De ſeptem donis ſpūſſancti
do cōprimi. quia ẜm Grego. fortitudo ſine conſilio precipitat. Et ne conſiliū incautū foret. adiungit̉ ei donū intellectꝰ. qͦeſt cognitio bonoꝝ ſpūalium/ quo cōſilium in ipſa ſpūalia dirigi poſſit. Et vt intellectus modo debito temꝑetur ⁊ ordinetur/ datur ei ſapientia que eſt cognitō perguſtum diuine dulcedinis. Que ſapientia a ſapore non a ſapere dicta eſt.De dictis ſeptē donis in ſpeciali. Et primo de dono tīoris.Unc breuiter de ſingulis donis in ſe aliqua tāgenda ſunt.Et prīo de dono timoris. vbiprīo dicet̉. Quid ſit timor. Deinde qͦt ſunt eiꝰ ſpēs. Et q̄ eaꝝ ſit donum¶ Quid ſit timor etquot ſunt eius ſpecies.Imor ẜm Auguſt. ſuꝑ Iohā.ſic diffinitur. Timor eſt fugaanimi; ne perdat quod diligitIdē in li. de ci. dei. Timor eſt affectio velamor fugiēs quod ei aduerſat̉. ¶ Species autē timoris ponūtur. vi. Eſt enim timor mūdanꝰ. hūanꝰ. naturalis. ſeruilis.inicialis. filialis Timor mūdanꝰ eſt qͦ qͥstimet amittere que mūdi ſunt ⁊ iō nō peccat ſi ea amittat Humanus eſt quo qͥs exdeliberatiōe tm̄ timet penā ſui corporis.Naturalis eſt quo qͥs natural̓r timꝫ mortē ſiue horribile aliquid an̄ deliberatiōeꝫrōnis. qͥ timor vicioſus non eſt ſicut duopriores. Seruilis eſt qͦ quis offendere timet tm̄ ne incurrat penā gehēne. Iſte aliqͣntulū hꝫ vtilitatē. qꝛ freq̄nter ītroducitcaritatē ſicut ſeta introducit filū ſutorisvt ꝑhibet Auguſt. Inicialis eſt qͥ qͣſi duplicē habet oculū ſeu reſpectū. vnū ad fugā pene. aliū ad amorē glorie. Seruit eīdeo ꝑtim timore gehēne. ꝑtim amore glorie vel iuſticie. Filialis ſiue caſtus eſt qͥ timemꝰ ne xp̄s aīe noſtre ſpōſus aut tardetaut diſcēdat. aut aliqͣtenꝰ offendat̉. hic eſttimor ſctūs qͥ ꝑmanet in ſecl̓m ſeculi. quialio noīe dicit̉ reuerētialis ¶ Quis āt timoꝝ iſtoꝝ ſit donū ſpūſſancti ptꝫ qꝛ nectimor mūdanꝰ. nec timor humanꝰ qͥ ſimpliciter mali habent̉. nec naturalis. qꝛ donū eſt quidē diuinitꝰ infuſus. nō innatꝰ.timor vero natural̓ innatꝰ eſt. Nec ẜuilistimor. ꝓprie tn̄ ſumēdo donū niſi genera-
liter ſumeretur. ſicut general̓r d̓r donū deoībus que dātur a deo. ⁊ ſunt ſupra naturā ad ordinādū aliquo mō vitā in bonūgratie. ſicut ⁊ fides informis dici poteſtdonū dei. Sꝫ inicialis timor. ⁊ caſtꝰ ſiuereuerētialis ꝓprie dicūt̉ donū ſpūſſancti.Cōcedunt tn̄ aliqͥ ſimplicit̓ ꝙ timor ẜuilis ſit donū ſpūſſctī. ⁊ tn̄ negāt ꝙ ſil̓ inſitcū ſpūſctō ꝙ qualit̓ eſſe poſſit nō video.De ſecundo donoſpūſſctī ſcilꝫ dono pietatis.Equit̉ de dono ꝓximo qui eſtin aſcendendo ſcꝫ de dono pietatis Ubi prīo videndū qͥd ſitquot modis dicat̉. ⁊ ẜm quē modū ſit donum ſpūſſancti. Diffinit̉ autē ſic pietas.ab Aug. Pietas eſt cultus dei quā grecieuſebiā vocāt. Itē greg. ſuꝑ iob. Pietaseſt que docet opꝰ mīe. Scd̓m tulliū in fine primi ſue rhetorice Pietas eſt beniuolentia in parente. Magiſtralis vero diffinitio hec eſt. Pietas eſt ex benigne mētisdulcedine omībus auxiliatrix affectioQuot modis dicaIcit̉ autē pietas (tur pietasmultis modis. Qn̄qꝫ motꝰ ipſius affectōis tendēs in deū. etſic d̓r pietas cultus dei. ⁊ ſic eſtin genere virtutis q̄ eſt latria. Qn̄qꝫ dicitur motus affectōis tendens in eiꝰ imaginē .ſ. in hoīeꝫ. ⁊ hͦ p̄t eē triplicit̓ vel ille motus affectōis tēdit in imaginē dei q̄ eſt ſibiipſi ꝑ ſanguinē cōiuncta ⁊ ſic ē beniuolentia in parētes ⁊ eſt ſpēs iuſticie naturalis. Qn̄qꝫ etiā d̓r affectio tendēs ī imaginē dei .i. in hoīeꝫ tāqͣꝫ miſerijs opp̄ſſuꝫ⁊ ſic pietas eſt q̄ docꝫ oꝑa miſericordie vtdicit Greg. ⁊ ſic potiꝰ virtꝰ eſt qͣꝫ donum.Qn̄qꝫ etiā eſt affectio tendēs in imaginēdei nō quidē inqͣꝫtū eſt ſanguīe ꝯiūcta vl̓miſerijs opp̄ſſa vt ſic. ſꝫ motu qͥdē generali ſcilꝫ inqͣꝫtū eſt imago dei. hoc inqͣꝫtū eſtrōnalis creatura. Et tūc ꝓprie dicitur donum ſpūſſctī qd̓ habilitat ⁊ expeditū reddit hominē ad hn̄dū ſe beniuolētem ſeubeniuolū ad rōnalem creaturā .ſ. ad quēlibet hoīem ſiue indigentē ſiue non indigentē. Et ſic maxime ei cōuenit iſta diffinitio magiſtral̓ prius poſita. Scd̓m primū modū diffinit̉ ab Auguſti. iuxta ẜmmodum diffinit̉ a tullio. Scd̓m tertium
F 4
D