veraꝝ a falſis
19
Porro nō ē p̄tereundū ꝙ eadē ꝑſona ſic̄nūc p̄t eſſe bona ⁊ ornata caritate nūc declinare in vitiū ⁊ rurſus a malicia in iuſticiā ꝯuerti. Sic poſſibile ē eandē ꝑſonamnūc verꝭ reuelatiōibꝰ viſitari: nūc fatigarivl̓ tentari fl̓is illuſiōibꝰ. Nā ⁊ ꝓph̓e nr̄i vtdauid. helizeꝰ ⁊ nathā nō ſꝑ ad nutū p̄ſtohēbant ẜm Grego. ⁊ hiſtoriā ꝓpheticumſpūm. Un̄ nathan ex freq̄nti vſu ꝓphetice viſiōis/ credidit ꝓpriā eſtimationeꝫ eſſereuelationeꝫ. dū ip̄i dauid q̄renti de edificatione tēpli rn̄dit. ſac̄ q̄cūqꝫ hēs in cordetuo dn̄s tecū eſt. Ualet hͦ exēpluꝫ ad ea q̄de vſu dilectiōis diuīe p̄tacta ſūt. Quamobrem qͥ in talibꝰ ſe exiſtimat ꝓprio ſenſuarte vl̓ induſtria diſcernere videat ne erret: qm̄ ſi p̄ſūptiōis ſpūs obrepſerit: ſubAītrabit facile vaītas illuſiōis Caue tn̄ haudiēs ⁊ paueſcēs ne deteriorē infidelitatis aut deſperatōis foueā incurras/ tanqͣꝫvidelicꝫ nll̓a ſit aut fuerit ī ſctīs reuelationibꝰ/ ⁊ bone ſpei/ certitudo Sicut de reuelatiōe dicit apl̓us. Scio hoīem ⁊c̄. Et deſpe inqͥt. Certꝰ ſum qꝛ neqꝫ mors ⁊c̄. Habet̉ ſane certitudo ſꝫ a diuīo lumīe/ nō humana ſolū inueſtigatiōe aut eſtimatione.Scis p̄terea qꝛ nō ſequit̉. cadit deceptio⁊ illuſio ī iudicādo de ſomno ⁊ vigilia. igitur nll̓a ē de vigilatiōe certitudo. nullaqꝫadhibēda vigilātibꝰ fides indubia. vigilabāt ſctī ī diuīo lūie. nos pctīs obruti ⁊ obuoluti/ plerūqꝫ portēta vitioꝝ aūt illuſionū ſomniamꝰ/ nimiꝝ ſi fallimur. illi neqͣqͣꝫNoui hoīem qͥ pꝰ ml̓tū tentatiōis inuolucrū ſuꝑ vno ex fidei articul̓. in tātā ſubito lucē veritatꝭ ⁊ certitudīs introductꝰ eſtvt nulle prorſus reſiderēt dubietatꝭ reliqͥenulla vacillatio. ſꝫ ſerenitas ml̓ta. iubenteeo qͥ fluctibꝰ imꝑat. Addebat ꝙ nō ex rōnealiqͣ noua ſic̄ tūc ſe int̓rogabat/ ⁊ optīe meminit. ſꝫ ex ſola hūiliatiōe ⁊ captiuatōe intellectꝰ in obſequiū fidei ⁊ oīpotētie deiiſtud meruerat / vt nō plꝰ dubitaret de illafide qͣꝫ de ſui exiſtētia. q̄rebat rōem tāte ſoliditatꝭ ⁊ pacꝭ in credendo. Nihil aliud reperiebat niſi ꝙ ſic exꝑiebat̉ ⁊ ī aliū tranſfudiſſe neſciſſet Nō credēt forſan mūdani ſapiētes tales fieri illūiatiōes qm̄ veriſſimeꝓnūciatū eſt ad deū ꝑ ꝓph̓am. Illumināſtu mirabilit̓ a mōtibꝰ et̓niſ turbati ſūt oēsinſipiētes corde. Qui n̄ ſapiūt vicꝫ q̄ cordis ſūt ⁊ ſpūs/ qͥ nec ſecuꝫ hītant in cordeſuo. ſꝫ forꝭ in plateis vanitatū. Sic cō
