Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

Incipit tractatusſextus de ſeptē donis ſpirituſſancti eorum declaratione.Oſtmodūde donis ſpirituſſanctiſub cōpendio agendūeſt. Ubi primo dicēdūerit. vtrū idem ſint qd̓ſeptē virtutes denoīate. Et ſi. in quo ab eis differūt. Quodſunt dona. que ſint. Deīde de ſingulisdonis in ſe aliqua tangēda erūt. Poſtremo qualiter per ipſa dona/ excludūtur ſetem peccata capitalia.Utrū ſeptem dona ſpirituſſancti ſint idem quod ſeptemvirtutes. Et in quo differunt.Uniū autē fere opinio eſt/dona ſunt virtutes. Seddifferentiā inter virtutes dona aſſignādo/ magna eſt diuerſitas. Quidā enim dicunt virtutes/principalit̓ ſunt ad agendū ideo diffiniūtur actus oꝑatiōes ſuas. Donavero principaliter ſunt ad reſiſtendū tentatiōibus. que viā iam habite virtutis īpugnāt. Alij ſic dicūt melius. v̓tutes ſimpliciter ſunt ad agendū. ſed donaſunt ipſaꝝ expeditiōes virtutū. ſic ſuntad magis expedite agendū. Sunt alijqui diſtinguūt dicētes in donis illaꝑtinēt ad affectū ſunt v̓tutes. Illa veropertinent ad aſpectū reꝝ/ ſunt ꝓprie donaEt hi ſoluūt facile que ex vtraqꝫ ꝑte obijci poſſunt. ſcꝫ vtꝝ ſint virtutes vel non.Et quia opinio media/ innitit̉ ſententiebtī Greg. a pluribꝰ probabilior habetur. Quot ſint donaſpirituſſancti que ſint.Uot que dona ſint patet perIſaiā. xi. capitulo vbi tangunt̉ſeptē dona ſpūſſancti hoc ordine. Requieſcet ſuꝑ eum. ſcꝫ xp̄m. ſpūsſapiētie intellectus. ſpūs conſilij fortitudinis. ſpūs ſcientie pietatis. replebit ſpiritus timoris dn̄i. Duo autēma digniora ſunt que regūt vitā cōtemplatiuā ſcꝫ ſapīa intellectꝰ Alia autē qͥn

qꝫ ſufficiēter regūt vitā actiuā Et ẜm hocſumit̉ ab aliquibꝰ numerꝰ ſufficiētia ipſoꝝ ſeptē donoꝝ ſic ſcꝫ aūt ipſa donaque (vt tactū eſt) ſunt quędā ip̄aꝝ expeditiones ſeu ꝑfectiōes virtutū. ip̄am virtutem ꝑficiūt reſpectu vite cōtemplatiue velreſpectu vite actiue. Si reſpectu vite contēplatiue circa diuina celeſtia verſat̉.aut ipſam virtutē perficiūt per modumcuiuſdā exꝑientie guſtus hoc fit donum ſapiētie. aut modū cuiuſdā ītimeinueſtigatōnis ſpeculatiōis. hoc fitdonū intellectus Si reſpectu vite actiueque circa agibilia verſat̉. aut ꝑficiūt ip̄amvirtutē qͣꝫtū ad receſſum a malo. hoc fit donū timoris. aut ip̄am virtutē ꝑficiūtqͣꝫtum ad oꝑatōem boni. tunc vel boniad quod oēs tenent̉ quod eſt in cōmuni oꝑatōne. Uel boni ad quod om̄estenent̉. vt eſt bonū arduū Si quantū adoꝑatōem boni ad quod om̄es tenēt̉ Hoccōtingit duplicit̓. Nam vel donū in talioꝑatōe virtutē ꝑficit tanqͣꝫ ip̄m opus exequēs. Et tūc eſt donū pietatis. vel tanqͣꝫip̄m opus regens dirigens. tūc eſt donum ſciētie. Si quantū ad oꝑatiōem boni ad quod omēs tenētur. hoc iteꝝtingit duplicit̓. nam vel donū in tali operatione virtutē ꝑficit tanqͣꝫ opus ip̄m arduū exequēs. tūc eſt donū fortitudinis:Uel tanqͣꝫ ip̄m opus arduū regens dirigens. tūc eſt donū conſilij. Alit̓ alios ſumit̉ iſte numerꝰ ſufficiētia p̄dictorum donoꝝ ẜm aliqͣs ipſorū donorū rationes. hic inſerere viſum eſt cauſa breuitatis expedire Nota inſuꝑ illd̓donū qd̓ in p̄dicta Iſaie aſſignatōe/ vltimo loco ponit̉ ſcꝫ donū timoris eſt pͥmūin aſcēdendo. iuxta illud pſalmiſte. Initium ſapientie timor dn̄i A quo timorisdono/ fit qͥdam alia dona gradalis aſcēſus Ne enī timor cōceptus/ gelidus foretaut aridus. ſeqͥtur donū pietatis que adoīa vtilis eſt. Et ne pietas ipſa/ nimis remiſſa aut nimis ꝓdiga aūt aliquo modoinordinata eſſet adiugit̉ ei donū ſcientieque oꝑa pietatis regat vt diſcrete fiāt. Etne ſcientia inualida foret addit̉ ei donūfortitudinis vt quod aliqͥs ſcientiā bn̄facere nouit/ fortitudinē exeqͥ facto poſſit. Et ne fortitudo p̄ſumptuoſa vel impetuoſa eſſet adiungit̉ ei donū conſilijregi poſſit opꝰ fortitudinis debito mo-

C