De diſtinctione viſionū
tatiofacilior inuenit̉ ⁊ regi difficilior. Amplius hanc ob cauſam int̓ ceteras vident̉erraſſe begardi ⁊ begarde/ ob indiſcretamdiletiōem noīe deuotiōis palliatā. Argumentū huiꝰ rei eſt in qͦdaꝫ libello incredibili pene ſubtilitate ab vna femīa cōpoſito/ q̄ maria de valētianas dicebat̉. hec agitde p̄rogatīa ⁊ eminētia dilectōis diuīe adquā ſi qͥs deuenerit/ fit ẜm eaꝫ ab om̄i legep̄ceptoꝝ ſolutꝰ. adducēs ꝓ ſe illud ab apoſtolo ſūptū. Caritatem habe ⁊ fac̄ qd̓ vis:Recolitꝭ opinor vt apud Uirgiliū in bucolicꝭ q̄ſitiue ponit̉. An qͥ amant ſibi ſomnia fingunt. Et certe res ſic ſe habꝫ. qm̄ amor inter oēs anīe paſſiōes magꝭ penetratiuus ⁊ alienatiuꝰ. ⁊ ſi verꝰ eſt caſtꝰ ⁊ ſanctꝰ iuuat īcogitabilit̓ ad cognoſcēdū celeſtia. Si ꝟo aut vanꝰ ſit erroneꝰ aut libidinoſus varias ſibi format illuſiōes. itavt credat videre ſeu cogitare q̄ ꝓrſus ignorat. Experimētū huiꝰ rei in amore hereoſꝯſpicimꝰ. Etenī ſi p̄dicta maria nō de viatoribꝰ vtiqꝫ ligatꝭ ad p̄ceptoꝝ diuīoꝝ impletionē/ ſꝫ de ſtatu btōꝝ dilectionē quamſcribebat applicaſſet vix altiꝰ quicqͣꝫ d̓ diuina fruitōe qͦ ad aliqͣ dici potuerat. ſꝫ fallebat eā ſua tumiditas animi tāte paſſiōidilectiōis īmixta. Putabat igit̉ ſe frui d̓odū vigebat hec paſſio fortꝭ circa deū in eiꝰanīo qͣntūcūqꝫ a diuinis p̄ceptꝭ longe eſſꝫAccepi a narrante qͦdā carthuſienſi. ſe abvno magno viro audiuiſſe. ſꝫ in hͦ ſtultuserat./ ꝙ pctm̄ mortale n̄ ſemꝑ corrūpebatcaritatē nec impediebat dilectiōeꝫ d̓i ſuꝑoīa/ īmo ad gr̄as agendū/ ⁊ diuinā dulcedinē āmirādū/ laudādū/ ꝯcupiſcēdū nōnūqͣꝫ inflāmabat: exēplū dabat de fornicationis dilectiōe. Errabat vtiqꝫ delirus ille. qͥſic fantaſiabat̉ dū motū oēm amorꝭ paſſionalē vl̓ ex ꝯſuetudīe vl̓ aliunde genitumita diuina vocabat caritateꝫ/ q̄ nō gaudetſuꝑ iniqͥtate/ ⁊ q̄ deo ꝑ inobedientiā precepti cuiuſuiſ nequaqͣꝫ inimicatur. Nouihoīem qͥ ex deuotiōe ⁊ ſapīa plane laudabili cuiuſdā v̓ginis religioſe/ amiciciā eiuſin dn̄o familiarē amplexatꝰ. deerat primofocus oīs carnalitatꝭ. tandē paulati ex cōuictu crebro accreuit amor ſꝫ nō penitusin dn̄o/ vſqꝫadeo vt ab ea viſitāda aut recogitāda ſi aberat vix diuelli valeret. Nihil tn̄ ꝓ tūc carnale. nihil ſubdolum. nihilfraudis diabolice ſuſpicabat̉ donec aliqn̄diſcedendū fuit longiꝰ ab ea. ſenſit ille vir
tūc pͥmū. qꝛ nō pura ⁊ oīno ſincera et caſtafuerat hec dilectio. et ꝙ magno malo niſideꝰ ꝓpiciꝰ auertiſſet approximabat. Oīsqͥppe vehemētia eſt ad v̓tutē ꝑiculoſiſſimacomes vt ad dilectōeꝫ. ad zelū. ad correctionē ⁊ ſil̓es. Ueriſſime ꝓpterea qͥdā enūciauit qͥ dixit male cūcta mīſtrat impetus.Hec demū fraus apud illos freq̄ns eſt/qͥ in cultu aūt dilectiōe ꝓximoꝝ/ decoremcorꝑis. florē etatis. aut diuitias aut aliasfortune dotes attēdūt. Ac inde vehemētius ad eoꝝ dilectiōem accēdūt̉ Qui ꝓfectocauere hn̄t ne ſordide aut ⁊ carnalit̓ exurātur. Alioqͥn ſi tm̄ modo v̓tuteꝫ diligūt. ſedem eiꝰ vnicā ſpūm videlicꝫ/ qͣlecunqꝫ corpuſculū inhabitet eque ament colant ⁊ frequētent. Non aduerſor tamē vſquequaqꝫpoete dicenti. Gratior et pulcro venies ēcorꝑe virtꝰ Adiuuat. Sꝫ affirmo ꝙ ſi gratior. non ob hoc tutior aut ſincerior inuenitur. Deniqꝫ vt ſentias qͣꝫ nihil tutuꝫ ſitin ip̄a etiā d̓i dilectione/ dū ꝑegrinamur adn̄o recogitatiōe profunda circumſpice ꝙapud exercitatos in amore ⁊ ceterꝭ virtutibus ſuboriri pōt horribil̓ deceptio. Etqualis deceptio. Talis qͥppe vt ip̄i deuoti iuſta ſed occulta dei ꝑmiſſione/ aut proerudiendo: aut ꝓ perdendo eludant̉ a demonio meridiano ſuꝑbie/ tranſfiguranteſe in angelū lucis: ſub ſpecie grādis boni:declinat tūc ab eis deus: et veſte nuptial̓icaritatis ſpoliat. Om̄ia tamē priorꝭ deuotionis ⁊ dilectiōis indicia ſentire ⁊ haberep̄ſumunt/ errantes vtiqꝫ in via ⁊ experientia morū/ quēadmodū ſi quis aberret aꝑtis ocul̓ in via pedū arbitrant̉ itaqꝫ ꝙ agātur ſpū dei dū ex ſolo informi habitu ⁊ vſu v̓tutꝭ prioris nōdū abolito/ mouenturEt qͥs nō obſtupeſcat hͦ audiens. Quis n̄vehement̓ exhorreſcat. Quis nō obtemperet apl̓o dicēti. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Credo ꝯtēplatꝰ hoc fuerat ſapiens qͥ dicebat. Eſt via q̄ videt̉ homī iuſta: ⁊ nouiſſima eiꝰ ducūt ad mortē. Et ille qͥ ait. Neſcit hō an amore vl̓ odio dignꝰſit. Suꝑ hanc abyſſum multam iudiciorū dei verterat aciem cōtemplationis ſuequi paueſcens exclamat. O altitudo diuitiarum ſapiētie ⁊ ſcientie dei/ qͣꝫ imcōprehenſibilia ſūt iudicia eiꝰ. Et alter inqͥensTerribilis in cōſilijs ſuꝑ filios hoīm. Etad hūiliationē nr̄e miſerie hec cōſideratioſi nō ſufficiat qͥd gͦ aliud erit ſatꝭ ignoro