝ verba formidātes/ diuinisceptis obedire verētur. Quapropter etiāgrauiſſime peccāt hmōi irriſores. ꝑſonasdiuino ſeruitio deditas in ſtatu religiōisvirginitatis aut viduitatꝭ. cōſtitutas autſtudio theologie deputatas affectiōe carnali a bono oꝑe retrahētes Hoc rurſusprecepto nobis precipit̉ honor reuerentia ſanctis exhiberi. ſpecialit̓ ꝟ̓gini Marie. bono angelo cuſtodi noſtro vt nihilturpe/ ipſo vidēte pn̄te faciamus quodpn̄tibus homībus agere recuſaremus.deniqꝫ ſanctorū reliquias loca ſancta etbeatoꝝ imagines debemꝰ venerari.ipſis. ſed qꝛ videndo eas/ honorē impendimꝰ rebus repn̄tatis eas. iuxta ritumſancte matris eccleſie. alioqͥn peccatū idolatrie cōmittit̉ imaginē ẜm ſe adorandocredendo ip̄am imaginē pulcrā ſiue turpem/ nouā aut veterē plus aliquid habere virtutis quicqͣꝫ numīs includere veldiuinitatꝭ Huic precepto plurimūtrariatur nimiꝰ honor/ dn̄is temꝑalibusaut magnatibꝰ/ adulatōne ſiue malo aliqͦfine exhibitus. Omnis etiā ſimulatō velipocriſis ad inanē hominū gloriā aut fallacem deceptōem ordinata. Immoderatus itē amor ꝑentū erga filios. generaliter auri argēti aut alicuius creature. ſic homo ibi ſiſtat. et in eis confidentiamponat. Non enim hec om̄ia ab infernalimorte nos poterūt liberare ſolus quippedeus/ eſt verus fidelis amicus. qui in extrema neceſſitate/ opem p̄ſtare poteſt. vn̄ ſuꝑ om̄ia confidēter cordis ſinceritate honorari debet; adorari et diligiCapitulum ſextumeſt de ſecundo precepto.Ecundū preceptū eſt non iurabis nomē dei tui in vanumſine cauſa. Contra preceptūhoc principalit̓ agūt qui ſciēter quod falſum eſt vel falſum eſſe credūt/ iurant; ꝑiurium cōmittendo. Ualde nanqꝫ hoc graue peccatū eſt. cum deus aſſumat̉ tanqͣꝫ teſtis falſitatis. qui artificioſe iurat falſuꝫartificioſe deierat. quāqͣꝫ enī pro locoꝑe cōueniēter veritas poſſit ſubticeri/tamē dici falſum ſciēter ꝑiurium cōmit

ti Peccant etiā grauiter cōcra preceptūhoc qui turpia faciunt iuramenta. deumblaſphemātes. aīas ſuas iurādo demonibus deuouētes. quiqꝫ hūanitate xp̄iet ſanctis inhoneſte loquūtur. Cōtra qͦsomnes ſic ꝑiuros et blaſphemos/ ſtatuteſunt leges punitiue. tam a terrenis prīcipibus qͣꝫ a prelatis eccl̓iaſticis. vn̄ dolendum eſt propter negligētiam ipſoꝝ adquos penas exequi ꝑtinet/ non ſortiūtureffectu. Multū vero diligēter qͣꝫ p̄miſſa deberēt attēdere hi qui cauſa lucri defacili iurāt. quēadmodū mercatores mercatrices. Illi etiam qui abſorpti paſſiōeaut ebrietate in ludis frequēter inhoneſtis ſiue prohibitis/ vt eſt taxilloꝝ ludusenormiter iurāt. generaliter quicūqꝫuerſa cōſuetudine aut inclinatiōe p̄uentiiuramentū emittūt. In talibꝰ quippe ſepe periurium cōmittit̉. propter qd̓ etiā tales aliqui peiores ſunt in hoc ſaracenisaut iudeis minus deū honorātes Adhoc autē genus peccati ꝑiurij ſcꝫ reducit̉votoꝝ fractio. federis ſolutio fidei mr̄imonialis Et generaliter infidelitas. inalterius p̄iudiciū ſecretū illiꝰ reuelat̉. ſiue ꝯfeſſionē ip̄ius ſiue alio ſecreto cognitū. lege nanqꝫ diuina naturali / ſecretum teneri debet qd̓ in ſecreto acceptū eſtniſi alia via fuerit ſibi detectū Poſtremo cōtra preceptū hoc reductiue peccāt. vouent aūt ꝓmittūt ea ſunt de ſe illicita. ſi promiſſa talia/ opere compleant.grauius inde et damnabilius peccantCapitulū ſeptimūde tertio precepto.tErtiū p̄ceptū ē. Tu obẜuabisdies dn̄icos feſtiuos ab ecc̄iaẜuari p̄ceptos Hec obẜuatōaut veneratō ml̓tiplicit̓ accipiēda ē Primo qͥdē. vt qͥlibꝫ xp̄ianꝰ illo die dn̄ico velfeſtiuo/ legitio īpedimēto ceſſante/ miſſaꝫaudire teneat̉ Scd̓o vt qͥlibꝫ/ eo die abſtineat ab labore. aut mercatiōe. alioqͦuis laborioſo oꝑe. ẜm ritū ꝯſuetudinēpatrie quā inhabitat. quā ꝯſuetudinē/latꝰ ſpūalis loci illiꝰ cogͦſcens ꝓhibet. ſi apd̓ aliquē ſuꝑ tali ꝯſuetudīe ẜuādaaut alijs caſibꝰ dubietas occurrat ꝯſulatille ſuꝑiores ꝑitos. ne per amplā nimisaut ſtrictā cōſciam / in pctm̄ cadat Tertio accipienda eſt hec obſeruatō vt vnuſ-

T