ſtat iuſtos ī ſpem ſue ſalutꝭ certā erigi. certā dico nō in ſe. ſꝫ in eo qͥ afflatu ſecreto dicit anīe. ſalꝰ tua ego ſuꝫ qͥ in medijs īcertꝭqꝫ tentatōnū hūanaꝝ fluctibꝰ ancorā ſpeifirmā figit. qui etiā dilectā in trāquillitatis cubiculū ex tot irruentibꝰ hūane viciſſitudinis turbinibꝰ introducit. Hec ſuntplane mirabilia dei in ꝓfundo hūani cordis/ q̄ vident illi qui deſcēdūt mare ꝯtritionis amare ⁊ fortis in nauibꝰ virtutis/ ⁊ꝑ ꝯtemplationē ⁊ meditationē ſedulā noncurioſam ſed piā ⁊ fidelē faciūt oꝑationēin aquis multꝭ/ tam diuinoꝝ iudicioꝝ/ qͣꝫhumanoꝝ affectuū. Uis videre hanc viſionē magnā vis ad iſta ꝯſcendere nō opuſeſt viribꝰ hūanis/ tuū poſſe nō eſt poſſe/ tuum ſcire vt ſocrates dicebat eſt qd̓ neſciastua iuſticia nihil de iuſticia tua confidereQūo ſic. Accede ad cor altū ⁊ tibi exaltabitur deꝰ. videbis ꝙ nō tu ſolus ſꝫ oēs gētes. iuxta dictum ꝓph̓e. qͣſi nihilū ⁊ inaneſunt in ꝯſpectu eiꝰ/ ecce tuum nihil poſſe.Exclamabimꝰ nihilominꝰ cū ꝓph̓a. Mirabil̓ facta eſt ſcīa tua ex me. ꝯfortata eſt ⁊nō potero ad eā. Ecce tuū ſcire nihil fateberꝭ. Deniqꝫ cū alio ꝓph̓a. Om̄es iuſticienr̄e qͣſi pānus mēſtruate ſic ſunt an̄ te. Abhac imbecillitatꝭ tue valle. Ab hac inſipientie caligīe. Ab hͦ puluere hūilitatꝭ ⁊ ſtercore vilis reputatiōis. vocabit te deꝰ ī mōtē/ loq̄ns tibi de caligīe atqꝫ ſuſcitās d̓ puluere egenū/ ⁊ de ſtercore pauꝑem erigensSꝫ diceſꝫ ſcio iā me nihil poſſe nihil ſcire. nihil deīceps hr̄e iuſticie. nihil tn̄ tale qͣle pollicerꝭ experior. Uerū tn̄ p̄cor attēdeqūo ſcire dixerꝭ. videto ne audias illud improperiū. Ex ore tuo te iudico ẜue nequāNā ſi v̓a ⁊ abſqꝫ vlla dubitatōe ita eē iudices forte ꝑ ītellectū ⁊ ꝑ rōem / vt fere om̄s.cur affectio. cur oꝑatio ꝯtradicūt. cur vl̓ n̄ꝯformit̉ afficerꝭ ⁊ agis. aut cur ſic afficerꝭ:⁊ ſic agis qͣſi poſſis tuis viribꝰ. tua induſtria. tuaqꝫ iuſticia dignū aliqͥd oꝑari laudo iudiciū tuū qͣle dixiſti/ ſꝫ exꝑimētalemguſtatiōꝫ coexigo. Alit̓ qͥppe iudicāt ſe neſcire ideote qͥ difficultates ſcīe alicꝰ nūqͣꝫattēdūt: alit̓ ſapiēs ⁊ exꝑtꝰ qͥ ſciēdi impoſſibilitatē ex ip̄a rei ꝯditiōe aut rōnū ꝑplexitate ꝯſiderat ſentit ⁊ maſticat Nullo pacto inſuꝑ culpo neqꝫ ꝓhibeo te conari. teoꝑari. te totꝭ viribꝰ exerceri: ſꝫ arrogantiāin iſtis penitus execror ⁊ exulo. Alioquinnoli mirari ſi tua ſpes nutat et fluctuat/
A