veraꝝ a falſis
19
omne miraculū/ om̄is amor extaticꝰ. omnis cōtemplatio. omnis raptus. om̄is deniqꝫ noſtra interior exterior ve operatio: ſihumilitas p̄cedit ⁊ comitetur ⁊ ſequatur.ſi nihil eam perimēs miſceatur (crede mihi) ſignum habēt ꝙ a deo ſunt/ aut bonoeius angelo nec falleris. Si vero p̄dictorum aliquid ſumat originem a ſuꝑbia. ſieam ſecum duxerit ſuſpecta habe omnia.Humilitatis ergo ſignum ſi ꝑfecte noſceretur/ fruſtra multiplicarent̉ alia. quoniāſuꝑbia ⁊ hūilitas numiſma ſpūaliū oꝑationum ſufficienter condiſtinguunt. Hancnihilominus ſublimiſſimā paruitatem etpauꝑtatem ditiſſimā ſed in deo / hanc ſapientiſſimam vt ſic loquar inſipientiaꝫ/ q̄ſibi de ſe diffidit/ que nemini ſe preponitque idcirco ſuaſibilis eſt/ ⁊ nemini detrahens aut indignans diſponit omnia ſuauiter. Hanc inqͣꝫ quiſquis ꝓpria virtuteſtudio vel induſtria adipiſci ⁊ ſeruare crediderit/ errat proculdubio: etiam ſuꝑbiſſimus eſt. preparat ſe homo ad eam non negabo: ſed ab eo ſolo gratiſ infunditur ⁊ cuſtoditur: a quo om̄e donū optimū eſt. et hͦſcire ⁊ ſentire iam magnū dei donum eſt: ⁊humilitatis initiū. Ecce magiſtri venerabiles ⁊ fratres dilectiſſimi ecce quo relapſus ſum de quarto ſigno ad primū. ita ē.ſed nunqͣꝫ profecto ſatis crebro/ nunqͣꝫ verbis ſufficientibꝰ poteſt apud noſtrā elationem ꝑditiſſimā inculcari laus huius virtutis. nunqͣꝫ nimis ſub pedibꝰ rep̄henſionis/ valet aduerſa ſuꝑbia deijci conculcari ⁊ conteri. O monſtrū horrendū ingensO portentuoſiſſimū ſuꝑbie negociū. Nāheu calcata reſurgit fortior/ inſtar fabuloſi Anthei/ euulſa repullulat vberior. ſuademum reſciſiōe velut ydre poetice caputredit fecundior. Sic ex ſuo nedū cōtrariovt ex humilitate. ex ſordibꝰ. ex pallore: ſedex ſua morte rediuiua generat̉. Atuerotandē reuertamur ſi placet ad qͣrtū ſignuꝫin qͦ eramus. Qd̓ diximꝰ eſſe veritatē quedat ꝯfigurationē legitimaꝫ monete noſtreſpūali. Ubi queſo animaduertere nequaqͣꝫ omittamus/ ꝙ aliqͣ ſic ſe habere pn̄t: vtqͣꝫuis nō ſint palam ⁊ directe obuiātia ſiue ꝯtraria diuīe om̄ipotentie que ꝑ ſcripturam ſacrā extollitur qͥn abſolute poſſint fieri. ſunt nihilominꝰ reuellenda tāqͣꝫinania ⁊ fatua ⁊ diuine ſapiētie incōgrua:nec teſtimonio veritatis. legitime forma-
ta: ſed aliūde protracta: quēadmodum ſiquis diceret ſibi eē reuelatū ꝙ totꝰ mūduſmouebit̉ cras motu recto/ ꝙ vnꝰ angelusannihilabit̉ poſtmodū recreabit̉/ non adducendo aliā vtilitatē ꝙ qͥlibet p̄latorumdebꝫ ſolus ⁊ nudꝰ incedere: ⁊ baiulare crucem materialē ſuꝑ hūeros ſuos: alias tota ꝑibit eccleſia. Talia inqͣꝫ velut delira ⁊diuina reuelatiōe indigna: ſtatī abijcienda ſunt. Neqꝫ eniꝫ relucet tm̄ modo in diuinis oꝑbꝰ potētia: ſed bonitas: ⁊ ſapientia. quā effudit ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Om̄ia inqͥt pͣs. in ſapīa feciſti. Ad hͦ refert̉ ꝙ anteadictū eſt de narratiōibꝰ ſuꝑuacuis fantaſticaꝝ apparitionū: ⁊ de inutili ꝑ eas tꝑisꝯſumptionē. Pro hͦ valet qd̓ habemuſ exdetermīatione doctoꝝ ⁊ glo. mat. iiij. ſuꝑillo ſi filiꝰ dei es mitte te deorſum. Miraculū ſi pia vtilitate aut ncc̄itate careat: eofacto ſuſpectū ē aut reijciendū. ſicut fuiſſꝫchriſtū volare ꝑ aera: ⁊ vt cōiter ſunt omnia magoꝝ ſacrilega p̄ſtigia. Fuit noſtristꝑibus mulier in talibꝰ famata reuelatiōibus quā hͦ ſignum niſi fallor deliraſſe cōuincit.¶ Quintum ſignum.Xpediamus nos ad poſtremū de3quinto ⁊ vltimo ſigno. Illud eſt ſimeminiſtiſ. caritaſ: ſeu diuinus amor: qͥ dat colorē aureū numiſmati. Hocſignū nō vſquequaqꝫ ſtatī ſufficiēſ eſt: propter ſophiſticū ⁊ fucatū colorē aureuꝫ vane ſeu carnal̓ dilectiōis. Siquidē exꝑtuꝫeſt mulierculas qͣſdā fuiſſe q̄ circa deū velalios viros ſctōs magꝭa fficiebant̉ dilection vicioſa ignorant̓: qͣꝫ vera ſctā et ſincera caritate mouerent̉. Et de idolatris conſtat qꝛ deū ſe diligere licꝫ errātes exiſtimātPropterea primū hic incident̓ infero noneſſe tutā mulierū qͣntūcūqꝫ ſanctarū cū viris etiā religioſiſſimis: cohabitationeꝫ ⁊familiaritateꝫ. Quare ſic. Quia p̄t fieri vtamor a ſpū incipiat: ſꝫ vehement̓ formidādū eſt ne ꝑ blādicias ſenſim carne ꝯſūmatur. Nō deerit inqͥt Hiero. viſcꝰ diaboli.Nā ⁊ ferreas mentes libido domat. ⁊ carpit vires. Uritqꝫ vidēdo femīa. inqͥt v̓gilius. Quocirca ſcripſit q̄dā deuota mulier: nihil ita ſe habere ſuſpectū ſic̄ dilectionē: ⁊ plꝰ qͣꝫ diabolū: etiā dū circa diuina etꝑſonas probate ſanctitatꝭ v̓ſat̉. Hoc nonmuliebriter tradituꝫ eſt: quoniā paſſio ſeumotio quāto vehementior tanto precipi-
bb 5