De ſeptem vitiis capitalibus

prius Grego. ponit rancorē eſſe filiā acedie quā ⁊ triſticiā nomīat. et ſic quo ad hͦIſidorus cū eo cōcordat Sil̓r ⁊ reſpectuamaritudinis. qꝛ eſt ꝓprīe quidē effectusrancoris. Quo vero ad puſillanimitatēIſidorus ſil̓r cū Greg. in effectu ꝯcordatlicet vario mō Ocioſitas āt ⁊ ſomnolētiaqͣs aſſignat Iſidorus filias acedie cōprehendūt̉ ⁊ reducūt̉ ad torporē circa precepta. quā aſſignat Greg. filiā acedie. Namocioſus in bono ſpūali p̄cepta pretermittit. ſomnolētus ꝟo ea negligenter impletAlie vero quīqꝫ filie qͣs aſſignat Iſidorex acedia oriri ꝑtinēt ⁊ reducūtur ad euagationē mentis circa illicita quam ponitgreg. filiā acedie. que quidē euagatio ẜmquod in ipſa arce mētis reſidet. volentisſe importune ad diuerſa diffundere vocatur īportunitas mētis. Scd̓m aūt ꝙ illaeuagatio mētis ꝑtinet ad vim cognitiuād̓r curioſitas. Inquantū aūt ſe vagandodiffundit ad locutiōem dicit̉ verboſitas.Inquantū vero reſpicit vagationem corporis/ ꝑ quā cōiter indicat̉ vagitas mentis hoc cōtingit dupliciter. Uel reſpectucorporis in eodē loco manētis. ſed ꝑ varios ⁊ inordinatos membroꝝ motꝰ ſe vage ⁊ inſtabiliter agentis ⁊ tunc eſt inqͥetudo corꝑis. Uel reſpectu corꝑis ſe ꝑ diuerſa loca vage agitātis ſeu diſcurrētis. ⁊ tūceſt inſtabilitas. licet etiā inſtabilitas poſſit ẜm vagā ⁊ inconſtantē mutabilitatē ⁊variatiōem ꝓpoſiti accipi. Et ſic patet ꝙgrego. ⁊ Iſido. in effectu cōcordāt ¶ Eſttamen ꝓ clariori dictoꝝ intellectu aduertendū. ꝙ nō om̄is motus acedie eſt pctm̄immo frequēter in viris ſanctis inueniūtur aliqui imꝑfecti motus acedie. Mot̓enī acedie quādoqꝫ eſt in ſola ſenſualitate propt̓ repugnantiā carnis ad ſpūm. ettunc eſt ſolū peccatū veniale. Qn̄qꝫ ꝟ̓o ꝑtingit vſqꝫ ad rōem que cōſentit in fugā ⁊horrorē. ⁊ deteſtatōnē boni diuini. carneom̄ino cōtra ſpm̄ p̄ualente ⁊ tūc acedia ēpctm̄ mortale ¶ Eſt etiā aduertendū ꝙvbi in ſuꝑioribꝰ dictū eſt acediā eſſe triſticiā de bono ſpūali. nō eſt accipiendū bonū ſpūale cōmuniter. quia tūc acedia nōhaberet rōem ſpēalis vicij. cum om̄e vicium refugiat ſpūale bonū virtutis ſibi oppoſite. Similit̓ etiā inqͣntū acedia refugit bonū ſpūale prout eſt laborioſum velmoleſtū corꝑi. aut delectatiōis impediti-

uū. nō diſtinguitur ab alijs vicijs carnalibus. quibꝰ aliqͥs quietē ⁊ delectatōnemcorꝑis querit. Sed proprie acedia. dumviciū ſpeciale ponitur. ꝓut hic/ eſt triſticia mētalis/ de bono ſpūali diuino. vel inbonū diuinū ordinato. ea ſola rōne/ quain bonū diuinū ordinatur. cū cōſenſu rōnis in ipſius boni fuga horrore ⁊ deteſtatiōe. Nam mentē homīs adeo oportꝫ bono diuino de neceſſitate inherere. vt noncōtriſtetur fugiat. horreat. ſeu deteſtet̓ eaque ſibi propt̓ deū imminēt faciēda.De vicio ſeu peccato auaricia. Et q̄re d̓r idoloꝝ ſeruitus.Unc trāſeundū eſt ad declarationem auaricie q̄ ſic ẜm tulliūdeſcribitur Auaricia eſt immoderatus amor habendi. Secūdum vero Bern̄. ſic deſcribitur. Auariciaeſt quarūlibet reꝝ inſatiabilis ⁊ inhoneſta cupido. Auaricia ſecūdū Apl̓m dicitur idoloꝝ ſeruitus. quia auarus ꝓprie ineffectu ⁊ oꝑe exhibet creature ſcꝫ pecunieillud qd̓ deberet creatori. ⁊ p̄cipue fidemſpem ⁊ dilectōem. Nam ibidē tanqͣꝫ in eovnde ſibi ſpēale auxiliū ꝓuenturū creditſuā principaliter ſpem ꝯſtituit. exinde inardorē dilectōis tranſit. Et in hoc ſpecialiter rep̄hendūtur auari quia rei viliſſimeſcꝫ pecunie que de terra venit ⁊ accipitur⁊ ꝓprie terra eſt. quā natura infimā ordīauit/ tantū amorē ſuū exhibent ⁊ impēdūEt hinc in eccl̓iaſt. dicitur ꝙ auaro nihūleſt ſceleſtiꝰ. Et hoc ꝓpter quatuor cauſas¶ Primo qꝛ vix eſt ſcelus ſeu vicium adquod perpetrandū auaricia nō inducat:vt ſunt furta. homicidia. proditiōes. ꝑiuria. ⁊ cetera huiuſmodi. ¶ Secunda qꝛeſt contra legem nature ſeu humanitatisqua quiſqͣꝫ alteri tenetur quod ſibi vellefieri. ¶ Tertio quia eſt cōtra legem vnuerſalem in om̄ibus rebus exiſtentē. pequam ſe dari ⁊ cōmunicari volūt. immoquodāmodo ꝯpellunt. Auari vero eas ſaptiuas detinent ne cōmunicari poſſin.Quarto eſt contra legē diuinā ſcriptan.Unde Luc̄. vi. Eſtōte miſericordes ſi ⁊pater veſter miſericors eſt. ¶ Utrum autem liceat cuiqͣꝫ theſauros condere. Notandum ꝙ dupliciter theſauriſari poeſt.Uno modo ex affectu auaricie. abſqꝫ omni intentione neceſſitatis ꝓprie vel alene

T