Compendiū theologie

modum diffinit̉ a Grego. Et ẜm qͣrtummodum diffinit̉ a magiſtris quia illo mōeſt proprie donum ſpirituſſancti.¶ De tertio donoſpirituſſancti ſcilꝫ de dono ſcientie.Edono autē ſcientie duo vidēda ſunt ſcꝫ quid ſit. Et in quodifferta dono ſapiētie. a qͦ ẜmAuguſt. diſtare non videt̉. Qn̄ſcientia proprie donū eſt ſic diffinit̉. Scientia eſt lumen ſpūale acceptū a deo; in qͦvidētur ratōnes oꝑabilium/ ꝑtinētiū advitam. ꝑ quas ſancte ⁊ meritorie viuamſicut dicit apl̓us ad Titum. ij. Abnegantes omnē impietatē ⁊ ſecularia deſideriaſobrie ⁊ iuſte viuamus in hoc ſeculo. Un̄ſicut fides eſt illumīatio quedā ad credibilia. ita donum ſcientie eſt illumīatio q̄dam ad operabilia.In quo differt donum ſcientie a dono ſapientie.Icit̉ autē in hoc a dono ſapiēItie differre qm̄ ſapientia eſt cognitio quedā diuina/ ꝑ guſtū:ſcientia autē eſt lumē quoddā diuinū adoꝑabilia ꝑtinētia ad hanc vitā. Un̄ ſicutdicit magiſter in li. ſentē. Scientia docetbene cōuerſari in medio huiꝰ praue ⁊ peruerſe natōis Et hoc ſatis videtur cōſonare verbis Auguſt. qui dicit ꝙ ſapiētia eſtdę eternis. Sciētia vero de temꝑalibus.De quarto donoſpirituſſancti ſcꝫ de dono fortitudinisOſt hec de dono fortitudīs duoetiam dicēda ſunt ſcilicꝫ quid ſit⁊ qualiter differta fortitudine ꝓut fortitudo eſt virtus.Quid ſit fortitudoj⁊ qūo differt a fortitudine ꝓut eſt virtus.Ecūdum autē ꝙ fortitudo eſtdonū ſic notificat̉. Fortitudo ēaffectio animi qͣ cupiditas terrena deprimit̉. nullaqꝫ aduerſitas formidat̉. Et videt̉ hec notificatio ſumi ex verbis Auguſt. in li. de ſpiritu ⁊ anima ⁊ in. v. li. ſue muẜ. ¶ Differt aūt a fortitudine prout eſt virtus. licꝫ vtraqꝫ ſit circa difficile ⁊ arduū. Quoniā fortitudo ꝓut eſt virtus/ ſuſtinet ꝑiculū. qͣndo ſcꝫ ne-

ceſſe pati vel a bono virtutis cedere. ſicutquādo q̄ritur fides vel iuſticia. vel libertas patrie vel huiuſmodi. Sed fortitudo ꝓut eſt donū ſe gratis ⁊ ex abūdanti illi ſtatui offert. in quo talia ſepe q̄runt̉ vteſt ſtatus ꝑfectiōis cōſilioꝝ. Si aūt dicatur ꝙ ẜm hoc nō haberēt donū fortitudinis niſi tantū perfecti. ⁊ ꝙ ſic habita vnagratia gratificāte nō om̄es haberētur Dico ꝙ nō eſt vtrū nec ex p̄dictis ſeqͥtur. qm̄perfecti iſtud donū habent in actu. omēsvero in caritate exiſtētes habent in habitu. Vnde qui imꝑfectus eſt/ habet in habitu. Un̄ opus ꝑfectōis facere p̄t qͥ vult.¶ De quinto donoſpirituſſancti ſcꝫ de dono cōſilij. ⁊ qͥd ſit.Oſtremo de dono conſilij duoſimilit̓ videnda ſunt ſcꝫ qͥd ſit.Et qualiter ſit donū cū in chriſto videat̉ nō fuiſſe. in quo tamen ſunt ⁊ fuerūt om̄ia dona/ ¶ Diffinitur autē ſic a Tullio in retorica ſua Cōſiliū eſt/ faciendi vel nō faciendi vere cogitata ratō. Sed hec diffinitō nō videturcōuenire cōſilio ꝓut eſt donū ideo aliquicorrigūt eū ſic Cōſiliū eſt faciendi vel nōfaciendi vere excogitata ratio. eaꝝ ſcꝫ rerum in quibꝰ ꝓpter arduitatē indiget qͥsadiutorio. Vnde cōſiliū prout hic ſumitur nō eſt de dubio ſed de arduo ad quodꝓpter difficultatē nō om̄es tenētur. De reliquo dic ꝙ iſto mō vltimo cōſiliū eſt donum. et quod veriſſime hoc donū fiet inxp̄o ſicut ⁊ cetera dona fuerūt ⁊ ſemꝑ erūtUnde conſiliū ẜm ꝙ ponit dubitatōem ⁊circa eā q̄rit ab alijs certificatiōeꝫ nō fuitin xp̄o qͥ certiſſime oīa nouit qꝛ nec ſic eſtdonū ſpūſſctī. Sꝫ cōſiliū qd̓ eſt lumē immiſſum a ſpūſctō/ oīa dubia diſſoluēs/ ⁊indubitāter in aggreſſionē arduoꝝ dirigēs/ q̄ deꝰ ad ſtatu ꝑfectōis ꝑtinere ꝓpalauit/ ſic eſt donū. Et iſto mō fuit in xp̄oDe ſexto dono ſpirituſſancti ſcilꝫ intellectus.Equitur de dono intellectus.Circa quod attende. ⁊ primoqͥd ſit. dein̄ qͣlit̓ differta ſapīa.Diffinit̉ āt ſic ab Aug. ī ẜmōe qͦdā ſuo detimore. Intellectꝰ vocatur qͦ ab oī īfirmitate carnali corda mūdātur. vt pura intētio dirigatur in finē ſuū .ſ. deū. Eſt in-

E